فرصت پژوهش بر روی زعفران وحشی «آلمه» فراهم شد

قدیر حسن‌زاده، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان گلستان، با تاکید بر اهمیت ژنتیک بالای زعفران وحشی در منطقه «آلمه» پارک ملی گلستان، اظهار داشت: محققان و مراکز تحقیقاتی می‌توانند با اخذ مجوز از سازمان محیط زیست، برای مطالعه و استفاده از پتانسیل‌های ژنتیکی این گیاه به منطقه مراجعه کنند.

وی درباره ویژگی‌های این گونه کمیاب توضیح داد و طول عمر زعفران وحشی آلمه را دو تا سه هفته در اسفندماه عنوان کرد. حسن‌زاده افزود: «این گیاه پس از ذوب شدن برف‌ها از خاک بیرون می‌آید و حدود ۲۰ روز عمر می‌کند؛ این روزها شاهد رویش زیبای آن در منطقه هستیم.»

مدیرکل حفاظت محیط زیست گلستان، زعفران آلمه را از گونه‌های بومی (اندمیک) و ذخیره‌های ژنی کشور دانست و تصریح کرد: این گیاه تحت حفاظت کامل محیط‌بانان قرار دارد و هیچ فردی بدون مجوز قانونی حق ورود به منطقه یا بهره‌برداری از این گیاه و سایر منابع طبیعی را ندارد.

وی با اشاره به فرصت‌های پژوهشی موجود، خاطرنشان کرد: امکان بررسی و تحقیق مراکز علمی بر روی زعفران آلمه فراهم است، زیرا گیاهانی که در طبیعت زیست می‌کنند، از نظر ژنتیک بسیار قوی هستند و می‌توانند در جلوگیری از شیوع بیماری‌ها و قارچ‌ها ضریب اطمینان را بالا ببرند.

حسن‌زاده در ادامه به اهمیت اکوسیستم منطقه آلمه پرداخت و گفت: این منطقه یکی از زیباترین بخش‌های پارک ملی گلستان است که به دلیل شرایط اقلیمی خاص و خاک حاصلخیز، زیستگاه گونه‌های متنوع گیاهی و جانوری محسوب می‌شود. پوشش گیاهی متنوع شامل علفزارها، جنگل‌های معتدل و گونه‌های خاص گل‌ها، این منطقه را به اکوسیستمی منحصر‌به‌فرد تبدیل کرده است.

وی تاکید کرد: گیاهان آلمه نقش مهمی در حفظ تعادل اکولوژیکی دارند، چرا که علاوه بر تامین غذا و پناهگاه برای جانوران، به حفظ خاک و منابع آبی نیز کمک شایانی می‌کنند.

مدیرکل حفاظت محیط زیست گلستان، رویش زعفران وحشی را نشان‌دهنده سلامت اکوسیستم و وجود شرایط مناسب برای رشد گیاهان دارویی و کمیاب دانست و گفت: علاوه بر زعفران، گونه‌های شاخص دیگری مانند لاله واژگون و شقایق نیز در این منطقه قابل مشاهده هستند.

وی در پایان با بیان اینکه سازمان محیط زیست تنها متولی حفاظت از حیات وحش نیست، اظهار داشت: محیط‌بانان با گشت‌زنی مداوم در مناطق حفاظت شده و پارک‌های ملی، تلاش می‌کنند تا از هرگونه خسارت به حیات وحش و پوشش گیاهی جلوگیری کنند.

پارک ملی گلستان به عنوان قدیمی‌ترین پارک ملی ایران و یکی از ۵۰ ذخیره‌گاه زیست‌کره برجسته در جهان شناخته می‌شود. این پارک با تنوع زیستی استثنایی و موقعیت جغرافیایی منحصر‌به‌فرد خود در شرق رشته‌کوه البرز، پناهگاهی کم‌نظیر برای حیات وحش شرق ایران محسوب می‌شود.

این پارک با مساحتی نزدیک به ۹۲ هزار هکتار، سه اقلیم متفاوت (خشک، نیمه‌خشک و نیمه‌مرطوب) را در دل خود جای داده و دامنه‌ای وسیع از استپ‌های خشک ایرانی-تورانی تا جنگل‌های انبوه هیرکانی را دربر می‌گیرد.

بخش عمده‌ای از این میراث طبیعی در شهرستان گالیکش استان گلستان و بخشی در استان‌های خراسان شمالی و سمنان قرار دارد. اکنون این پارک میزبان بیش از یک‌هشتم گونه‌های گیاهی، یک‌سوم گونه‌های پرندگان و بیش از نیمی از گونه‌های پستانداران کشور است.

وجود بیش از هزار و ۳۶۶ گونه گیاهی، هزار و ۱۰۰ گونه حشره، ۱۵۰ گونه پرنده، ۶۹ گونه پستاندار، ۲۴ گونه خزنده و دوزیست و ۱۰ گونه ماهی، نشان‌دهنده غنای بی‌بدیل و اهمیت حیاتی این اکوسیستم است.