گزارش CPJ حاکی از آن است که اسرائیل مسئول مرگ دوسوم از کل خبرنگاران کشتهشده در سالهای ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ بوده است؛ این بالاترین میزان هدفگیری نظامیان علیه روزنامهنگاران از سال ۱۹۹۲ بهشمار میرود. این کمیته تأکید کرده که با وجود مستندات روشن از این رویدادها، پاسخگویی قابلتوجهی در کار نبوده و تحقیقات شفاف کمی در مورد این ترورهای هدفمند انجام شده و تاکنون هیچکس مسئول شناخته نشده است. با توجه به اینکه این آمار مربوط به سال ۲۰۲۵ است و جنایتهای مستقیم علیه خبرنگاران پس از آن نیز ادامه یافته، مرور چند مورد از شهادت خبرنگاران در سال ۲۰۲۶ ابعاد این جنایت عیان را روشنتر میکند. گزارشهای منتشرشده نشان میدهد که در تاریخ ۸ آوریل ۲۰۲۶ (۱۹ فروردین ۱۴۰۵)، رژیم اسرائیل در حملاتی جداگانه در غزه و لبنان، سه خبرنگار را به شهادت رساند: محمد سمیر، خبرنگار شبکه الجزیره مباشر در شهر غزه بر اثر اصابت پهپاد اسرائیلی؛ غاده الدایخ، گوینده رادیو صوتالفرح در خانه خود در صور لبنان و سوزان خلیل، خبرنگار شبکه المنار نیز در حملاتی جداگانه کشته شدند. پیش از آن نیز در ۲۸ مارس ۲۰۲۶، سه خبرنگار دیگر در لبنان هدف قرار گرفتند: علی شعیب (خبرنگار المنار)، فاطمه فتونی (خبرنگار المیادین) و محمد فتونی (تصویربردار المیادین) که خودروی حامل آنها با چهار فروند موشک مورد اصابت قرارگرفت.از اکتبر ۲۰۲۳ تا آوریل ۲۰۲۶،دستکم ۲۶۰ خبرنگار در غزه به شهادت رسیدهاند که این جنگ را به مرگبارترین دوره برای خبرنگاران در تاریخ تبدیل کرده است. همچنین از آغاز جنگ در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، حداقل هشت خبرنگار در لبنان کشته شدهاند. آمار CPJ نشان میدهد که رژیم اسرائیل با قتل دوسوم خبرنگاران کشته شده در ۲۰۲۵ ــ ۲۰۲۴ و ادامه ترورها در ۲۰۲۶، در حال پیادهسازی راهبردی نظاممند برای حذف ناقلان حقیقت است. هدفگیری خبرنگاران بدون هیچ پاسخگویی، به ایجاد خلأ روایتی و جلوگیری از آگاهی جهانی منجر میشود. ادامه این روند بدون مداخله بینالمللی، نقض آشکار قوانین بشردوستانه و محرومسازی افکارعمومی از «حق دانستن» است. انتظار میرود با توجه به اعلام رسمی این جنایتها، سازمانهای جهانی سکوت خود را شکسته و در پی محکومیت این روند ادامهدار باشند.