با تحقیقات جدید اتهامات علیه خواننده جنجالی وارد مرحله تازه‌ای شد
به گزارش جام جم آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر؛ تا به امروز، نقد‌هایی که درباره فیلم «دیگِر» (Digger) منتشر شده‌اند، طیف گسترده‌ای از نظرات را در بر می‌گیرند؛ از ستایش‌های اغراق‌آمیز منتقدان درباره فیلم جسورانه جدید الخاندرو گونسالس اینیاریتو تا نقد‌هایی که به آن امتیاز صفر از چهار داده‌اند و آن را «بدترین فیلم دوران حرفه‌ای تام کروز» دانسته‌اند. این نقدها، فیلم محصول کمپانی برادران وارنر را در وب‌سایت راتن تومیتوز در مرز میان یک فیلم خوب و اثری ناموفق قرار داده‌اند.
تام کروز در این فیلم ایفای نقش می‌کند، اما گریم سنگین او به‌قدری چهره‌اش را تغییر داده است که اگر از قبل درباره حضورش در فیلم اطلاعاتی نداشته باشید، تشخیص او کار بسیار دشواری خواهد بود. کروز در این اثر نقش یک غول نفتی بی‌خبر را بازی می‌کند که عملیات حفاری او در گرینلند باعث جدا شدن سکویی یخی از یک یخچال طبیعی می‌شود؛ اتفاقی که قرار است فاجعه‌ای جهانی به دنبال داشته باشد. او باید برای اثبات اینکه نجات‌دهنده بشریت است، با زمان مسابقه دهد؛ پیش از آنکه این حادثه زیست‌محیطی جهان را گرفتار آشوب کند. ریز احمد، ساندرا هولر، جان گودمن، مایکل استولبارگ و جسی پلمونس دیگر بازیگران این فیلم هستند.
واکنش منتقدان به فیلم دیگِر
«دیگِر» در نخستین نمایش خود، که اکرانی خصوصی برای رسانه‌های جهان بود، با واکنش‌هایی متفاوت روبه‌رو شد؛ واکنش‌هایی که بیش از آنکه مخاطبان را برای تماشای فیلم ترغیب کنند، آنها را درباره کیفیت اثر سردرگم کردند. به همین دلیل، کمپانی برادران وارنر کارزار تبلیغاتی‌ای به راه انداخت و از مخاطبان بالقوه فیلم خواست به «دیگِر» فرصت بدهند و درباره آن زود قضاوت نکنند. با این حال، در مورد چنین فیلم‌هایی، نظر رسانه‌ها همچنان می‌تواند نقشی تعیین‌کننده داشته باشد. در ادامه، نگاهی داریم به دیدگاه برخی از رسانه‌های مطرح جهان درباره فیلم جدید تام کروز.
هالیوود ریپورتر درباره این فیلم نوشته است: «یک هجویه درباره بحران اقلیمی که آن‌قدر خودشیفته و پرطمطراق است که فیلم Don’t Look Up ساخته آدام مک‌کی را تقریباً بی‌ضرر جلوه می‌دهد. «دیگِر» اساساً حاصل کنار هم قرار گرفتن دو خودبزرگ‌بین است، بدون اینکه کسی افسار آنها را در دست بگیرد تا جلوی تمایلات خودشیفته‌وارشان را بگیرد. زمانی که با خستگی طاقت‌فرسایی شاهد هستید فیلم در خودش فرو می‌رود و بعد با ناراحتی متوجه می‌شوید که هنوز یک ساعت گوش‌خراش دیگر باقی مانده است... تصور اینکه تماشاگران جریان اصلی سینما هرگز بخواهند در چنین شکنجه‌ای سهیم باشند، دشوار است.»
ایندی‌وایر فیلم جدید اینیاریتو را برداشتی آزاد از دکتر استرنج‌لاو می‌داند که آن‌قدر از حقیقت انسانی فاصله گرفته است که باورپذیرترین شخصیت آن، گربه‌ای انیماترونیک و یک‌چشم به نام مگی است. این رسانه فیلم را هجویه‌ای با قالب ویزتاویژن و چنان بلندپروازانه توصیف می‌کند که دقیق‌تر است زمان آن را نه با دقیقه، بلکه با ارتفاع اندازه بگیریم. در ادامه نقد آمده است: «دیگِر» کلاهی روی کلاه، روی کلاه، روی کلاه است و اینیاریتو دیوانه‌وار امیدوار است آنها را آن‌قدر روی هم بچیند که بدون واژگون شدن روی پای خود بایستند... اگر «دیگِر» آن‌طور که بیم دارم با شکست سختی روبه‌رو شود، ممکن است بیش از آنچه اینیاریتو قصد داشته، به تصویری افشاگرانه از خودفریبی تبدیل شود.»
بیشتر بخوانید:
ددلاین و گاردین؛ دو نگاه مثبت به دیگِر
در مقابل این دیدگاه‌های عمدتاً منفی، رسانه‌هایی نیز از این اثر استقبال کرده‌اند که از جمله آنها می‌توان به ددلاین و گاردین اشاره کرد.
منتقد ددلاین که تحت تأثیر فیلم «دیگِر» قرار گرفته است، درباره این اثر نوشته است: «برای من، این فیلم شبیه بازگشتی به فیلم‌های ماجراجویانه دوران انقلابی سینمای دهه ۱۹۷۰ است، اما به‌سادگی نمی‌توان آن را در یک تعریف جای داد... دامنه توانایی‌های کروز غیرقابل انکار است، اما اینجا از حد معمول هم فراتر می‌رود؛ به‌ویژه در یک مونولوگ خیره‌کننده ۱۰ دقیقه‌ای که «دیگِر» در آن به گناه خود اعتراف می‌کند، اما تلاش دارد تقصیر را به‌طور جمعی متوجه همه ما کند... اینیاریتو بار دیگر ثابت می‌کند که یکی از اصیل‌ترین و جذاب‌ترین فیلمسازان فعال امروز است. «دیگِر» از آن نوع فیلم‌هایی است که به‌ندرت در چنین مقیاسی می‌بینیم؛ یک هجویه بلندپروازانه که سرگرم می‌کند، ریسک می‌کند، بحث به راه می‌اندازد، اما به‌طرز هیجان‌انگیزی به‌عنوان سینما زنده است؛ سینمایی که طراحی شده تا ما را وادار کند به خودمان نگاه کنیم، امیدوارانه پیش از آنکه خیلی دیر شود بیدار شویم و از خود بپرسیم: «ما داریم چه غلطی می‌کنیم؟»
گاردین نیز با وجود نگاه مثبت به فیلم جدید تام کروز، ارزیابی محتاطانه‌تری از آن ارائه کرده است: «همانند Don’t Look Up ساخته آدام مک‌کی، ممکن است نوعی اجماع ضمنی و در سطحی قابل درک وجود داشته باشد که دست‌کم یک فیلم جریان اصلی و بزرگ داریم که درباره مهم‌ترین مسئله زمانه ما صحبت می‌کند و ما وظیفه داریم مخالفت‌های انتقادی خود را موقتاً کنار بگذاریم. «دیگِر» قطعاً با میل حریصانه دونالد ترامپ برای تخریب قطب شمال و هر جای دیگری همخوانی دارد. با این حال، چیزی سطحی و اغراق‌آمیز در اینجا وجود دارد. این فیلم خودش را در حفره‌ای پست‌مدرن گرفتار کرده است؛ و وقتی در یک حفره هستید، چه کار می‌کنید؟»
آیا دیگِر می‌تواند در گیشه موفق شود؟
با تمام این اوصاف، همین اختلاف‌نظر میان رسانه‌ها درباره خوب یا بد بودن این اثر، به شرط آنکه بتواند این بحث را به شبکه‌های اجتماعی بکشاند، می‌تواند به فروش فیلم «دیگِر» کمک کند. اما آنچه آمار گیشه تا اینجا نشان می‌دهد، قرار گرفتن این اثر در سراشیبی سقوط است؛ فیلمی که فعلاً به‌جای آگاه کردن جهان درباره یکی از مسائل مهم قرن حاضر، یعنی محیط زیست، برای بقای خود در گیشه می‌جنگد.
همراه با رضا فیاضی، بازیگر خاطرهساز تلویزیون
در گفتوگو با جام‌جم آنلاین مطرح شد
درخشان: قرمزها در هماهنگی بین خطوط سهگانه مشکل دارند
