۲۰۲۶جهشی به سوی همگرایی انسان و ماشین

ابتدا،هوش مصنوعی عامل (Agentic AI) به سطح «چندعاملی» (Multiagent Systems) می‌رسد. براساس گارتنر، این سیستم‌ها مانند ارکستری از ربات‌های هوشمند عمل می‌کنند که با هم همکاری کرده و وظایفی پیچیده مانند مدیریت زنجیره تأمین یا برنامه‌ریزی شهری را بدون دخالت انسان انجام می‌دهند. این پیشرفت از ایجنت‌های ۲۰۲۵ تکامل یافته و پیش‌بینی می‌شود تا ۴۰ درصد پروژه‌های سازمانی را متحول کند اما دیلویت هشدار می‌دهد که بدون بازطراحی فرآیندها، ۴۰ درصد این پروژه‌ها شکست می‌خورند.

دوم، ربات‌های تجسمی (Embodied AI) فراگیر می‌شوند. مایکروسافت پیش‌بینی می‌کند که هوش مصنوعی در ربات‌ها،
مانند همکاران دیجیتال، شکاف سلامت جهانی را کاهش دهد و در تحقیقات علمی فرضیه‌سازی کند. این روند از همزیستی بیولوژیک ۲۰۲۵ الهام گرفته و ایمپلنت‌های مغزی را با ربات‌های خانگی ادغام می‌کند اما چالش‌هایی مانند حفظ حریم خصوصی عصبی را مطرح می‌سازد.

سوم، محاسبات کوانتومی کاربردی (Quantum Advantage) محقق می‌شود. آی‌بی‌ام تأکید دارد که سازمان‌ها برای بهره‌برداری از برتری کوانتومی در حل مسائل پیچیده مانند مدل‌سازی مولکولی، به اکوسیستم‌های مشارکتی نیاز دارند. این از محاسبات هیبریدی ۲۰۲۵ فراتر رفته و نوید کشف داروهای سریع‌تر را می‌دهد، هرچند دسترسی نابرابر ممکن است شکاف طبقاتی را افزایش دهد.

چهارم، زیرساخت‌های هوشمند انرژی (AI Infrastructure) کارآمدتر می‌شوند. دیلویت پیش‌بینی می‌کند که با کاهش هزینه‌های توکن و استراتژی‌های هیبریدی (ابر، محلی، لبه)، مصرف انرژی دیتاسنترها بهینه شود. این روند از انرژی‌های پاک ۲۰۲۵ مانند هم‌جوشی هسته‌ای حمایت کرده و به پایداری محیطی کمک می‌کند.

پنجم، امنیت سایبری AI-محور (AI Dilemma) حیاتی است. مایکروسافت و دیلویت بر محافظت از ایجنت‌ها در برابر تهدیدها تأکید دارند، جایی که AI هم ابزار دفاع و هم هدف حمله است. این از اینترنت ماهواره‌ای مستقیم ۲۰۲۵ تکامل یافته و دسترسی جهانی را ایمن می‌سازد.

در نهایت، ۲۰۲۶ سالی است که فناوری «نامرئی اما همه‌جا حاضر» می‌شود. آی‌بی‌ام هشدار می‌دهد که کارکنان بیشتر AI می‌خواهند اما مشتریان مسئولیت‌پذیری آن را مطالبه می‌کنند. چالش اصلی، تضمین دسترسی عادلانه و اخلاقی است تا این جهش، بشریت را متحد کند نه تقسیم.