نوسانات و انتظارات در وزنه برداری

وزنه برداری در سال 85 یکی از خبرسازترین رشته های ورزشی کشورمان بود. در حالی که وزنه برداری در 10 سال گذشته روند رو به رشد و پیشرفت قابل توجهی را تجربه کرده بود و طی این مدت به افتخارات ارزشمند و فتح سکوهای جهانی و المپیک و مدالهای مرغوب و رنگارنگ

کد خبر: ۱۲۸۵۷۰

دست یافت ، یکباره در سال 85 دچار نوسانات توام با ضربات جبران ناپذیر شد.
دوپینگی بودن 9 وزنه بردار ایرانی و تایید آن از سوی فدراسیون جهانی ، پیامدهای منفی و سنگینی همچون محرومیت های طولانی پولادمردان کشورمان به همراه داشت.
عواقب این اتفاق نامیمون حتی مدیریت فدراسیون وزنه برداری را هم دستخوش تغییرات کرد و علی مرادی که بیش از 10 سال سکاندار این ورزش سنگین بود و کارنامه مدیریتی موفقی نیز ارائه کرده بود و سهم عمده ای در پیشرفت و افتخارآفرینی وزنه برداری طی سالهای اخیر داشت ، اولین قربانی رسوایی دوپینگ وزنه برداران کشورمان شد. حرکت ناپسند و تخریب کننده ای که رد پای آن را باید در مافیای مربیگری گئورگی ایوانف و دار و دسته بلغاری اش جستجو کرد. در 6 ماهه دوم سال ، وزنه برداری دوران بحرانی را پشت سرگذاشت. پس از برکناری مرادی شاید کمتر خوشبینی سامان دهی زودهنگام این رشته زمین خورده و منزوی را به مخیله خود راه می داد ؛ اما برگ برنده سازمان تربیت بدنی برای جانشینی مدیر پرسابقه ای چون مرادی کسی نبود جز بهرام افشارزاده که به دلیل سابقه طولانی مدیریتی و حضور در عرصه های کلیدی ورزش ایران و برون مرزی خیلی سریع توانست ویرانه های وزنه برداری و جو متشنج این رشته را سر و سامان و آرامش بدهد.
افشارزاده به واسطه سابقه مدیریتی در پست های معاونت سازمان تربیت بدنی و دبیرکلی کمیته ملی المپیک و همچنین امور بین الملل سازمان ورزش ، زودتر از تصور توانست با مجامع بین المللی و فدراسیون جهانی وزنه برداری ارتباط برقرار کند و رابطه دوستی او با تاماش آیان ، مرد اول IWF امیدهای ایران را برای لغو محرومیت وزنه برداری ایران و بازگشت به صحنه های جهانی ، المپیک و آسیایی افزایش داده است.
گرچه یکی از مهمترین اهداف فدراسیون افشارزاده اعاده حیثیت و بازگشت به دوران اوج و تجدید اعتبار و افتخارات وزنه برداری در عرصه های بین المللی به شمار می آید ، اما در ابعاد و تشکیلات داخلی و درون سازمانی نیز وزنه برداری با مشکلات عدیده و ریشه ای مواجه است. جذب و استفاده از پیشکسوتان و نیروهای با تجربه و قدیمی که به شکلهای مختلف از حیطه وزنه برداری کنار و دور مانده بودند ، یکی از اقدامات مهمی بود که در مدیریت گذشته کمتر مورد توجه قرار داشت ، اما اکنون با سیاست بهره گیری از نخبگان و پیشکسوتان ، عرصه برای بازگشت و همکاری مغضوبان فدراسیون قبلی آماده و مهیا شده است. حضور علی مرادی در کنفدراسیون وزنه برداری آسیا به عنوان دبیر کلی گرچه افتخاری با ارزش و قابل تعمق است ، اما به نوعی بیشترین تمرکز فدراسیون وزنه برداری را صرف امور مسابقه های برون مرزی کرد که تحت پوشش این کنفدراسیون برگزار می شد.
حمایت های افشارزاده در انتخابات کنفدراسیون آسیا عامل مهمی درابقای علی مرادی در مسوولیت قاره ای وی بود ؛ اما پس از انتخابات فدراسیون وزنه برداری که با قاطعیت کامل بهرام افشارزاده را به عنوان رئیس معرفی کرد ، فدراسیون وزنه برداری بیشترین تلاش خود را حول 2 محور سازماندهی داخلی و رفع محرومیت خارجی به کار برده است.