«فرمول یک» جای همه قشرهاست حتی چهره‌های مجازی!

چند روزی است که به دلیل دعوت از کودکان معروف اینستاگرامی انتقاداتی در صفحات اجتماعی به برنامه فرمول یک می‌شود تحت این عناوین که چرا به جای دعوت از این کودکان به کودکان نابغه، مخترعین و افراد گمنام جامعه نپرداخته‌اند، چرا که تلویزیون برای حل مشکلات مردم است و جمله‌هایی مانند کودک‌آزاری و کاش اینستاگرام نبود را عنوان کردند. بله کاش اینستاگرام نبود و اتفاقات جامعه را یک دقیقه نمی‌دیدید. کاش اینستاگرام نبود و برنامه‌های تلویزیونی را کامل می‌دیدید.

فرمول یک، یکی از مردمی‌ترین و نزدیک‌ترین برنامه‌ها به مخاطب است، چرا که فرم برنامه به‌این شکل است که مخاطب مشکلاتش را از طریق ویدئو به برنامه ارسال کرده و در برنامه با حضور خود او مشکلش بررسی می‌شود.

در این برنامه حتی افراد ناموفق و شکست خورده که جایی در جامعه ندارند به عنوان مهمان حضور یافته‌اند و به مشکلاتشان پرداخته شده است. مادر دانش‌آموزی که فرزندش در مدرسه توسط معلمش تحقیر شده بود در همین برنامه روبه‌روی وزیر آموزش و پرورش نشسته است. خانواد‌‌ه‌ای ایرانی که تاکنون شناسنامه نداشته‌اند و به همین دلیل دچار مشکلات فراوانی بودند در این برنامه صاحب شناسنامه و هویت شدند. پدری که با پیگیری‌های این برنامه بر اعتیادش غلبه کرد و به آغوش خانواده بازگشت. تهیه جهیزیه برای دختران بی بضاعت. بیمه شدن جوانی معلول، تقدیر از هنرمندانی که سال‌هاست جامعه فراموششان کرده. دعوت از نخبگان و...

در طرح اصلی برنامه فرمول یک، هدف از ساخت آن، بالا بردن سطح آگاهی و نشاط در جامعه عنوان شده که با توجه به آمار خیره‌کننده افسردگی در کشور وظیفه خود می‌دانیم در جهت افزایش نشاط عمومی نیز تلاش کنیم.