امریکا؛ تقابل سیاست های انتصابی و انتخابی

: در حالی که انتظار می رفت بوش در سخنرانی خود برای اعلام استراتژی جدید امریکا، از به کارگیری شیوه ها و رفتارهای جدید صحبت کند ، اما وی در سخنرانی خود تنها راهبردهای قدیم را مطرح کرد.

کد خبر: ۱۲۲۳۹۶

تاکید بوش برافزایش نظامیان امریکایی در عراق در شرایطی صورت می گیرد که گزارش محافل مطالعاتی و امنیتی امریکا و خواست مردم این کشور بر ضرورت تغییر استراتژی دولت بوش در عراق استوار شده است .دکتر فرهاد کلینی ، کارشناس مسائل استراتژیک در گفتگو با جام جم براین باور است که تاکید بوش برسیاست های گذشته کاخ سفید در عراق به معنای آن است که رئیس جمهور امریکا سیاست های انتصابی را در مقابل سیاست های انتخابی قرار می دهد.

با عنایت به این که گزارشات تیمهای مختلف مطالعاتی و نهادهای امنیتی در امریکا برضرورت تغییر استراتژی دولت بوش در عراق تاکید دارند ، علت اصرار رئیس جمهور این کشور برادامه مسیر گذشته چیست؛
قبل از هر چیز باید گفت موضوع عراق ، امروزه یک موضوع جناحی از نگاه نومحافظه کاران تلقی می شود که یک نوع پیوندسازی بین این موضوع با تفکر نو محافظه کاران را شاهد هستیم و بر این اساس می توان گفت که هست و نیست سیاست های امریکا در عراق ، می تواند پایان عمر سیاسی نو محافظه کاران رادیکال محسوب شود لذا سیاست اصرار بر مسیر گذشته توسط بوش ، کاملا با یک محتوای فرار از واقعیت شکل می گیرد. در شرایط فعلی ، نومحافظه کاران رادیکال امریکا درک کرده اند که اثر انتخاباتی عراق دیگر تمام شده است و لذا هرگونه اصلاح طلبی در سیاست های خاورمیانه ای امریکا خالی از فایده است . در حالی که طیفی از جمهوریخواهان میانه رو و همچنین دموکرات های آینده نگر ، کماکان موضوع عراق را در محتوای ملی برای امریکا تلقی می کنند.اگر چه بوش شرایط کنونی را به خوبی می داند اما پذیرش موضوع و استفاده صحیح از واقعیت در حوزه تصمیم گیری را غیرقابل قبول می داند. حقیقت این است که بوش تلاش داشت با تغییرات و جابه جایی هایی ، ماهیت سیاست نومحافظه کاران مصونیت سازی کرده و همزمان مسوولیت شرایط را تقسیم پذیر کند.

از آنجا که اقبال مردم امریکا به دموکرات ها در انتخابات کنگره به دلیل شعار آنها درخصوص اتخاذ مسیر جدید در موضوع عراق بوده ، تقابل این حزب با دولت بوش چگونه خواهد بود؛
باید توجه داشت که میزان تعریف قدرت در موضوع عراق توسط دستگاه اجرایی امریکا یعنی دولت این کشور و پارلمان متفاوت خواهد بود. به هر حال رئیس جمهور در امریکا قدرت اصلی را در اختیار دارد و شرایط موجود در مجلس نمایندگان و سنا ، تنها می تواند به عنوان یک مولفه کند کننده یا تاخیر انداز در مرحله اول ایفای نقش نماید و برای تاثیرگذاری برسیاست اعلامی ، از هم اکنون به بعد وارد یک سیر چند مرحله ای و پیچیده خواهد شد که تا انتخابات آینده ریاست جمهوری امریکا در سال 2008 ادامه می یابد. به نظر می رسد عده ای در امریکا تلاش می کنند با اصلاح و تجدیدنظر طلبی در سیاست ها به عنوان فرار به عقب آن را توصیف کنند و این موضوع یا گفتمان محصول برداشت های درون زا در امریکا نیست ، بلکه ناشی از یک بازی تعریف شده از آینده و فراهم کردن مقدمات آن از هم اکنون می باشد که سیاست اصرار برسیاست های گذشته در این محتوا تعریف می شود.

به نظر جنابعالی ، در شرایطی که بوش برتداوم سیاست های گذشته اصرار می ورزد ، واکنش جریان آتلانتیکی در خصوص این مواضع چگونه خواهد بود؛
این پرسش بسیار دقیق است ، چرا که امروزه اگر ژاپن و انگلیس با سیاست متفاوت ولی چند مرحله و از طرف دیگر اسرائیل و جریان نومحافظه کاران رادیکال و تیم آقای بوش در این مسیر حرکت می کنند ، این موضوع اتفاقی نیست و نمی توان آن را ناشی از یک واکنش احساسی و یا بدون ما به ازائ تعریف کرد. به نظر می رسد امروزه سیاست امریکا ، اسیر حوزه های جدیدی از رقابت ارزشی دلار ، یورو و ین و از طرف دیگر دچار منحرف کردن انرژی سیاست خارجی امریکا به سمت چالشهای بلند مدت توسط دیگر رقبای بین المللی و بعضا همکاران فعلی امریکا شده است . شرایط نشان می دهد دیری نخواهد پایید. که طی دو سال آینده نحوه جدیدی از یارگیری و تعامل در حوزه آتلانتیکی شکل می گیرد. اجلاس ریگا نمونه ای از ورود این پدیده است که در آن انتظار از تغییرمواضع امریکا جهت به وجود آوردن فضای تعامل منطقه ای و بین المللی به صورت جدی مطرح شد. لذا در موضوع عراق به تدریج فضای صبر و انتظار تغییر می یابد و امریکا تلاش خواهد کرد تا آخرین مرحله از کمیت استراتژیک خود را آزمایش کند. اما مشکل اصلی امریکا کمیت استراتژیک نیست بلکه کیفیت آن است که هنوز نتوانسته توازن تعامل پذیری و تعامل سازی را بسترسازی کند. به هر حال آنچه مسلم است این که در شرایط موجود دولت بوش سیاست انتصابی را در برابر سیاست انتخابی قرار می دهد.