پروانه شکار برای 10 استان صادر نمی‌شود

هر ساله فصل پاییز، پروانه شکار برای پرندگان صادر می‌شود. در سال‌های اخیر به دلیل خشک شدن تالاب‌ها، کوچک شدن زیستگاه‌ها و شیوع بیماری‌های مشترک بین انسان و دام، صدور پروانه شکار برای پرندگان محدودتر می‌شود. بخشی از فعالان محیط زیست بر این باورند که به طور کلی صدور پروانه شکار باید متوقف شود، اما مسئولان سازمان حفاظت محیط زیست معتقدند، باید با ظرفیت سنجی، برای مناطقی که امکان شکار وجود دارد، پروانه صادر کرد. اگرچه امسال هم نظیر سال‌های گذشته، دستورالعمل صدور پروانه عادی شکار برای پرندگان وحشی صادر و به استان‌ها ابلاغ شده است، اما به دلایل مختلف برای ده استان کشور پروانه شکار صادر نخواهد شد.

دستورالعمل تدوین شده توسط سازمان حفاظت محیط زیست ده آبان‌ به استان‌ها ابلاغ خواهد شد. براساس این دستورالعمل چهار گروه برای صدور پروانه شکار در نظر گرفته شده است.

گروه یک شامل کبک و تیهو، قیمت هر یک پروانه 160 هزار تومان و تعداد مجاز شکار پرنده در هر روز، حداکثر چهار پرنده و اعتبار پروانه تا 15 دی سال 96 خواهد بود.

گروه دو شامل کبک چیل، باقرقره، باقرقره شکم سیاه و بلدرچین است که قیمت هر پروانه 160 هزار تومان و تعداد مجاز پرندگان قابل شکار در هر روز حداکثر چهار پرنده است. اعتبار پروانه شکار برای این گروه،‌ 15 دی سال 96 خواهد بود.

گروه سه،‌ شامل «ابیا» است که قیمت هر پروانه 160 هزار تومان و تعداد مجاز شکار برای هر روز حداکثر چهار پرنده اعلام شده است. اعتبار پروانه نیز تا تاریخ 30 بهمن سال جاری اعلام شده است.

گروه چهار شامل غاز خاکستری، چنگر، اردک سرسبز، خوتکا، فیلوش، آنقوت و تنجه است. قیمت پروانه، 220 هزار تومان و تعداد مجاز شکار پرنده در هر روز حداکثر چهار پرنده است. اعتبار پروانه شکار نیز تا تاریخ 30 بهمن 96 اعلام شده است.

این دستورالعمل در ده استان اصفهان، البرز، تهران، بوشهر، ایلام، خراسان رضوی، قم، کاشان، هرمزگان و قزوین اجرا نمی‌شود و پروانه شکار پرندگان وحشی در این ده استان صادر نخواهد شد.

اعلام ممنوعیت‌ شکار پرنده در مناطق مختلف

براساس دستورالعمل‌ تدوین شده، شکار در مناطق چهارگانه (پارک ملی، اثر طبیعی ملی، پناهگاه حیات وحش و منطقه حفاظت شده)، مناطق شکار ممنوع و پنج منطقه که به‌عنوان قرق اختصاصی پیشنهادی به شورای عالی محیط زیست اعلام شده است، ممنوع بوده و دریافت‌کنندگان پروانه، صرفا مجاز به شکار در مناطق آزاد طبق ضوابط مربوطه هستند. استفاده از پروانه شکار فقط روزهای دوشنبه و جمعه امکانپذیر است. هر شکارچی، فقط مجاز به دریافت پروانه در سه عدد از چهار گروه فوق است و دارنده پروانه از هر یک از گروه‌ها مجاز به شکار گونه‌هایی از سایر گروه‌ها نیست. هر شکارچی فقط مجاز به دریافت پروانه در یکی از استان‌هاست و دارنده پروانه از یک استان نمی‌تواند از استان دیگری پروانه شکار دریافت کند. تعداد پروانه‌ها نامحدود نیست و هر استان براساس صلاحدید فنی می‌تواند تعداد معینی پروانه صادر ‌کند. (در صورت اعمال محدودیت از سوی استان‌ها در تعداد پروانه، حداقل 50 درصد پروانه‌های صادره به شکارچیان بومی تخصیص می‌یابد.) جوامع محلی محروم که وابستگی معیشتی به شکار دارند، در اولویت دریافت پروانه شکار قرار دارند. شکار پرنده به‌وسیله اسلحه بادی (PCP) ممنوع است و برای این گروه از سلاح‌ها پروانه شکار صادر نخواهد شد.

صدور پروانه براساس سلیقه شخصی

به اعتقاد فعالان محیط زیست، نخستین شرط برای صدور پروانه شکار یک یا چند گونه جانوری، دسترسی به اطلاعات درست و قابل استناد در مورد آن گونه‌هاست، اما سازمان حفاظت محیط زیست براساس حدس و گمان یا گاهی سلیقه اقدام به صدور پروانه شکار کرده و برای جمعیت پایین از ظرفیت پرندگان، دستور قتل‌عام صادر می‌کند. این مساله زیستگاه پرندگان را نابود و نسل آنها را منقرض می‌کند.

کنشگران محیط زیست بر این باورند که واگذاری تصمیم‌گیری درخصوص صدور پروانه شکار پرنده به استان‎ها، پای مصالح و سلایق شخصی را به این تصمیم درباره حیات پرندگان باز کرده و سبب شده است استان‌ها بدون هر گونه بررسی کارشناسی، اقدام به صدور پروانه شکار پرنده کنند.

شیوع بیماری خطرناک آنفلوآنزای فوق‌حاد پرندگان ـ که احتمال انتقال آن از طریق گوشت پرندگان مهاجر به انسان وجود دارد و تلفات زیادی در بین آنها ایجاد می‌کند ـ عامل دیگری است که فعالان محیط زیست با تکیه بر آن، صدور پروانه شکار برای پرندگان را غیر منصفانه بدانند.