ناتوانی کارشناسان هواشناسی از درک علل پیدایش توفان های بزرگ استوایی
جام جم آنلاین: محققان علوم هواشناسی در آستانه نخستین سالگرد توفان کاترینا که موجب مرگ بیش از هزار نفر در نیواورلئان آمریکا شد هنوز با پرسش های زیادی درباره نحوه پیدایش و گسترش توفان های بزرگ
تنها تعدادی از این جبهه های کم فشار در انتهای مسیر خود به توفان های بزرگ استوایی ، موسوم به هوریکان تبدیل می شوند و بیشتر آنها به صورت توفان های موسمی در غرب اقیانوس اطلس و ساحل شرقی آمریکا پدیدار می شوند.
اریک بلیک که از محققان توفان شناسی سازمان ملی اقیانوس شناسی و مطالعات اتمسفر ایالات متحده است می گوید ، دانسته های فعلی هواشناسی هنوز کامل نیستند و پرسش های زیادی درباره نحوه تشکیل و گسترش توفان های بزرگ استوایی وجود دارند.
اریک بلیک می افزاید ، نمونه های رایانه ای ما نمی توانند به خوبی رخدادهای جوی را تحلیل و ارزیابی کنند.
هنوز پرسش های زیادی وجود دارند که چرا در شرایط مشابه برخی از جبهه های هوای کم فشار به توفان های بزرگ استوایی تبدیل می شوند، در حالی که برخی دیگر در حد توفان های موسمی و محدود باقی می مانند.
در این حال هنوز برخی از عواملی که به ایجاد توفان کمک می کنند، ناشناخته هستند.
بلیک می گوید ، یکی از پرسش های هواشناسان دلیل بروز توفان های بزرگ در برخی از مناطق جغرافیایی خاص مانند حوزه غربی اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام است.
سازمان فضایی آمریکا به همراه سازمان هواشناسی این کشور به تازگی یک طرح چهار و نیم میلیون دلاری را برای مطالعه گسترده تر توفان های بزرگ استوایی به اجرا گذاشته است تا به شناخت این عوامل کمک کند.
یکی از پرسش هایی که این تحقیق قصد پاسخگویی به آن را دارد نقش احتمالی گرمایش زمین در افزایش بی سابقه توفان های بزرگ در نیمکره غربی در چند سال اخیر است.
اریک بلیک می گوید ، هنوز تاثیر گرمایش زمین بر افزایش موارد بروز توفان های بزرگ ثابت نشده است.
بلیک پیشبینی می کند ، در سال جاری مانند سال گذشته حدود 9 توفان شدید استوایی در حوزه غربی اقیانوس اطلس رخ دهند.
