از باتلاق انرژی تا بن‌بست ترامپ

اکنون تمامی این مسیر‌ها تحت‌الشعاع تهدید قرار گرفته‌اند. این اتفاق اقتصاد جهان را تحت تاثیر قرار داده است. این همان نقطه عطفی بود که توازن قدرت را به‌ضرر آمریکا تغییر داد و ترامپ را ناگزیر کرد که از هرگونه حمله مجدد به ایران پرهیز کند. 
واقعیت این است که حدود ۲۰ درصد از حامل‌های انرژی دنیا (شامل نفت و فرآورده‌های آن) از تنگه هرمز عبور می‌کردند که اکنون به‌دلیل جنگ رمضان، مسدود شده است. این انسداد، عامل اصلی جهش قیمت نفت و فرآورده‌های نفتی از جمله بنزین در سطح جهان بوده است. در این میان، تصور ترامپ مبنی بر این‌که می‌تواند با «تهدید» یا «التماس» به شرکت‌های نفتی، قیمت‌ها را پایین بیاورد، یک خطای محاسباتی بزرگ است. اقتصاد آمریکا یک اقتصاد آزاد است و شرکت‌های بزرگ نفتی براساس سازوکار‌های بازار عمل می‌کنند، نه با دستورات رئیس‌جمهور آمریکا؛ بنابراین این فشار‌های ترامپ هیچ تاثیری در کاهش قیمت بنزین در آمریکا نخواهد داشت و فشار معیشتی بر خانواده‌های آمریکایی کماکان تشدید خواهد شد؛ مگر این‌که آمریکا از زیاده‌خواهی‌اش در خاورمیانه دست بکشد. 
دونالد ترامپ با تحریک نتانیاهو در باتلاقی (جنگ) گرفتار شده و هرچه زمان می‌گذرد، بیشتر در آن فرو می‌رود. ما با یک بحران شخصیت در راس هرم قدرت آمریکا نیز مواجه هستیم. ترامپ چه در دوره اول ریاست‌جمهوری‌اش و چه در دو سال گذشته نشان داده که شخصیتی متعادل ندارد. او خلق‌وخویی مزاجی دارد؛ حرفی می‌زند و لحظه‌ای بعد آن را انکار می‌کند، یا ۱۸۰ درجه تغییر موضع می‌دهد. اگرچه ترامپ اکنون تلاش می‌کند مسیر خود را از نتانیاهو جدا کند، اما حقیقت این است که او نمی‌تواند از این مخمصه‌ای که آغازگر آن بوده، رهایی یابد. هدف ترامپ از جنگ با ایران دستیابی به نفت ارزان بود، همان نسخه‌ای که پیش‌تر در ونزوئلا انجام داده بود، اما مقاومت مردم ایران و اقتدار نیرو‌های مسلح شجاع ما، نشان داد که ایران لقمه‌ای نیست که آمریکا بتواند به‌راحتی آن را ببلعد. امروز برای همگان روشن شده که ایران کشوری قدرتمند و با اراده است. آمریکا راهی ندارد جز این‌که از این منطقه خارج شود. اگر واشنگتن به‌دنبال حل بحران انرژی و نجات اقتصاد خودش است، ناچار است مفتضحانه خود را از این باتلاق جنگی که در آن گرفتار شده، بیرون بکشد. این تنها راه برون‌رفت از بحرانی است که خودشان طراحی کرده‌اند.