فقط 6 تخت برای همه مسمومین تهران و توابع اش
خیلی دلمان می خواست تنگناهای تنها بیمارستان مسمومین تهران را از زبان مسوولان آن بشنویم. اما افسوس که مسوولان بخش درمان به طور اعم و بیمارستان لقمان به طور اخص به دلایل مختلف این بخش کمتر حاضر به پاسخگویی به خبرنگاران هستند.
بر این اساس گزارشگر فقط به عنوان همراه بیمار در بیمارستان حضور یافت تا شاهد کمبودها و مشکلات این بیمارستان باشد. امید که با درج این گزارش ها مسوولان ذی ربط را بیشتر متوجه تنگناهای بخش سلامت کشور کرده باشیم.
حال اورژانسی اورژانس
اینجا بخش مسمومین بیمارستان لقمان است ؛ بیمارستانی که به دلیل داشتن بخشهای اورژانسی اش ، برای بسیاری از مردم آشناست.
اگرچه طی سالهای اخیر بیمارستان های متعددی در سطح شهر تهران و شهرهای اطراف ایجاد شده اند اما این مرکز درمانی به عنوان بیمارستان مادر در بخش مسمومیت ها مشخص شده و همه بیماران به آن مراجعه می کنند.
با این حال وضعیت نامناسب و به تعبیری اسفناک اورژانس مسمومین این بیمارستان ، مشکلات متعددی را برای مردم و البته پزشکان این بخش ایجاد کرده است.
با آن که تعداد مسمومین در سطح استان تهران رقم بالایی را به خود اختصاص داده است اما در این بخش تنها 6تخت برای بیماران وجود دارد که این مساله ، مشکلات متعددی را برای پزشکان ایجاد کرده است.
نگاهی به وضعیت تختهای بخش اورژانس مسمومین ، براحتی می توان صحت گفته های او را تصدیق کند. اگرچه تمامی بیماران ، حالتی اورژانسی دارند اما در مواردی ، دو و حتی سه نفر روی یک تخت می نشینند تا به وضعیت آنها رسیدگی شود. برخی بیماران هم که به نسبت دیگران حال و روز بهتری دارند، روی صندلی حیاط بیمارستان و یا صندلی راهروهای اطراف می نشینند. این موضوع موجب شده است تا پزشکان نیز در تنگنا قرار گیرند.
از آنجا که هر بیمار، چندین همراه دارد، فضای بخش اورژانس بسیار شلوغ می شود و همین سرعت کار را از پزشکان می گیرد. اما مشکل تنها به کمبود تخت ختم نمی شود؛ چراکه علاوه بر کمبود امکانات پزشکی ، بی توجهی مسوولان نسبت به این بخش هم گریبانگیر آنها شده است: «در حال حاضر دستگاه اندازه گیری اکسیژن را که یکی از دستگاه های ضروری در بخش اورژانس و بخصوص اورژانس مسمومین است ، در اختیار نداریم.
همچنین تنها یک مانیتور در اختیار ماست که آن هم نمی تواند آنچنان پاسخگوی ما باشد. به همین خاطر بیشتر مجبور هستیم به صورت دستی و براساس آموزه های خودمان ، بسیاری از کارها را انجام دهیم.
البته توقع مردم هم بالاست و این برای ما مشکلات عدیده ای را ایجاد کرده است. کسی به این موضوع توجه نمی کند که ما با کمبود فضا و امکانات مواجه هستیم بلکه همه توقع دارند کارشان در سریع ترین زمان ممکن انجام بشود».
از بخش اورژانس مسمومین خارج می شوم و به سمت نگهبان بیمارستان می روم. او که بیش از 20سال است به عنوان نگهبان این بیمارستان مشغول به کار است ، اطلاعات خوبی از بخش مسمومین دارد.
او با اشاره به تلاش پزشکان این بخش می گوید: پزشکان خیلی خوبی در بخش مسمومین به ارائه خدمات مشغولند. منتها اینجا یک بیمارستان قدیمی دولتی است که کمتر کسی به آن توجه دارد. به همین دلیل خیلی مواقع زحمت دکترها پشت کمبودهای بیمارستان گم می شود. او در ادامه می گوید: تازه شما در شب خلوتی به بیمارستان آمده اید.
بعضی از شبها چند برابر این تعداد، مریض داریم اما به صورت کلی بعضی از پزشکها احتیاط بیشتری می کنند و تا اطمینان کامل ، بیمار را نگه می دارند.
به همین خاطر هم شلوغ تر نشان می دهد اما بعضی از پزشکها بیشتر ریسک می کنند و سریع بیمار را مرخص می کنند تا قادر به رسیدگی به بیماران جدید باشند.
حرفهای نگهبان برایم جالب است ؛ بخصوص آن که به ریسک برخی پزشکان برای مرخص کردن بیماران اشاره می کند تا فضا برای ارائه خدمات پزشکی به دیگران بیماران فراهم شود.
در هر حال و با وجود تمامی این مشکلات ، اورژانس مسمومین بیمارستان لقمان ، به عنوان بخش مرجع برای استان تهران مطرح است ؛ تا جایی که به گفته پزشکان این بخش به طور میانگین در طول شبانه روز پذیرایی 150بیمار از شهرهایی همچون ورامین ، اسلامشهر، قزوین ، کرج و همچنین نقاط مختلف شهر تهران است ؛ اما وضعیت نامناسب این بخش ، موجب شده تا خود نیز وضعیت اورژانس به خود بگیرد که به طور حتم بدون توجه مسوولان، روزهای ناخوشایندی که به دنبال خود خواهد داشت.
این موضوع وقتی جلوه حادتری به خود می گیرد که این نکته را مدنظر قرار دهیم که این بخش به عنوان تنها بخش برای مسمومین سطح تهران مطرح بوده و مرکز تخصصی دیگری در این زمینه وجود ندارد.
علی محمد متولیان 
