فوتبالیست‌های ایرانی‌ نمی‌خواهند پول و شهرت را از دست بدهند

نام پویا اسبقی، مربی 32 ساله در ایران و سوئد سر زبان‌ها افتاده است. او بتازگی سرمربی تیم گوتنبرگ در لیگ حرفه‌ای سوئد شده است؛ باشگاهی که جزو قدیمی‌ترین و بهترین باشگاه‌های این کشور به حساب می‌آید. گوتنبرگ با 18 قهرمانی در سوئد، بعد از مالمو پرافتخارترین باشگاه این کشور است و حالا با پویا اسبقی می‌خواهد بعد از 11 سال دوباره قهرمان شود. این تیم آخرین بار در سال 2007 قهرمان سوئد شد و قصد دارد در سال 2018 این افتخار را باز هم تکرار کند.

اسبقی در کرج به دنیا آمد و وقتی تنها یک سال داشت، همراه با خانواده‌اش به سوئد رفت. اسبقی قبلا فوتبال بازی می‌کرد ولی در 19 سالگی فوتبال را کنار گذاشت چون تصور می‌کرد نمی‌تواند موفق شود. او سپس به دانشگاه رفت و توانست لیسانس اقتصادی بگیرد. اسبقی پس از پایان تحصیلاتش در سن 23 سالگی کار مربیگری را شروع کرد و ابتدا با تیم‌های پایه کار کرد و سپس خودش را بالا کشید. او سال گذشته با دو تیم دارکور و یقله در لیگ دسته دوم سوئد موفق بود و با توجه به همین موفقیت به تیم گوتنبرگ پیوسته است.

پویا زیاد از فوتبال ایران شناخت ندارد و در این باره می‌گوید: «هر از گاهی فوتبال ایران را دنبال می‌کنم. بعضی وقت‌ها بازی‌های مهم را می‌بینم.» او وقتی با این سوال روبه‌رو می‌شود که آیا کسی با شما برای کار در ایران تماس گرفته، پاسخ می‌دهد:«نه، کسی با من تماس نگرفته است ولی قطعا مربیگری کردن در ایران می‌تواند یک چالش جالبی باشد. ولی همان طور که گفتم که از فوتبال ایران چیزی زیادی نمی‌دانم ولی به هر حال، این کشور کشور من است و زبان مادری‌ام، فارسی.»

او وقتی با این پرسش روبه‌رو می‌شود که آیا ممکن است بازیکن ایرانی به خدمت بگیری، می‌گوید: «طوری که من متوجه شدم خیلی از بازیکنان در ایران نمی‌خواهند پول و معروف شدن در ایران را از دست بدهند، ما در سوئد به هیچ وجه نمی‌توانیم چنین پول‌هایی به بازیکنان ایرانی بدهیم. برای سوئدی‌ها مشکل است از کشوری که هنوز فوتبالش را نمی‌شناسند بازیکن بگیرند یا بازیکن جوانی بیاورند که بخواهند به آنها پول زیادی بدهند.»

اسبقی درباره آینده و این که دوست دارد در آینده برایش چه اتفاقی بیفتد، می‌گوید: «دوست دارم در آینده هم مثل الان از فوتبال لذت ببرم.» او حرف‌های خود را این‌طور ادامه می‌دهد: «خیلی از صعود ایران به جام جهانی روسیه خوشحال شدم و قطعا بازی‌های تیم ملی در روسیه را دنبال می‌کنم.»

اسبقی درباره فلسفه مربیگری خود هم می‌گوید: «من خودم را یک مربی صبور می‌دانم. به نظرم صبر در مربیگری خیلی مهم است. شاید چیزی که دوست دارم این است که دوست ندارم تیمم به یک شکل گل بزند. ما همیشه در تمرینات راه‌های مختلف برای گلزنی را تمرین می‌کنیم. دوست دارم از کناره‌ها از عمق، با پاسکاری و از روی شوت به گل برسیم.»