جای خالی ریل در سبد تولیدات صنعت فولاد کشور

یکی از راهبردهای اصلی تحقق سیاست‎های اقتصاد مقاومتی، کاهش خام فروشی و تلاش برای صادرات محصولات باارزش افزوده بیشتر است. در حال حاضر، صادرات سنگ‌آهن بیش از 75 درصد سهم وزنی صادرات فولاد کشور را تشکیل می‎دهد، ولی تنها 19 درصد از سهم دلاری صادرات فولاد را شامل می‎شود. این در حالی است که صادرات محصولات نهایی فولاد ازجمله ورق، میلگرد و پروفیل‌های فولادی با تنها 5/8 درصد سهم وزنی از کل صادرات فولاد، 32 درصد از ارزآوری صادرات فولاد را به همراه دارد.

در نتیجه ملاحظه می‌شود که هرچه به سمت تکمیل زنجیره ارزش‌افزوده و کاهش خام فروشی حرکت کنیم، منافع اقتصادی بیشتری نصیب کشور می‎شود.

بنابر آمار گمرک، صادرات هر تن سنگ‌آهن، حدود 38 دلار ارزآوری دارد که با تبدیل آن به فولاد خام و آلیاژهای فولادی این مقدار به 353 دلار افزایش می‎یابد، درحالی‌که هر تن شمش ریل، بنابر آنچه شرکت فولادهای آلیاژی ایران در مورد شمش ریل تولیدشده در این مجموعه اعلام کرده است، ارزشی معادل 430 دلار است.

در گروه محصولات نهایی فولاد، میانگین قیمت برای محصولات متداول فولادی مثل ورق، میلگرد و پروفیل، 600دلار است، درحالی که این رقم برای هر تن ریل نورد شده به 800دلار می‎رسد. لذا در میان محصولات فولادی، ریل به‌عنوان یک محصول ویژه باارزش افزوده بالاتر نسبت به سایر محصولات نهایی فولادی، می‏تواند نقش مؤثری در افزایش سودآوری صنعت فولاد ایفا کند.

بررسی بازار داخلی کشور نیز موید آن است که تولید ریل در داخل کشور از بازار مناسبی برخوردار است، زیرا اجرای طرح‎های توسعه شبکه ریلی، هرساله بالغ‌بر 200 هزار تن ریل نیاز دارد که با تولید ریل در داخل می‏توان از واردات این محصول و خروج ارز در این زمینه جلوگیری کرد.

بعلاوه موقعیت جغرافیایی کشور به نحوی است که در صورت تولید ریل می‌تواند از بازار منطقه، ازجمله کشورهای پاکستان، افغانستان، عراق، کشورهای آسیای میانه و کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز برای صادرات ریل استفاده کند.