آخرین فرصت برای دفاع از آبروی فوتبال
:
4 سال پیش در همین روزها دیدار نیمه نهایی فوتبال بوسان را مقابل تیم قدرتمند کره برگزار کردیم و حالا در بازی بدون حساسیت رده بندی مقابل این تیم قرار می گیریم.
اگر منصفانه قضاوت کنیم باید بگوییم تیم امید 4 سال پیش با این تیم فاصله ای نجومی دارد. تیمی که فدراسیون قبلی به رنه سیموئز سپرده بود، هیچ چیز برای ارائه نداشت و ای کاش رایزنی های سازمان با فیفا ثمر نمی داد و این تیم به دوحه نمی رفت. حقیقت عریان تیم امید فعلی ما این است که هیچ چیز برای ارائه ندارد. نه بازی تیمی و زیبا، نه هماهنگی و نه بازیکنانی که به درد المپیک 2008بخورند. ما امیدوار بودیم 3بازی آسان دور اول به هارمونی تیم کمک کند، اما تیم ما علاوه بر 3بازی بد مقابل مالدیو، هنگ کنگ و هند، 2بازی بدتر مقابل چین و قطر برگزار کرد و برای نخستین بار در فوتبالمان نه در برابر بازی خاص عربی که مقابل برتری تیم حریف تسلیم شدیم.
ساعت 18امروز در ورزشگاه الغرافه آخرین بازی تیم امید مقابل کره جنوبی انجام می شود. همان تیمی که در تهران مقابل تیم ملی ما ایستاد و حال مشخص نیست تیم امید ما چه نتیجه ای در برابرش می گیرد. رنه سیموئز حداقل برای یک بار هم که شده باید به بازیکنان بقبولاند که بازی تیمی بهتر از تکنوازی های گوشخراش بازیکنان ماست و اگر می خواهند خودشان را به تیمهای عربی نشان دهند، به جای جنگ انفرادی با تیم حریف (که بازیکن را از چشم مربی و مدیران تیمهای باشگاهی می اندازد) به بازی تیمی و گروهی فکر کنند. هنوز برای دفاع از آبروی از دست رفته تیم امید فرصتی باقی مانده است مگر آن که این فرصت هم با سوئ مدیریت مربی و خودخواهی بازیکنان ما از دست برود.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
