اولین خلبان اسیر و آخرین آزاده ایرانی

امیر خلبان حسین لشکری ، سال 1331 در یکی از شهرهای استان قزوین به دنیا آمد. سال 1351 وارد نیروی هوایی و سال 1356 با درجه ستوان دومی از دانشگاه خلبانی فارغ‌التحصیل شد. با آغاز جنگ تحمیلی به جمع مدافعان کشور پیوست و پس از انجام‌ 12‌مأموریت هواپیمای وی مورد اصابت موشک دشمن قرار گرفت و مجبور به ترک هواپیما شد که سرانجام در خاک دشمن به اسارت نیروهای بعث عراق درآمد. سه ماه اول دوران اسارت در سلول انفرادی بود و پس از آن در مدت هشت سال با حدود 60 نفر دیگر از همرزمان در یک سالن عمومی و دور از چشم صلیب سرخ جهانی نگهداری شد. پس از پذیرش قطعنامه وی را از سایر دوستان جدا کردند و پس از جابه‌جایی‌های مختلف پس از 16 سال اسارت به نیروهای صلیب سرخ معرفی شد و در هفدهم فروردین‌ ‌77 بعد از تحمل 18 سال اسارت به میهن بازگشت. وی سرانجام پس از ده سال زندگی در کنار خانواده بر اثر عارضه‌های ناشی از شکنجه و اسارت در‏ بیمارستان لاله به مقام رفیع شهادت نایل آمد.

شهید لشکری ازجمله کسانی بود که بعثی‌ها در زمان اسارت می‌خواستند قدرت تحمل این خلبان ایرانی را با شکنجه و آزار و اذیت او محک بزنند و در نظر داشتند به هر نحو ممکن لشکری را به حرف بیاورند، لذا وی را تحت انواع و اقسام شکنجه قرار دادند، اما این آزاده سرافراز با توکل به خداوند و تمسک به ائمه معصومین همه سختی‌ها را تحمل کرد و الگویی شد برای سایر آزادگان میهن اسلامی.

شهید امیر سرتیپ خلبان حسین لشکری، آزاده رادمردی بود که پس از آزادی و در مراسم تجلیل از وی، رهبر معظم انقلاب و فرماندهی کل قوا فرمودند: «لحظه لحظه رنج‌ها و صبرهای شما پیش خدای متعال ثبت و محفوظ است و پروردگار مهربان این اعمال و حسنات را در روز قیامت که انسان از همیشه نیازمندتر است، به شما باز ‌خواهد گردانید.»