با حذف تیم ملی جوانان در مرحله مقدماتی پیکارهای قهرمانی آسیا زنگ بیدارباش برای فوتبال ما به صدا درآمد

تیم فوتبال جوانان کشورمان ساعت 16 فردا وارد تهران خواهد شد جوانان فوتبال کشورمان در شرایطی مرحله نهایی پیکارهای جوانان قاره آسیا را از دست دادند که سودای حضور در جام جهانی جوانان را در سر می پروراندند از همان بازی نخست

کد خبر: ۱۱۶۰۰

تیم جوانان که به برتری تیم ایران انجامید می شد دریافت که این تیم تا چه اندازه آشفته ، سردرگم ، بی برنامه ، نامنسجم ، مضطرب و از نظر روحی به هم ریخته است قبول سه گل در بازی اول نشان داد که دفاع تیم ما بیش از هر زمان دیگری دارای مشکل است اگر دفاع ایرانی در تمام دوران فوتبال مثل پنیر سوئیسی باشد برای دفاع تیم جوانان نمی شود عنوانی به فراخور وضعیت آن پیدا کرد.بعد از سرخوردگی ناشی از تحریم فوتبال ایران در پیکارهای نوجوانان قاره آسیا، حالا بغضی دیگر گلوی علاقه مندان را فشرد و با این وضعیت دیگر نمی توان آینده را حداقل تا3 سال بعد "سفید" دید.مشکل فوتبال ما مشکل سطحی نگری ، بی برنامگی و دم دمی مزاج بودن است.حالا که تیم جوانان نتوانست از گروه خود صعود کند، راحت تر می شود حرف زد بعضی ها که هنوز دل سوخته ای برای فوتبال کشورشان دارند حقایقی را که تا حالا غیرمستقیم می گفتند، حالا آشکارتر بیان می کنند و این شاید ایراد ما شرقی ها باشد بعضی ها هم دراین اوضاع به دنبال تسویه حساب های خود هستند که به حال این عده افسوس می خوریم . حرفهایی درباره حضور چند بازیکن صغرسن در تیم جوانان به گوش رسید که چون مدرک درستی درخصوص صحت این ادعا در دست نیست ، از آن می گذریم و تنها به این هشدار کوچک بسنده می کنیم که کاری نکنیم تا آه جوانان شایسته این مرزوبوم که فدای حضور بازیکنان متخلف و بزرگتر شده اند، دامان فوتبال ما را بگیرد اما درباره مسائل فنی تیم جوانان چه می توان گفت؛ هرچه کردیم ، از مهدی مناجاتی درباره تیم جوانان بپرسیم ، به حرف نیامد دلیل او جوانمردانه بود: چرا می خواهید من درباره این تیم حرف بزنم اگر چیزی بگویم ، می گویند دلش پر بوده احساسی حرف زده ، درصورتی که شاید منطقی هم باشد جدای از آن نمی خواهم با کسی مشکل داشته باشم . حرفی اگر بزنم ، رودرروی رفیقم قرار می گیرم که نمی خواهم حرمت او را شکسته باشم این که مناجاتی دراین روزهای ابری به دنبال ماهی گرفتن از آب گل آلود نیست ، به شخصیت این مرد قدیمی برمی گردد که هنوز آن داستان گذشتگان فوتبال ما را فراموش نکرده ، اما واقعا چرا باید مناجاتی و امثال او بیکار باشند؛ در آن روزهایی که مدیر تیمهای ملی علت خط زدن مناجاتی را غیبت 5 ماهه او اعلام کرد، هیچ کسی به خود زحمت این سوال را نداد که چرا مناجاتی 5 ماه به فدراسیون نیامد هیچ کس نپرسید مشکل این مربی چه بود که جای او را به فرد دیگری دادند. حرفهای امیر قلعه نوعی ، فردی که خود سالها مربی تیمهای رده پایه بود، پایان این مطلب نه چندان کوتاه است ؛ اما یقینا نمی تواند پایان انتقاد بر شیوه ای باشد که یاس ، سرخوردگی ، دلزدگی ، بی اعتمادی و بی اعتنایی علاقه مندان به فوتبال را به همراه آورده است این مسابقات نشان داد که ما ازنظر برنامه ریزی خیلی عقب هستیم دراین شکست نه کادر فنی مقصر بود و نه بازیکنان تیم ملی باید دید برای تیمهای رده پایه چکار کرده ایم باید به کشورهای شرق قاره و حتی کشورهایی چون عربستان ، قطر و امارات نگاهی بیفکنیم تا بدانیم ازنظر برنامه ریزی کجا هستیم . دراین مسابقات تیمهای درجه 2 آسیا برای ما دردسرساز شدند و مطمئن باشید اگر به همین صورت پیش برویم ، شاید روزی هند و نپال هم ما را شکست دهند.باید از کشورهای توسعه یافته قاره خودمان یا اروپا الگوبرداری کنیم راه اندازی لیگ جوانان و امید، می تواند به شناسایی استعدادهای فوتبال کشور کمک کند یقینا مشکل ما، مشکل استعداد نیست و با مربی خارجی هم درد ما درمان نخواهد شد این مشکل فقط و فقط با آموزش نوین ، برنامه ریزی درست و منطقی و کار اصولی حل می شود.