ضرورت تحول در ساختار انجمن اولیا و مربیان

درمیان روزها و هفته های مناسبتی که در تقویم سالانه ایران جای دارد ، هفته ای به نام «پیوند اولیا و مربیان» وجود دارد که پشتوانه آن ، حضور و عملکرد بیش از 5 دهه ای انجمن اولیا و مربیان است اما آیا این انجمن توانسته به جایگاه متناسب با قدمت و سابقه خود دست یابد؛ پاسخ رئیس انجمن اولیا و مربیان به این پرسش ، چندان مثبت نیست.

کد خبر: ۱۱۳۲۹۹

هفته پیوند اولیا و مربیان اینک در حالی آغاز شده است که به گفته قائم مقام وزیر و رئیس انجمن اولیا و مربیان ، ساختار این انجمن برای دستیابی به موفقیت بیشتر، نیازمند تغییر است . با وجود این که هفته اولیا و مربیان به اعتقاد مسوولان وزارت آموزش و پرورش در مقایسه با سایر روزها و هفته های مناسبتی و وابسته به سایر ارگان ها از اقبال کمتری در بین مردم برخوردار است ، اما وزیر آموزش و پرورش که خود این روزها در معرض انتقاد برخی نمایندگان مجلس است ، در پیامی به این مناسبت ، ایجاد مدرسه زندگی را برای ایجاد وحدت رویه در روشهای تربیتی خانه و مدرسه ضروری اعلام کرد. در این پیام ، محمود فرشیدی بر مشارکت حداکثری اولیا ، بویژه حضور داوطلبانه زنان تحصیلکرده در انجمن های اولیا و مربیان تاکید کرده است . در این پیام با تاکید بر این که امروز نیازمند وارد کردن زندگی در متن مدارس هستیم ، شرط تحقق آن را ایجاد وحدت رویه تربیتی بین خانه و مدرسه بر شمرده است . به گفته فرشیدی ، انجمن اولیا و مربیان با طراحی و اجرای طرح آموزش خانواده و ایجاد مراکز مشاوره خانواده ، گامهای اساسی برای مشارکت حداکثری اولیا را فراهم کرده است اما آیا نظر مسوولان انجمن اولیا و مربیان نیز همین است؛ ابوالفضل خادمیان ، رئیس انجمن اولیا و مربیان در این باره به خبرنگار ما می گوید: مشکل قدیمی و البته ماندگار در این انجمن این است که طوری رفتار شده است که در ذهن مردم ، این انجمن ها تنها برای گرفتن پول از اولیا است و این مساله برای مردم و اولیا نه به معنی مشارکت بلکه به معنی وجود پایگاهی برای ابزار قرار دادن مردم در این زمینه است . خادمیان با تاکید براین که برای دستیابی به اهداف توسعه و گسترش مشارکت حداکثری مردم ، باید انجمن های اولیا و مربیان حرف اول را در کنار مدیریت مدارس بزنند ، می گوید: متاسفانه تعداد مدارسی که انجمن های آن حرف اول را بزنند ، بسیار کم است . وی در خصوص دلایل این مساله می گوید: شاید دلیل اصلی آن این است که به هر حال انجمن ها به صورت کامل غیردولتی نیست و مردم نیز آن را به عنوان ابزاری در دست آموزش و پرورش می بینند. به گفته خادمیان ، دلیل دیگر این مساله ناکارآمدی و عدم پذیرش اصل مشارکت در مدرسه از سوی اولیا و حتی مدیران مدارس است . خادمیان می افزاید: انجمن های اولیا و مربیان در بسیاری از کشورها جدا از بدنه دولت است و در عمل می توانند نظارت و کنترل بر کار مدارس داشته باشند اما در ایران هنوز این مساله جانیفتاده است و در بسیاری موارد اولیا حق دخالت در مدارس را ندارند و حتی از نظارت بر کار نیز محرومند. وجود حالت رکود و سکون در کار انجمن های اولیا و مربیان ، با وجود قدمت 59 ساله آن ، موجب شده است که ساختار این انجمن نیز متناسب با نیازمندی های روز آموزش و پرورش تغییر نیابد. در واقع نبود اعتقاد و التزام عملی به حق دخالت و نظارت انجمن ها بر کار مدیران مدارس و رفع نشدن موانع مشارکتی اولیا در این زمینه ، موجب شده است تا رغبت چندانی برای تغییر ساختار این انجمن ها نیز به چشم نخورد. به عقیده رئیس انجمن اولیا و مربیان ، بسیاری از پست ها و شرح وظایف انجمن در سال 1367 تصویب شده است که قطعا نیازمند بازنگری و به روز شدن است.

آموزش خانواده در انجمن اولیا و مربیان

یکی از برنامه های در دست اجرای انجمن اولیا و مربیان ، برگزاری کلاسهای آموزش خانواده است. در این کلاسها اولیا و دانش آموزان از طریق بیش از 12 هزار مدرس که از بین معلمان و مدیران مدارس انتخاب شده اند ، مهارت های زندگی ، نحوه تعامل با مدرسه ، دانش آموزان و معلمان را می آموزند. خادمیان در این باره با تاکید بر مناسب بودن برگزاری این کلاسها ، از طراحی نظام جامع آموزش اولیا خبر می دهد و می گوید: بر این اساس در صدد موظف کردن اولیا به حضور در این کلاسها هستیم و امیدواریم با مساعدت بیشتر مردم ، تعامل معنوی اولیا و مدارس نهادینه شود.