توقف ممنوع!

حضرت موسی ع پس از ۱- نشان دادن شدت غضب خود با انداختن الواح ۲- مؤاخذه هارون و سپس تبرئه او در افکار عمومی ۳- محاکمه سامری و صدور حکم لا مساس و تبعید اجتماعی ۴- سوزاندن گوساله و آثار فتنه ۵- فرمان عفو عمومی می‌دهد ۶- و سپس بالابردن سطح فهم و بصیرت مردم را با آموزش تورات آغاز می‌کند ۷- در پایان این معالجه وقتی قوم بالاتر از عفو، وارد مرحله توبه می‌شوند، این حکم عجیب صادر می‌شود که برای پذیرش توبه، خودتان را بکشید.

‌وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ یَٰقَوْمِ إِنَّکُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَکُم بِٱتِّخَاذِکُمُ ٱلْعِجْلَ فَتُوبُوٓاْ إِلَىٰ بَارِئِکُمْ فَٱقْتُلُوٓاْ أَنفُسَکُمْ ذَٰلِکُمْ خَیْرࣱ لَّکُمْ عِندَ بَارِئِکُمْ فَتَابَ عَلَیْکُمْۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِیمُ (بقره،٥٤)

در این مرحله مؤمنان توبه کار و بازگشته، چشمان خود را بستند و با شمشیر به یک تصفیه اجتماعی شدید دست زدند. جبران قتل یک نفر، قصاص قاتل است، اما جبران فتنه اجتماعی و گروهی، تصفیه اجتماعی و گروهی است، با حفظ مراتب ایمان و قدر توبه کاران.

در اسلام این حکم به دلیل عدم توانایی اتباع از سوی مسلمانان، ضمن گوشزد کردن اهمیت و کارکرد مثبت آن، برداشته شده و ذیل همان موضوع ولایت‌پذیری، سازوکار‌های دیگری به جای آن نشسته است.

وَلَوْ أَنَّا کَتَبْنَا عَلَیْهِمْ أَنِ ٱقْتُلُوٓاْ أَنفُسَکُمْ أَوِ ٱخْرُجُواْ مِن دِیَٰرِکُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِیلࣱ مِّنْهُمْۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُواْ مَا یُوعَظُونَ بِهِۦ لَکَانَ خَیْرࣰا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِیتࣰا (نساء،٦٦)

در جریان انقلاب اسلامی و در پیشبرد الگوی پنج مرحله‌ای تمدن نوین اسلامی امام شهید، سال‌ها بود که متوجه و درگیر یک نقطه اشکال بودیم، طول زیاد توقف در مرحله دولت اسلامی و ماندن جامعه اسلامی در پشت سد آن. 

این مسأله فراتر از جریان نفوذ و حاکمیت دولتمردان غیرانقلابی و غربزده است. این ماجرایی است که در میان اهل انقلاب اتفاق افتاده. فتنه‌ای که می‌توان نام آن را دچار شدن انقلابیون به تحلیل‌های اصطلاحاً عاقلانه دنیوی و فاصله گرفتن از اصل توکل و امداد الهی در جریان انقلاب گذاشت. این نوع تحلیل‌ها اگرچه بر اساس ماهیت دنیا تا جایی ما را موفق نشان می‌دهد، اما در ادامه و سخت شدن شرایط و ابتلائات ضعف آن کاملاً آشکار می‌شود.

در اینجاست که دولتمرد و تحلیلگر باید بتواند خود را از آن قواعد بیشتر مادی کنده، و روی به تحلیل‌های بیشتر ملکوتی کند. ناتوانی در این انقطاع بود که طول توقف ما را در مرحله دولت اسلامی سبب شده بود.

اما آنچه در جریان دو جنگ اخیر رخ داد، اجرای فرمان فاقتلوا انفسکم بود که در سازوکار حمله دشمن و به شهادت رساندن بزرگان انقلاب صورت پذیرفت. مو سپید کرده‌های سیاسی و نظامی انقلاب اسلامی در این فرایند مزد خود را علیرغم برخی کوتاهی‌های گذشته و عدم عملیات بموقع بر اساس امر ولی، با شهادت گرفتند و جای خود را به جوانانی شجاع و انقلابی دادند که با منطق انقلاب اسلامی بزرگ شده بودند. نتیجه توکل این سرداران جوان را البته بر اساس بنای ساخته شده نسل قبل، امروز در میدان می‌بینیم.

همراهی مردمِ دارایِ نشان افتخار حضور بموقع در صحنه، با این نسل جوان، نشانگر بموقع بودن عملیات آنان نیز هست. شهادت گوارای آن گروه و مزد همه تلاش‌ها و خستگی‌هایشان برای انقلاب و نظام اسلامی، و پیروزی نصیب و شایسته این گروه باد. 

این پدیده را می‌توان یک لایه‌برداری و بازسازی سازمان دولت اسلامی دانست که مشابه آن هم با انفجار پیجر‌ها در میان بزرگان حزب‌الله اتفاق افتاد.

همه اینها به برکت خون پاک آن بزرگمرد تاریخ و امام شهید بود، که با انتخاب شهادت این راه بظاهر بسته را بر ما گشود.