jamejamonline
ورزشی کد خبر: ۸۱۵۲۵۵   ۱۸ تير ۱۳۹۴  |  ۰۱:۳۸

با مجتبی عابدینی کاپیتان تیم ملی شمشیربازی و دارنده مدال برنز اسلحه سابر آسیا

برای سهمیه المپیک لباس ضدگلوله می‌پوشم

مدال برنز بر سینه کاپیتان تیم ملی شمشیربازی در رقابت‌های قهرمانی آسیا امید بخش است، زیرا با این مدال و نقره اسلحه سابر در بخش تیمی، می‌توان به روزهای آینده امیدوار بود. روزهایی که مجتبی عابدینی و ورزشکاران دیگر تیم ملی شمشیربازی ایران در رقابت‌های متعدد برای گرفتن سهمیه المپیک 2016 برزیل، شرکت می‌کنند.

برای سهمیه المپیک لباس ضدگلوله می‌پوشم

با این حال مجتبی عابدینی شمشیرباز المپیکی ایران در رقابت‌های 2012 لندن، باتجربه تر از بقیه نفرات، اندک‌اندک جمع امتیازات جهانی خود را در رده‌بندی برترین‌های شمشربازی دنیا افزایش می‌دهد تا یک بار دیگر نام خود را در رقایت‌های شمشیربازی المپیک ثبت کند. مجتبی عابدینی از سیزده سالگی به طور حرفه‌ای وارد عرصه شمشیربازی شد و از رده‌های نوجوانان و جوانان، جزو اولین‌های این ورزش بود. اولین مدال طلای نوجوانان آسیا و نخستین طلای جوانان قاره کهن در بین ورزشکاران شمشیرباز ایرانی، بر سینه او نشست. مقام‌ها و عناوین عابدینی از سال 1379 تا امروز که برنز رقابت‌های آسیا را بعد از ورزشکاران کره‌ای، مال خود کرد ادامه دارد و با این مدال‌ها و عناوین اکنون مجتبی عابدینی با رنک بیست و چهارم دنیا، بالاترین رده را بین ورزشکاران ایرانی دارد. عابدینی پس از بازگشت از قهرمانی آسیا، رقابت‌های جهانی روسیه را در پیش دارد به همین منظور فردا رهسپار روسیه است. پیش از این رقابت‌ها و بعد از رقابت‌های قهرمانی آسیا گپ‌زدن با یکی از بخت‌های المپیکی ایران، خالی از لطف نیست.

شمشیرپلاستیکی، تصویری است که از دوران کودکی مان به جا مانده است چطور این تصویر را به دنیای واقعیت امروزی خودت پیوند زدی؟

من عاشق شمشیربازی بودم. مثل خیلی از بچه ها، دوران کودکی من هم با شمشیر پلاستیکی گذشت، اما من به صورت جدی‌تر با شمشیر چوبی هم بازی کردم.نخستین شمشیر چوبی را پدرم برایم درست کرده بود که چشمنواز بود و دوست‌هایم را وسوسه می‌کرد برای یک بار هم شده شمشیر چوبی را در دست‌های خود بگیرند و بازی کنند.

...و واکنش تو به این درخواست‌ها؟

خساست به خرج نمی‌دادم، اما خب مراقب بودم زیرا آن زمان شمشیر دست‌ساز پدرم، ارزش زیادی برای من داشت.

تو هم برای دخترت شمشیرچوبی می‌سازی؟

دخترم پارمیس به شمشیربازی به خاطر من علاقه نشان می‌دهد، اما هنوز چهارسالش است و نمی‌دانم بزرگ تر که شد، دوست دارد شمشیرباز شود یا نه.

اگر خواست؟

حتما.

دوران کودکی خودت چشم کسی را با شمشیربازی درآوردی؟

نه. فقط یک بار با شمشیر ناخودآگاه گوشه لب پسر عمه‌ام را پاره کردم. خون از لبش جاری و در ادامه داستانی شد.

خانواده ات مانع از ادامه شمشیربازی تو شدند؟

نه. پسر دایی من در دوران نوجوانی و جوانی مدال آسیایی داشت و مشوقم بود. خانواده‌ام از من حمایت کردند بویژه پدرم که خیلی کمکم کرد.حتی در دوران مدرسه. من در بیست و یک سالگی ازدواج کردم و در این 10 سال همسرم با همه سختی‌های اردو و مسابقه‌های من ساخت و یکی دیگر از بزرگ ترین مشوق هایم بود. او در دوران تحصیل هم کمکم کرد.

شاگرد درس نخوانی بودی؟

تا دیپلم بله. پدرم روی درس و ورزش با هم تاکید می‌کرد اما خودم در دوران دبیرستان به تحصیل زیاد توجه نداشتم. به هر ترتیبی بود دیپلم گرفت، اما دوران دانشگاه اوضاع فرق کرد.

چه رشته‌ای درس خواندی و تا چه مقطعی؟

کارشناسی ارشد مدیریت ورزش.

هوای ریاست شمشیربازی در سر داری؟

تاکنون فکرمدیریت نبودم و نیستم زیرا به فکر آماده‌سازی خودم برای المپیک برزیل هستم.

مدیریت کنونی شمشیربازی راضی‌کننده است؟

با این ابزار و امکانات بله زیرا مشکلات شمشیربازی را باید در ابعاد مختلف بررسی کرد. شمشیربازی در ایران نادیده گرفته شده است. این ورزش مظلوم و محروم است. آقای باقرزاده رئیس فدراسیون به اتفاق هیات‌های استانی از جمله رئیس هیات شمشیربازی تهران آقای رضا حدادیان خیلی زحمت می‌کشند، اما شمشیربازی به عزم ملی نیاز دارد.

جاذبه‌های شمشیربازی برای این که بیشتر مطرح شود، چیست؟

پیش از هر نکته دیگری در اسلام به شمشیربازی توصیه شده است. این ورزش جزو سه رشته جذاب المپیک یا بازی‌های آسیایی است که مدال‌های مختلفی در آن توزیع می‌شود. شمشیربازی در رده‌بندی توزیع مدال کشورها تاثیر زیادی دارد، اما در ایران به هیچ کدام از این پارامترها توجه نمی‌شود. ما مسابقه‌های قهرمانی ایران یا لیگ باشگاهی داریم، اما شرایطی کمی و امکانات اصلا شایسته این ورزش نیست.

با این حرف‌ها تعریف خودت از شمشیربازی چیست؟

شمشیربازی برگرفته از قدرت بدنی یک بسکتبالیست، انعطاف یک ژیمناست و فکر یک شطرنج‌باز است. فرانسوی‌ها به این ورزش، شطرنج متحرک می‌گویند. ورزشی که در صدم ثانیه باید تصمیم بگیری و ضربه بزنی.

خیلی‌ها با دیدن شمشیربازی منتظر ضربه‌ای هستند که حریف از پای درآید.

نه، از این خبرها نیست. شمشیربازی بر خلاف تصور خیلی‌ها یکی از امن‌ترین ورزش‌هاست.

آیا تو از اول در اسلحه سابر فعالیت داشتی؟

بله. علاقه‌ام به این اسلحه بیشتر از اپه و فلوره بود.

اینها چه تفاوتی با هم دارند؟

به زبان ساده در سابر ضربات از نیم تنه به بالاست که ورزشکار جلیقه به تن دارد.در اپه کل بدن مورد هدف است و در فلوره سینه و کمر. یکسری ریزه‌کاری‌های دیگر هم دارد که با برخورد نوک پوینت به حریف و روشن شدن چراغ، امتیازات رد و بدل می‌شود.

به خاطر جلیقه‌ها خطری ورزشکاران را تهدید نمی‌کند.

شمشیربازی بر خلاف اسمش، کاملا ایمن است. جلیقه شمشیربازی مانند لباس ضد گلوله است و مقابل نیروی 700 تا 1200 نیوتن مقاومت دارد. بنابراین جای نگرانی ندارد. من برای گرفتن سهمیه المپیک ضدگلوله می‌پوشم!

اگر کسی بخواهد شمشیرباز حرفه‌ای شود...؟

بر خلاف خیلی از کشورها که ورزشکاران حرفه‌ای دارند ما هنوز با ایده‌آل‌ها در این ورزش فاصله داریم.

تو به عنوان قهرمان این ورزش ریز مبلغ قراردادت چقدراست؟

یک تیم شمشیربازی با 80 تا 100 میلیون تومان بسته می‌شود که بیشترین قرارداد ورزشکاران آن ممکن است از 10 میلیون تومان فراتر نرود. اسپانسرها توجه زیادی به این ورزش ندارند، زیرا نداشتن پخش تلویزیونی از موانع جذب اسپانسر است.

فدراسیون شمشیربازی کاری برای برطرف کردن این مشکل کرده است؟

فدراسیون برنامه می‌دهد و تا آنجا که من شاهدم با صداوسیما و رسانه‌ها تعامل خوبی دارد. ما در تالار قدیمی شهید کلاهدوز تمرین می‌کنیم که متعلق به چهل سال پیش است. هر چقدر هم این تالار تعمیر و بازسازی شود باز هم برای شمشیربازی کوچک است. سالن آزادی در اختیار ما بود که فدراسیون کشتی روی آن دست گذاشت، اما این سالن را پس می‌گیریم. ما میزبانی رقابت‌های جام جهانی جوانان را در آذرماه داریم که باید به نحو شایسته‌ای از این رقابت‌ها میزبانی کنیم. فدراسیون فقط نباید دنبال کارها باشد زیرا رقابت‌های جهانی کمک همه بخش‌های مرتبط با ورزش را طلب می‌کند از این رو از مسئولان تقاضا دارم به شمشیربازی بیشتر توجه کنند.

در مقایسه با قرارداد خودتان، قرارداد شمشیربازان کشورهای دیگر چگونه است؟

من کره جنوبی را برایتان مثال می‌زنم که سال‌ها قطب شمشیربازی دنیاست. کره‌ای‌ها قراردادی حدود 10 هزار دلار در ماه دارند.اینک می‌توانید حدس بزنید چرا آنها بهترین‌های این ورزش هستند زیرا آرامش و تمرکز دارند و فقط به شمشیربازی فکر می‌کند.

به نظر می‌رسید با موفقیت‌های شمشیربازی در اینچئون، دایره توجه به این ورزش بیشتر شود.

ما در بازی‌های آسیایی اینچئون نتیجه کم نظیری گرفتیم و در اسلحه سابر بعد از 40 سال نایب قهرمان شدیم. فدراسیون با وجود مشکلات مالی نمی‌تواند ساز و کار هر سه اسلحه سابر، اپه و فلوره را فراهم کند؛ بنابراین در کوتاه مدت روی سابر که نتیجه گرفتیم، برنامه ریزی کرده است و در دو اسلحه دیگر با حضور جوانان در اپه و فلوره به آینده امیدواریم. با این حال شمشیربازی به توجه تمام وقت نیاز دارد. بودجه مربیان یا مدرسان خارجی را باید برای فدراسیون تامین کرد تا افق آینده ترسیم شود. خود من در رده بندی جهانی رتبه مناسبی دارم و تاکنون 30 تا 40 درصد راه رسیدن به المپیک را در مسابقه‌های قبلی پیموده‌ام.

این 30 تا 40 درصد راه تا ریودوژانیرو چگونه طی شد؟

من از عید امسال تمرین را آغاز کردم و حتی در روزهای تعطیل به اتفاق ملی پوشان دیگر در اردو بودیم. با امتیازهای خوبی که تاکنون از مسابقه‌های سطوح مختلف به دست آوردم،امیدم به کسب سهمیه بیشتر شده است. غیر از ورزشکاران کره‌ای که برترین‌های جهان و المپیک بشمار هستند، هم اینک از
رده بندی جهانی سهمیه گرفته ام اما تا 15 مرداد هفت مسابقه دیگر باقی است. در مجموع این رقابت‌ها به امتیازات بالاتر نگاه می‌کنند و به ورزشکاران برتر سهمیه می‌دهند.

رقابت‌های قهرمانی آسیا چگونه بود؟

تیم‌ها با قدرت زیادی در بازی‌ها حضور داشتند، بویژه سطح رقابت‌ها را کره‌ای‌ها بالا برده بودند. آنها با سبک سرعتی خود کار را برای رقبای دیگر مشکل کرده‌اند. خیلی از تیم‌ها از جمله ایران به فکر نزدیک کردن خود با رقبای کره‌ای هستند، اما این کار زمانبر بوده و باید کارهای اساسی در این زمینه انجام داد.

این هفته مسافر روسیه هستید.

بله. این هفته رقابت‌های قهرمانی جهان در روسیه برگزار می‌شود و ما جمعه (فردا) رهسپار این کشور هستیم.

آیا غیر از خودت باز هم می‌توانیم سهمیه المپیک بگیریم؟

خودم که هنوز نگرفته‌ام. ورزش پستی‌ بلندی‌های زیادی دارد که نمی‌شود از قبل آن را پیش‌بینی کرد. جذابیت ورزش هم به قابل پیش‌بینی نبودنش است اما به همراه همه بچه‌ها در حال تلاش هستیم تا سهمیه بگیریم. نتایج ورزشکاران ایرانی در قهرمانی آسیا بسیار امیدوارکننده است و ان شاءالله در رقابت‌های باقیمانده، المپیکی می‌شویم.

وقتی در المپیک لندن حضور داشتی، فضای شمشیربازی المپیک چه تفاوت‌هایی با رقابت‌های دیگر داشت؟

شمشیربازی در المپیک مورد توجه است و از بهترین رشته‌های کشورها در این بازی‌ها به شمار می‌آید. رقابت‌های المپیک بسیار نزدیک است زیرا بهترین‌های قاره‌ها در آن جمع می‌شوند. شاید این اتفاق در رقابت‌های جهانی تکرار شود، اما کیفیت مدال المپیک تاریخی‌تر از رقابت‌های دیگر است و ارزش فراوانی دارد.

بعد از المپیک لندن گفته بودی به خاطر مصدومیت بزرگ ترین بدشانسی زندگی‌ات را تجربه کردی. آیا با گرفتن سهمیه المپیک ریو باید منتظر جبران المپیک قبلی باشیم؟

من با خودم عهد بستم و در این راه تلاش می‌کنم. گرفتن سهمیه المپیک نصف راه است و نصف دیگر راه این که بتوانی در المپیک بازی‌های خوبی به نمایش بگذاری. ان‌شاءالله اگر سهمیه بگیرم به برنامه دیگرم فکر می‌کنم، اما اکنون همه تمرکزم روی رقابت‌های انتخابی است و این که در مسابقه‌های باقیمانده بالاترین امتیازها را از آن خودم کنم.

شمشیرها برای «ریو» تیز می‌شود

شمشیربازی قهرمانی آسیا با دو مدال برای ملی پوشان ایران به پایان رسید. نخستین مدال بر سینه مجتبی عابدینی در مبارزات انفرادی اسلحه سابر نشست؛ اما تیم سابر ایران نیز با نایب قهرمانی در آسیا، مدال نقره تیمی را از آن خود کرد.

مجتبی عابدینی با این برنز در مجموع ۳۰ امتیاز به اندوخته‌های جهانی خود اضافه کرده است و به این ترتیب جایگاه او برای کسب سهمیه المپیک ریودوژانیرو در رنکینگ جهانی بهتر شد.

مردان شمشیر به دست ایران در این پیکارها مانند بازی‌های آسیایی اینچئون کره جنوبی بعد از غلبه بر چین به فینال رفتند، اما در بازی آخر به کره‌ای‌ها باختند؛ تیمی که در رده‌بندی جهانی مقام نخست را در اختیار دارد.فضل‌الله باقرزاده، رئیس فدراسیون شمشیربازی که این روزها در بازگشت از سنگاپور ـ میزبان رقابت‌ها ـ از عملکرد ملی پوشان خوشحال است و شمشیرهای ورزشکارانش را برای المپیک ریو تیز می‌کند، می‌گوید: در رقابت‌های انتخابی المپیک 2016 ریو، تیم‌ها با قدرت آمده بودند تا نفرات‌شان سهمیه بگیرند. کیفیت رقابت‌ها با نفرات اول و دوم رنک جهانی بسیار بالا بود و ورزشکاران ایرانی در این پیکارها خوب ظاهر شدند. باقرزاده درباره برنز مشترک مجتبی عابدینی می‌گوید: او کار بزرگی انجام داد و پس از دو شمشیرباز کره‌ای، مقام سوم مشترک را از آن خود کرد. این مسابقه‌ها یکی از رقابت‌های مهم برای تمام کشورها بود. چین، کره و قزاقستان با تمام قوا آمده بودند و همه برای گرفتن امتیاز المپیک می‌جنگیدند.

رئیس فدراسیون شمشیربازی درباره سبک متفاوت کره‌ای‌ها در این ورزش می‌گوید: فاصله ما با آنها به نسبت بازی‌های آسیایی کم شده است؛ اما کره‌ای‌ها با سرعت زیادشان واقعا در شمشیربازی قدرت بلامنازع به شمار می‌روند. اما در مبارزات قسمت سابر علاوه بر عابدینی، دو ورزشکار دیگر از ایران در رتبه‌های پنجم و ششم آسیا قرار گرفتند که باقرزاده از این عناوین نیز راضی است. او می‌گوید: نتایح علی پاکدامن و محمدرهبر در آسیا امیدوارکننده است. ما هشت تورنمنت دیگر برای انتخابی المپیک داریم که ورزشکاران‌مان می‌توانند در رویدادهای آینده، سهمیه المپیک بگیرند. تیم سابر ایران هم اکنون رنک نهم دنیا را در اختیار دارد که موفقیت بزرگی است.

رئیس فدراسیون شمشیربازی در پاسخ به این پرسش جام‌جم که چرا در قسمت اپه و فلوره، ورزشکاران ما توفیقی نداشتند، می‌گوید: ما در این بخش‌ها هم نماینده داشتیم و به دنبال سرمایه‌گذاری روی نفرات اپه و فلوره هستیم. در تیم‌های ما ورزشکاران جوان 18 و 19 ساله دیده می‌شوند که نوید آینده روشن را در شمشیربازی می‌دهند. افق ما بازی ‌های 2018 اندونزی است. متاسفانه در این ورزش به خاطر کمبود اعتبار ناچار شدیم عذر مربیان خارجی را در سه اسلحه سابر، اپه و فلوره بخواهیم زیرا فدراسیون نمی‌تواند ماهانه حدود 80 میلیون تومان حقوق مربیان خارجی را تامین کند. از این رو شرایطی فراهم کردیم تا مربیان داخلی هدایت تیم‌ها را به عهده بگیرند و تاکنون از آنها رضایت داریم.

باقرزاده در پایان می‌گوید: رقابت‌های قهرمانی آسیا به بچه‌های ما اعتماد به نفس داد و آنها از این پس به دنبال ورودی المپیک هستند. با عملکردی که در قهرمانی آسیا داشتیم 30 درصد راه را طی کرده‌ایم و مطمئنم در رویدادهای بعدی چند سهمیه المپیک می‌گیریم.

ورزش

محمد رضاپور

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر