حمله به تأسیسات راهبردی صنعت پتروشیمی نقض موازین بنیادین حقوق بین‌الملل است

ستاد حقوق بشر با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد: حملات هوایی تروریستی و تجاوزکارانه نیروهای رژیم صهیونیستی و آمریکایی به تأسیسات راهبردی صنعت پتروشیمی کشور، نقض آشکار و فاحش موازین بنیادین حقوق بین‌الملل، حقوق بشردوستانه و منشور ملل متحد است.

کد خبر: ۱۵۴۸۱۵۳

به گزارش جام جم آنلاین از ایرنا، ستاد حقوق بشر در بیانیه‌ای، حملات هوایی تروریستی و تجاوزکارانه نیروهای رژیم صهیونیستی و آمریکایی به تأسیسات راهبردی صنعت پتروشیمی کشور، از جمله در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی ماهشهر، بندر امام خمینی، پتروشیمی‌های فجر ۱ و ۲، رجال، ابوعلی و سایر مراکز مرتبط را قاطعانه محکوم و اعلام کرد: حملات هدفمند به تأسیسات صنعتی، که با هدف سلب توانمندی‌های اقتصادی، ایجاد خسارات پایدار، تحمیل مجازات جمعی بر مردم ایران و وادار کردن آنان به تسلیم صورت پذیرفته است، مصداق بارز جنایت جنگی و نقض فاحش و آشکار تعهدات بین‌المللی محسوب می‌شود.

در این بیانیه آمده است: حملات به صنعت پتروشیمی، به طور مستقیم حق مسلّم ملّت ایران بر توسعه پایدار را هدف قرار می‌دهد. این صنعت، موتور محرّک اقتصاد ملّی، منبع اشتغال‌زایی گسترده و یکی از پایه‌های اصلی صادرات غیرنفتی کشور است. تخریب این تأسیسات، نه تنها خسارات هنگفت و جبران‌ناپذیری به سرمایه‌گذاری‌های ملّی وارد می‌آورد، بلکه روند رشد اقتصادی، ایجاد فرصت‌های شغلی مولّد و ارتقاء سطح رفاه عمومی را مختل می‌سازد.

این بیانیه می‌افزاید: این اقدامات، با هدف قرار دادن توانمندی‌های اقتصادی یک ملّت، نقض آشکار اصول حقوق بین‌الملل اقتصادی است که بر احترام به حاکمیّت ملّی در بهره‌برداری از منابع تأکید دارد. پیامدهای این حملات، فراتر از خسارات کوتاه‌مدّت بوده و می‌تواند بر نسل‌های آینده نیز تأثیر گذاشته و حق آن‌ها را بر توسعه و برخورداری از منابع پایدار، به یغما ببرد.

ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران، ضمن محکومیت قاطع این جنایات، از جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و سازمان ملل متحد، خواستار اقدام فوری، شناسایی رسمی این حملات به عنوان جنایت جنگی، و اتخاذ تدابیر بازدارنده مؤثر برای جلوگیری از تکرار چنین اقدامات ضدّانسانی است.

این بیانیه تصریح دارد: سکوت در برابر این تجاوزات آشکار، نه تنها اعتبار اندک باقی مانده نهادهای حقوق بشری را خدشه‌دار می‌سازد، بلکه به تحریک هر چه بیشتر متجاوزان در تداوم جنایاتشان، از جمله کشتار زنان و کودکان، حمله به بیمارستان‌ها، دانشگاه‌ها، مراکز آموزشی، معیشت مردم، نیروهای امدادی و خدماتی، و زیرساخت‌های اقتصادی از صنعت فولاد گرفته تا صنعت پتروشیمی منجر خواهد شد. حس مصونیّت از کیفر است که متجاوزان را در ارتکاب این جنایات جری می‌سازد.