اما این محبت خودبهخود بهوجود نمیآید. این محبت را باید پرورش داد و هرروز تقویت کرد. در این راه اولین قدم، شناخت و توجه متقابل است. شناخت روحیات، خلقیات، علاقهها و نیازهای همسر باعث میشود که رفتار و گفتار ما با احترام، محبت و حساسیت همراه باشد. پیامبر اکرم(ص) میفرمایند: بهترین شما کسانی هستند که در خانواده خود بهترین رفتار را دارند. این سخن از پیامبر (ص)، راهنمایی عملی است برای اینکه محبت در زندگی جاری و دلها به هم نزدیک شوند.
همچنین رفتارهای کوچک و معمولی هم نقش زیادی در افزایش محبت بین زوجین دارند. رفتارهایی که به ظاهر کماهمیت هستند مثل یک لبخند صمیمانه،یک جمله محبتآمیز وقدردانی ازهمسر برای انجام کارهای روزمره.همین رفتارهای کوچک میتواند دلها را نرم و پیوندها را مستحکمتر کند. امام علی(ع) میفرمایند؛ با خانواده خود مهربان و کریم باشید. این سفارش نشان میدهد که محبت و مهربانی، فقط در امور بزرگ و ویژه معنا ندارد بلکه در جزئیات زندگی روزمره هم باید جاری باشد تا دلها به آرامش برسند.
محبت، همچنین با توجه به نیازهای روحی و عاطفی همسر تقویت میشود.همسر شما باید بداند که در قلب شما جایگاه ویژهای دارد و شما هر لحظه آماده حمایت و همراهی او هستید. وقتی این احساس ایجاد شود، محبت الهی در دلها جاری میشود و زندگیتان رنگ و بوی بهشت به خود میگیرد.
راهکارهای عملی برای افزایش محبت
یکی از مهمترین اصول برای ایجاد محبت، احترام و گذشت است. قرآن کریم به ما میآموزد که با گذشت و چشمپوشی، میتوان محبت را در دلها جا داد و روابط را را آرام کرد. در زندگی مشترک، اختلاف و سوتفاهم طبیعی است اما مهم نحوه مواجهه با این اختلافات است. گاهی لازم است خطاها و کدورتها را کنار بگذاریم و با مهربانی و صبر، دلها را به یکدیگر نزدیک کنیم.
توجه به نیازهای روحی وعاطفی یکدیگر از راهکارهای کلیدی محبت است. امام صادق(ع) فرمودهاند؛هرکس حق همسرش را بزرگ بشمارد، خداوند حق او را نیز بزرگ میکند. این سخن ایشان، اهمیت احترام، همدلی و توجه به نیازهای همسر را یادآور میشود. احترام به حق همسر، قدرشناسی از او و توجه به خواستهها و دلشکستگیهایش، بذر محبت الهی را در زندگی میکارد.
دعای مشترک و یاد خدا، مسیر دیگری برای تقویت محبت است. زمانیکه همسران برای هم دعا میکنند و یاد خدا را در زندگیشان بهجا میآورند، دلها به هم نزدیکتر میشود و محبت آنها رنگوبوی معنوی پیدا میکند.
همچنین صبر، پایهای محکم برای دوام محبت است. هیچ زندگی مشترکی بدون اختلاف و چالش نیست اما طرز برخورد با این چالشها است که تعیینکننده است.
با اخلاق نیکو و گذشت، میتوان بدیها را با خوبی پاسخ داد و محبت را در دلها جا داد. این توصیه، چراغ راه همسران است تا در سختیها و ناملایمات، صبوری کنند و مهر الهی را در دل و جانشان جا دهند.
هر رفتار محبتآمیز دل همسر را نرم میکند و به برکت و رحمت زندگی میافزاید. زندگیای که با محبت، صبر و یاد خدا همراه باشد، همان زندگیای است که خداوند آن را مایه سعادت دنیا و آخرت قرار داده است.