در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
فصل نقل و انتقالات زمستانی فوتبال ایران که از فردای بازی استقلال و داماش (چهاردهمآذر) آغاز شد تا دوم دی ادامه خواهد داشت و تیمها فرصت دارند برای رفع نقاط ضعف خود، در صورت خالی بودن لیستشان تا هفت بازیکن جدید جذبکنند.
در این میان سهمیه بازیکنان خارجی هر تیم هم چهار بازیکن است و این به ما میگوید ظرفیت لیگ برتر برای استفاده از بازیکنان غیرایرانی فعلا 72 بازیکن است.
از این تعداد 42 بازیکن در ابتدای فصل به عضویت تیمها درآمدند که با توجه به جدایی بسیاری از آنها در میانه فصل، چیزی حدود 40 بازیکن خارجی دیگر میتوانند با تیمهای ایرانی قرارداد امضا کنند. اما آیا حضور خارجیها در فوتبال ایران کمکی به ارتقای سطح کیفی لیگ و بازیکنان ایرانی شاغل در لیگ برتر کرده است؟
برای پیدا کردن پاسخ این پرسش کافی است نگاهی گذرا به عملکرد خارجیهای لیگ دوازدهم بیندازیم. رقابت های این فصل با 42 بازیکن خارجی کارش را آغاز کرد که از این میان فقط 10 بازیکن در فصل یا فصول قبل سابقه بازی در تیمهای ایرانی را داشتند.
به عبارتی 31 بازیکن جدید به چرخه پرهزینه فوتبال وارد شدند، اما در پایان نیمفصل اول، از جمع همه این خارجیها فقط چهار یا پنجبازیکن بودند که در حد و اندازههای فوتبال ایران ظاهر شدند.
تازه همین تعداد اندک هم آمارشان خیلی خیرهکننده نیست. مثلا جواهیر سوکای که گلزنترین مهاجم خارجی این روزهای فوتبال ماست در 17بازی با پیراهن سپاهان فقط شش گل زده؛ یعنی تقریبا در هر سه بازی یک گل!
لوسیانو مندز ، مهاجم برزیلی فولاد و فلاویو لوپز، مهاجم پرتغالی تراکتورسازی هم به ترتیب شش و پنج گل برای تیمهایشان زدند که برای یک فصل، آمار قابل توجهی نیست اما چیزی که عملکرد این نفرات را برجسته میکند ضعف دیگر مهاجمان خارجی فوتبال ماست.
در همین لیگ دوازدهم به نام هفت مهاجم بر میخوریم که در تمام نیم فصل یا گلی نزدند و یا فقط یک گل زدند. در دیگر پستها هم شرایط خیلی متفاوت نیست.
یعنی غیر از جی لوئید ساموئل و استفان بارتز که از جمله بهترین مدافعان حال حاضر لیگ ایران هستند، سایر خارجیها بیشتر از آنکه برای تیمشان تاثیرگذار بوده باشند، فضای نیمکت ذخیرهها را پر کردند و البته جیب دلالهایی را که کار هرسالهشان تحمیل کردن کلی بازیکن بی کیفیت به فوتبال ایران است.
منصور ابراهیم زاده، یکی از مربیانی است که همواره در انتخاب بازیکن خارجی دقت نظر دارد. به عنوان نمونه او زمانی که در ذوبآهن بود برای جذب بازیکن شخصا به برزیل رفت و ایگور کاسترویی را با خود به ایران آورد که به گواه آمار یکی از بهترین مهاجمان خارجی فوتبال ایران در این سالها بوده است.
این مربی درباره دلایل بیکیفیت بودن بازیکنان خارجی فوتبال ایران به جامجم گفت: ایراد اصلی فوتبال ما در جذب بازیکنان خارجی به نحوه پذیرش آنها برمی گردد. من معتقدم یک مربی تا چند بازی یک بازیکن را ندیده باشد نباید نسبت به جذب آن بازیکن اقدام کند. اینکه فقط به استناد چند کلیپ از بازی یک بازیکن، نسبت به جذب او اقدام شود بزرگترین اشتباه است.
وی افزود: البته نباید فراموش کرد که همه ملاکها در تواناییهای فنی بازیکن خلاصه نمیشود. نکتهای که خیلیها نسبت به آن بی توجه هستند سازگاری آن بازیکن با شرایط فرهنگی حاکم بر جامعه و البته فوتبال ماست. بازیکنان زیادی به فوتبال ما آمدند که به دلیل مشکلات روحی ـ روانی یا عدم پذیرش آنها از سوی دیگر بازیکنان، نتوانستند توانمندیهای خود را به معرض نمایش بگذارند. این مستلزم این است که یک بازیکن قبل از امضای نهایی قراردادش، چند روز در ایران و در فضای حاکم بر تیمی که قرار است در آن بازی کند، تمرین کند.
با این وجود هستند مربیان یا مدیرانی که صرفا به دلیل ارتباطشان با دلال ها، چشم و گوش بسته اقدام به جذب بازیکنان خارجی میکنند. موضوعی که ابراهیمزاده دوست ندارد آن را باور داشته باشد.
او در پاسخ به این سوال که سلامت یک مـربی یا مدیرعامل چقدر میتواند در جذب بازیکنان بی کیفیت بازدارنده باشد، گفت: من معتقدم اگر یک مربی به لحاظ اخلاقی سلامت نباشد در همه زمینهها دچار مشکل میشود. پس این موضوع پذیرفتنی نیست که یک مربی صرفا به دلیل مسائل مالی، چشمش را روی همه پارامترهای لازم در جذب یک بازیکن ببندد.
نقش دلالها
ابراهیم قاسمپور دیگر مربی کهنه کار فوتبال در گفتوگو با جامجم با اشاره به نقش پررنگ دلال ها در ورود بازیکنان بی کیفیت خارجی به چرخه فوتبال ایران عنوان کرد: این کاملا طبیعی است کـــــه در جمع بازیکنان یک تیم یک یا چند بازیکن بی کیفیت حضور داشته باشند، اما اینکه نیمی از بازیکنان یک تیم بی کیفیت باشد معنایش این است که مسائل پشت پرده در جذب بازیکنان آن تیم دخیل بوده است. واقعیت این است که این روزها راههای زیادی برای تحمیل بازیکن به تیمها وجود دارد و دلالها در مسیر دست یابی به منافع خود فضای نامطمئنی را برای تیمها بوجود آوردهاند.
قاسمپور که خودش در تیم مس کرمان یکی از موفق ترین خارجیهای این فصل را در اختیار دارد، در ادامه گفت: به خاطر همین فضا خود من هیچ گاه از دلالها بازیکن نگرفتهام و معتقدم یک مربی تا بازیکنی را از نزدیک ندیده باشد نباید نسبت به جذب آن اقدام کند. به عنوان نمونه سال گذشته بازیکنی را از طریق فیلم بازیهایش به من معرفی کردند اما وقتی به تمرینات تیم آمد اصلا آن بازیکنی نبود که در فیلم دیده بودم!
لزوم نظارت بیشتر
قاسمپور با تاکید بر اینکه همه ساله پول هنگفتی بابت خرید این بازیکنان بی کیفیت هزینه میشود، افزود: من فکر میکنم برای ممانعت از حضور بازیکنان خارجی بی کیفیت به فوتبال مان باید نظارتی دقیقتر روی این مساله وجود داشته باشد. نه فقط در ورود بازیکنان خارجی که در ورود مـــربیان بی کیفیت خارجی هم باید همین نظارت باید از سوی فدراسیون فوتبال وجود داشته باشد. من یکی از کسانی هستم که از حضور خارجیها در فوتبال ایران استقبال میکنم اما نه این خارجیهای بیکیفیت که برای رسیدن به پول شان فقط راه و رسم شکایت کردن را بلد هستند.
در نقطه مقابل منصور ابراهیمزاده معتقد است بیشتر از آنکه فدراسیون مسوول کنترل ورود بازیکنان خارجی باشد، این خود باشگاهها هستند که باید احساس مسوولیت داشته باشند.
ابراهیمزاده گفت: اینکه مثلا فدراسیون بگوید بازیکن خارجی باید در تیم ملی کشورش بازی کرده باشد نمیتواند چاره کار باشد. ما خارجیهای زیادی داریم که ملی پوش هستند اما سطح فوتبال کشورشان از سطح فوتبال ما پایینتر است. پس باید چاره کار را در نحوه جذب این بازیکنان جستجو کرد.
رضا پورعالی - گروه ورزش

در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: