ایرانیان می توانند به دستاوردهای زیاد انقلاب اسلامی افتخار کنند
فارس: یک استاد برجسته دانشگاه وستچستر گفت:انقلاب اسلامی ایران دستاوردهای زیادی دارد که ملت ایران میتوانند به آن افتخار کنند.
« لاورنس دیویدسون» در رابطه با عدم پذیرش شاه از سوی آمریکا بعد از فرار وی از ایران اظهار کرد: هنگامی که شاه، ایران را -ظاهرا9 به منظور معالجات پزشکی - ترک کرد، او به طور مستقیم به آمریکا نرفت. این مسئله به این خاطر بود که مباحثات زیادی روی این مسئله در میان مقامات ارشد دولت کارتر جهت دادن اجازه ورود به شاه وجود داشت. کارتر و آژانسهای اطلاعاتی آمریکا میدانستند که رهبران جدید ایران ورود شاه را به عنوان یک اقدام تحریک آمیز قلمداد میکنند و من فکر میکنم که آنها حتی آگاه بودند که این امر ممکن است منجر به هدفگیری سفارت آمریکا شود.
وی افزود: دولت کارتر این اطلاعات را با رهبران کنگره و سایر افراد از جمله هنری کسینجر در میان گذاشت؛ معهذا با یک چرخش غیرمسوولانه جناح راست آمریکا خواستار پذیرش شاه شدند. آنها استدلال میکردند که شاه یک متحد وفادار و دیرین آنهاست و شما نباید حمایت خود را از یک دوست قطع کنید. به نظر میرسید که آنها نمیتوانند مراقبت زیادی از افراد آمریکایی در ایران بکنند. این نمونه خوبی در این خصوص است که چگونه نظرات متعدد میتوانند به واقعیتهای متعدد شکل دهند. برای بسیاری از آمریکاییها شاه یک مرد بزرگ بود. او یک متحد پایدار بود. او رهبری بود که خلیج فارس را در مقابل شوروی سابق حفظ کرد.
«دیویدسون» اضافه کرد: اما در حقیقت او یک فرمانروای مستبد بود و یک سازمان پلیس مخفی جنایتباری را اداره میکرد که در این توصیف ذکر نشده است. حقیقت آن است که وی ایران را برای ساختن یک کشور مدرن که نه تنها از نظر فرهنگی شایسته آن نبود بلکه از نظر اقتصادی هم عملی و معقول نبود و صرفا9 یک انگاره جا انداخته شده برای آمریکا بود، بیچاره کرد. البته افرادی در دولت آمریکا وجود داشتند که جنبه پنهان شاه و رژیم او را میدانستند اما آنها هیچ راهی برای شکل دادن به یک تصویر عمومی از آنچه که در ایران در جریان بود، نداشتند. بنابراین در حالی که شاه قادر به درک واقعیت کشورش نبود که به سقوط وی کمک کردند، ناتوانی رهبران آمریکایی و افکار عمومی برای درک آنچه که به طور واقعی در این راستا انجام میگرفت، منجر به اتخاذ تصمیمات ناگواری شد که به شکاف میان کشورهای آمریکا و ایران کمک کرد.
این استاد برجسته دانشگاه وستچستر در این خصوص که آیا قطع حمایت آمریکا از شاه سبب سقوط وی شد، اظهار داشت: من فکر نمیکنم که آمریکا به طور واقعی حمایت خود را از شاه قطع کرده بود. آنچه کارتر انجام داده بود تاکید و اصرار بر شاه جهت تغییر سیاستی بود که بر حقوق بشر اثر میگذاشت. با این وجود، آنچه که کارتر و مشاورانش به طور واقعی درک نکرده بودند، این بود که سالهای طولانی سیاستهای ظالمانه شاه یک محیط فشار تصنعی در کشور ایجاد کرده بود. به عبارت دیگر، میزان نارضایتی و ناخشنودی طی زمان ارتقاء یافت و تنها راه برای جلوگیری از لبریز شدن آن از طریق سرکوبی وحشیانه امکانپذیر بود. شما نمیتوانید این نوع از اقدامات را برای همیشه حفظ کنید.
بنابراین سقوط رژیم شاه دیر یا زود مسلم بود. حتی اگر او ساقط نمیشد، حدس من این است که پیش از مرگ وی، رژیم او سقوط میکرد. با وجود این، شاه سرنگون شد و اعتبار بزرگی برای امام خمینی ایجاد شد؛ معهذا زمانبندی سقوط شاه تحت تاثیر فشارهای کارتر به وی در قبال انجام اصلاحات بود.
وی افزود: همان گونه مشخص شد حتی این شایعه که تشکیلات سرکوبگرانه شاه برای مدت طولانی توسط دولت آمریکا حمایت نشد، سبب لبریز شدن اعتراضات گردید. دولت شاه به سرعت، کنترل اوضاع را از دست داد و هرگز نتوانست آن را مهار کند.
این کارشناس مسائل ایران در خصوص تاثیرات انقلاب اسلامی در منطقه و جهان گفت: انقلاب اسلامی به نحو بارزی یک موفقیت آشکار برای اسلام سیاسی است که امید عظیمی را ایجاد کرده و انرژی دوبارهای به جنبشهای اسلامی اعم از شیعه و سنی در سراسر جهان اسلام بخشیده است. انقلاب اسلامی همچین سرآغاز روند تغییر در تعادل قوا در خاورمیانه بوده است. دو کشور مسلمان در منطقه وجود داشتند که پتانسیل واقعی برای تبدیل شدن به درجهای از قدرت جهانی بر پایه جمعیت، ارزش منابع و مهارت را دارا بودند؛ یکی عراق و دیگری ایران. تا سال 1979، ایران در اردوگاه آمریکا آسوده بود. افزون بر این تا زمان حمله به کویت، صدام به عنوان یک متحد آمریکایی با پتانسیل کنترل انقلاب اسلامی تلقی میشد. وقتی صدام به عنوان مانعی در برابر آمریکا ظاهر شد، این امر به آن معنی بود که ایران و عراق خارج از نفوذ آمریکا قرار دارند. اگر هر دو کشور تواناییهای بالقوه خود را توسعه میدادند، میتوانستند چالشهای جدی هم برای موقعیت آمریکا در خاورمیانه و هم برای اسرائیل باشند.
وی تصریح کرد: به عنوان یک نتیجه، من متعقدم که دست کم از دوره زمامداری کلینتون یک سیاست پنهان آمریکا برای جلوگیری از توسعه بیشتر عراق و ایران و تا حد ممکن برگرداندن این دو کشور به دوره پیشا صنعتی وجود داشته است. این موضوع در مورد عراق محقق شد. بلندپروازیها و جاهطلبیهای باند نومحافظهکاران اطراف بوش در حال انجام دادن همان شیوه در مورد ایران هستند.
استاد دانشگاه وستچستر آمریکا در رابطه با دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران اظهار داشت: من فکر میکنم که دستاوردهای زیادی وجود دارد که شما میتوانید به آن افتخار کنید. به عنوان مثال، انقلاب شما،ایران را از رژیم سرکوبگر شاه آزاد ساخت. این انقلاب همچنین ایران را یک کشور کاملا مستقل ساخت که میتواند مظهر و نماینده یک مسیر منحصر به فرد توسعه برای مسلمانان باشد. با این وجود، من باید بگویم که ایران و انقلاب اسلامی آن هنوز برای پیشرفت باید کار کنند. چیزهای زیادی وجود دارد که باید کسب شود. اشکالات زیادی وجود دارد که باید بر آنها غلبه کند.
وی افزود: روشن است که ایران نیازمند آن است که بر خطرات ذاتی طرحهای اسرائیلی و آمریکایی در قبال خود فائق گردد و امید است که این کار بدون جنگ صورت گیرد؛ زیرا در غیر این صورت آسیبهای فراوانی به ایران وارد میآید. از نظر داخلی، امیدوارم که جناحهای سیاسی بتوانند بر روی اولویتها توافق کنند که توسعه اساسی کشور را فراهم سازد. این در حالی است که ارتقاء آزادی فردی از نظری فرهنگی مناسب است. اسلام یک دین بزرگ با آموزههایی است که میتواند در بسیاری موارد با تاکید بر تساهل و انعطافپذیری تغییر و تفسیر گردد. اسلام با ارائه خود در این مسیر است که میتواند در سراسر جهان به سرعت گسترش یابد. اگر رهبران ایران مسیر خود را برای افزایش شکیبایی و اسلام انسانی روشن و شفاف ببینند، من فکر میکنم که شما به طور واقعی و اصیل مدلی برای جهان اسلام خواهید شد.
«دیویدسون» ادامه داد: بهترین فضا و محیط برای حرکت در این مسیر این است که مردم احساس امنیت و رفاه کنند. متاسفانه، وقتی که شما هم از نظر اقتصادی و هم از نظر نظامی از جانب قدرتهای خارجی مورد تهدید واقع شدهاید، درک این مسیر دشوار است.
این کارشناس مسائل ایران درخصوص نقش امام خمینی(ره) در پیروزی انقلاب اسلامی گفت: من فکر میکنم که امام خمینی یک رهبر برجسته و با تدبیر و با سیاست بود. همانند همه رهبران انقلابهای بزرگ، وی محصول مبارزهای بود که صرف پیروزی امنیتی شد. انقلابها در محیطهای آرام و مناسب رخ نمیدهند. بنابراین ممکن است که کارل مارکس تئوریهای خود را در کتابخانه انگلیس تدوین و ارائه کرده باشد اما انقلاب روسیه در خیابانها و از طریق ایجاد سنگرها و مخفیگاهها به وقوع پیوست. امام خمینی مبارز و سیاستمدار این انقلاب بود. اقدامات و سیاستهای امام خمینی شیوهای برای تعامل با شرایط انقلابیون و آنچه که آنها با موفقیت انجام دادند، بود،اما چیزی به عنوان انقلاب دائمی وجود ندارد.
وی ادامه داد: در دوران بعد از انقلاب، فضای اجتماعی و سیاسی تغییر کرد و رهبران ایران با چالشهای مختلفی روبرو شدند. این نکته باید یادآوری گردد که وقتی حضرت محمد(ص) به مدینه هجرت کرد، ایشان همان کاری را که در مکه انجام داد که در مدینه نکرد. به عبارت دیگر، او میدانست که چه وقت از خود مقاومت نشان دهد(در مکه) و چه وقت مانند یک فرماندار خردمند و میانجی باشد که با تساهل و انعطافپذیری و حس مشترک اقدام کند. به نظر من، ایران اکنون نیاز به پیروی از مدل حضرت محمد(ص) در مدینه دارد. سطحی از انعطافپذیری و تساهل مناسب، میتواند مردم ایران را برای مواجهه بهتر با مشکلات متحد سازد.
