اقتصاد آمریکا ظاهری آرام و باطنی پرآشوب

از زمانی که تاریخ آمریکا به ثبت رسیده قوانین ضد حقوق بشری در این کشور اجرایی شده و کرامت انسانی در این کشور معنا و مفهوم خاصی ندارد. برخی اقتصاددان‌های غربی بر این باورند که آمریکا از طریق نظام برده‌داری توانسته کارهای عادی کشور را راه بیندازد و کارشناسان و فعالان اقتصادی تنها سیاستگذاری‌هایی را انجام دادند که اقتصاد بزرگ آمریکا نتیجه آن تفکر است. البته این یک نظریه غیرکارشناسی بوده و رویه‌ای که این کشور دنبال کرده انحصار قدرت است. به همین دلیل افرادی که صاحب قدرت و نفوذ هستند نمی‌گذارند این تفکر از سیاست آمریکا کناره‌گیری کند. افرادی که در کشور آمریکا رنگین پوست هستند اجازه ورود به بخش‌های بالادستی جامعه را ندارند و همین موضوع یکی از دلایل اعتراض این افراد را به دنبال داشته است.

قطعا تجمعاتی که در صد سال گذشته در آمریکا رخ داده در اقتصاد این کشور تاثیر داشته، اما به دلیل سرکوبی که شده نگذاشتند این تاثیر به لایه‌های مختلف اقتصاد و سیاست نفوذ کند. تفکرات نژادپرستی کم و زیاد در هر زمان به اوج خودش می‌رسد و دقیقا در همان زمان سرکوب می‌شود تا آثار و تبعات اقتصادی آن پنهان بماند. ضرب‌المثلی که خورشید همیشه پشت ابر نمی‌ماند، در این بخش صادق است. اگر این رویه در آمریکا ادامه‌دار باشد قطعا مشکلات زیادی را شاهد خواهیم بود که یکی از آنها کاهش سرمایه‌گذاری در این کشور است. اکنون افراد رنگین‌پوست از کشورهای دیگر به دلیل ثبات اقتصادی در آمریکا سرمایه‌گذاری‌های کلانی را انجام دادند که در صورت ادامه تفکرات نژادپرستی بخشی از نقدینگی کشور آمریکا با خطر خروج مواجه خواهد شد. از سوی دیگر برخی کشورها با حمایت از تجار خود خواستار خروج سرمایه‌شان از این کشور خواهند شد که رابطه سیاسی و اقتصادی بین کشورها را از بین خواهد برد و پادشاهی دلار در بین ارزها به پایان می‌رسد و البته سیاستگذاران آمریکا و دست‌های پشت پرده نمی‌گذارند این کشور به چنین زوالی برسد و هر جایی که لازم باشد اقدامات لازم حتی عزل رئیس‌جمهور را در برنامه دارند.

از سوی دیگر باید توجه داشت که آمریکا اقتصاد خود را آن‌قدر در کشورهای دیگر گسترده کرده که مشکلات کوچک نمی‌تواند تاثیری در سیاست‌های کلان این کشور بگذارد. این سرمایه‌گذاری در کشورهای دیگر هم تهدید بزرگی برای آمریکا محسوب می‌شود و هم مانع پس‌رفت‌های احتمالی آمریکاست. به نوعی آمریکا سعی کرده با خروج سرمایه‌های دلاری از کشور خود و انتقال آن به کشورهای دیگر وابستگی دیگر دولت‌ها را به خود بیشتر کند که در این زمینه موفق عمل کرده، اما اکنون پیمان‌های دوجانبه پولی که کشورها برای مراودات تجاری و مالی خود منعقد می‌کنند تاثیر دلار را در معاملات اقتصادی کمرنگ کرده و این رویه ادامه‌دار خواهد بود.

دکتر عباسعلی ابونوری / کارشناس مسائل اقتصادی