آموزش و پرورش را تقویت کنید

آموزش پرورش هر کشوری دارای نقش ساختاری و محوری بوده و بر چگونگی آینده آن کشور نقش آفرین است. در بسیاری از کشور‌های پیشرفته جهان به آموزش و پرورش، معلمان و ... به عنوان مولد و آینده ساز می‌نگرند و بهترین و بالاترین بودجه را برای تقویت هر چه بیشتر آن بر عهده می‌گیرند. اما متاسفانه در کشور ما به علت‌های گوناگون و دیدگاه‌های مصرف گرایانه توجه اصولی به این دستگاه تمدن ساز به عمل نیامده و لذا آموزش و پرورش همه ساله با کمبود و کسر بودجه سالانه رو‌به‌رو بوده و معلمان و فرهنگیان و بازنشستگان برای دستیابی به مطالبات انباشته و معوق و معطل خود مجبور به فریاد زدن و اعتراض‌های منفی شده‌اند.

آری پاداش حدود ۳۰ سال دوندگی بازنشستگان و برخی مطالبات شاغلان به صورت لقمه- لقمه و ذره- ذره به دست آن‌ها می‌رسد؛ و در شرایط تورم افسار گسیخته و اقتصاد بیمار گونه دردی از این قشر زحمت کش و فرهیخته درمان نمی‌شود.

شما به موضوع رتبه بندی معلمان نگاه کنید، آکنده از «کاغذ بازی و معطلی» است. بارگذاری مدارک و ... حق و نا حق شدن‌های پی در پی ادامه دارد. وضع بیمه تکمیلی ناکارآمد هم برای شاغلان و به ویژه برای بازنشستگان آموزش و پرورش هم چنان ادامه دارد. حال سئوال این است که چرا با وجود تاکیدات و تصریحات مقام معظم رهبری مبنی بر رسیدگی ویژه و اساسی به موضوع آموزش و پرورش و شاغلان و بازنشستگان مسئولان مربوطه در دولت و مجلس آن گونه که باید و شاید به این موضوع نپرداخته‌اند.

آیا از آموزش و پرورش ضعیف و کم توان و معلمان و فرهنگیان دچار کمبود‌های معیشتی و رفاهی می‌توان انتظار معجزه و تحول و توسعه داشت؟! پس می‌طلبد تا مسئولان دست اندرکار و تصمیم گیر در مجلس و دولت برای بروز تحولات عمیق در آموزش و پرورش چاره اساسی بیندیشند.