به یاد پرویز ربیعی چهره دوست داشتنی دوبله در سالروز درگذشت وی

صدای درخشان برای نقش‌های مکمل

امروز پنجم اسفند ماه سالروز درگذشت پرویز ربیعی است؛ گوینده‌ای که متولد ۱۳۱۸ در تهران و دانش آموخته هنرستان هنرپیشگی بود و از سال ۱۳۴۲ وارد عرصه دوبله شد و کارش را زیر نظر مدیران دوبلاژی، چون احمد رسول زاده با فیلم «مردی که زمان را شکست» و پرویز بهرام با فیلم «ابله» آغاز کرد.
امروز پنجم اسفند ماه سالروز درگذشت پرویز ربیعی است؛ گوینده‌ای که متولد ۱۳۱۸ در تهران و دانش آموخته هنرستان هنرپیشگی بود و از سال ۱۳۴۲ وارد عرصه دوبله شد و کارش را زیر نظر مدیران دوبلاژی، چون احمد رسول زاده با فیلم «مردی که زمان را شکست» و پرویز بهرام با فیلم «ابله» آغاز کرد.
کد خبر: ۱۵۴۴۲۱۹
نویسنده محمد مهدی زمانی جمشیدی

ربیعی همانند گوینده‌ای به نام منوچهر زمانی مهارت خاصی در تندگویی داشت، بدون آنکه به ادای صحیح و کامل حروف لطمه ای وارد شود. پرویز ربیعی را باید از درخشان ترین گویندگان نقشهای مکمل در تاریخ دوبلاژ ایران دانست؛ چنانچه صداپیشگی های او به جای کلود رینس در «کازابلانکا»، رابرت دووال در «پدرخوانده» و «اینک آخرالزمان»، جرج سی اسکات در «بیلیاردباز»، ادوارد هاردویک در نقش دکتر واتسون در «ماجراهای شرلوک هولمز»، هیو فریزر در «لبه تاریکی»، پل شلی در نقش سرگرد بردلی در «ارتش سری»، و بسیاری آثار دیگر نمونه هایی از مکمل گویی های موفق پرویز ربیعی بوده اند. برای بسیاری صدای پرویز ربیعی یادآور صدای استیو مک کوئین در «دزدی سنت لویی»، والتر هیوستون در «و سپس هیچکس نبود»، نقشهای ضد قهرمانانی چون ایلای والاک در نقش رییس راهزنان در «هفت دلاور» و نقش تبهکار در «شکارچی تبهکاران»، کی ساتو در نقش کائوچیو (فرمانده گارد امپراطوری) در «جنگجویان کوهستان»، کریستوفر لی در نقش اسکارامانگا در «مردی با طپانچه طلایی»، جان ماریا ولونته در نقش برادر بزرگتر رامون ‌ها در دوبله اول «به خاطر یک مشت دلار» بوده است. همچنین صدای او یادآور آثار خاطره انگیزی نظیر شخصیتهای معلم دبستان و مدیر روزنامه در سریال دوست داشتنی «داستان زندگی» (هانیکو) است. روایت فیلم درخشان «شهروند کین» را نیز بایستی یکی دیگر از مصادیق تبحر ربیعی در انواع متنوع صداپیشگی دانست.


پرویز ربیعی در آثار داخلی و همچنین کارتونها، رادیو و آثار کمیک


 در آثار ایرانی نیز دوبله های پرویز ربیعی به جای سیاوش طهمورث در نقش داروغه در «سریال گرگها»، منوچهر لاریجانی در نقش طلحه در مجموعه تلویزیونی «امام علی»، اسماعیل داورفر در «باغ گیلاس»، ناصر گیتی جاه در «پهلوانان نمی میرند»، سیروس گرجستانی در «هشت بهشت» و «دادشاه»، رضا عبدی در نقش مشاور حاکم در «کفش های میرزا نوروز»، محمد علی ساربان در نقش وزیر حکومت سامانی در «بوعلی سینا»، حسین رنگین وند در نقش مدیر سینما در «هزاردستان»، رضا فیاضی در نقش سید محمد تدین در «مرغ حق»، اسماعیل شنگله در «مدار صفر درجه» و «شیخ بهایی»، محمود جعفری در «دبیرستان خضراء» و ... زینت بخش این نقشها بوده، همچنین نباید گویندگی او به جای حسین محب اهری در نقش رییس بزرگ در سریال «چاق و لاغر» (سری پنجم) را فراموش کرد، اثری داخلی که از یک طرف جزو نقشهای ضد قهرمان و از سوی دیگرکمیک بوده و از طرفی به حوزه کودک و نوجوان مربوط می شود.

عرصه ای که پرویز ربیعی در آن برای بسیاری از کودکان متولد دهه های گذشته، یادآور آثاری چون «وروجک و آقای نجار»، «پسر شجاع»، «دهکده حیوانات»، «سفید برفی و هفت کوتوله»، «تپه خرگوش ها»، «رامکال»، «بینوایان»، «سرزمین آدم کوچولوها»، «پت پستچی»، «سفرهای میتی کومان»، «شرلوک هولمز و دره وحشت»، «زنان کوچک» و ... بوده و جهت شیرین تر شدن این آثار برای کودکان گاهی علاوه بر صدای اصلی خود تیپهای متفاوتی را نیز ابداع می کرده است، به ویژه برای شخصیت جهانگرد در سرزمین آدم کوچولوها با آن لحن بامزه و متفاوت و شیرینی که ربیعی به کار گرفت.

پرویز ربیعی در دوبله برخی نقشهای مکمل در کمدیهای سینمای کلاسیک (نظیر فیلم «شعبده باز» لورل و هاردی) هم حضور داشته است؛ همچنین در کمدیهای دوران بعد، نظیر نقشی منفی در فیلم «دی دی می تازد». علاوه بر همه این فعالیتها که صدای پرویز ربیعی را در انبوهی از فیلمها و سریالهای ایرانی و خارجی و کارتونها جاودانه کرده، خالی از لطف نیست که به همکاری ایشان در برنامه رادیویی محبوب و پرطرفدار «صبح جمعه با شما» و ایجاد فضایی نشاط آور و کمیک به دعوت منوچهر نوذری اشاره کرد. هر چند که به روایت خودش، علاقه اصلی اش گویندگی در آثار جدی بود، اما برای آثاری متفاوت در عرصه کودک و نوجوان مانند کارتونها و نیز همکاری شیرین و دلچسبش با اصغر افضلی در وروجک و آقای نجار، گویندگی دوست داشتنی و بامزه اش به جای رییس بزرگ در چاق و لاغر، حضور در آثار کمیک مانند فیلم «دی دی می تازد»، و گویندگی در برنامه های طنز رادیویی نیز تا حد امکان از تواناییهایش مایه می گذاشت.  
پرویز ربیعی، گوینده ای توانمند و بی ادعا که با وجود توانایی در مدیریت دوبلاژ، تا حد امکان از آن دوری می کرد تا بیشتر بتواند به عنوان گوینده فعال باشد، سرانجام در پنجم اسفند ماه 1402 با به یادگار گذاشتن انبوهی از خاطرات دوست داشتنی از میان ما رفت تا عرصه دوبلاژ و گویندگی شاهد فقدان یکی دیگر از صداهای ماندگار و شخصیتهای برجسته خود باشد. روحش شاد و یادش گرامی.  

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها