برانداز بزرگ

در نوامبر 2002 ، شارون از طریق مصاحبه پر سر و صدایی با روزنامه تایمز لندن ، به طور علنی از ایالات متحده خواست با ایران برخورد کند.

کد خبر: ۱۲۲۳۰۱

وی با توصیف ایران به عنوان مرکز تروریسم جهانی و آرزومند دستیابی به سلاحهای هسته ای اعلام کرد دولت بوش باید روز پس از تصرف عراق ، نیروهای نظامی زیادی را به سوی ایران گسیل کند. اواخر آوریل 2003 ، هاآرتص گزارش کرد که سفیر اسرائیل در واشنگتن خواستار تغییر رژیم ایران شده است. او اظهار کرده بود که سرنگونی صدام کافی نیست و از نظر او ، امریکا باید کار خود را تا رسیدن به نتیجه مطلوب دنبال کند ؛ زیرا اسرائیل تهدید بسیار بزرگتری را از جانب ایران و سوریه احساس می کند.
نومحافظه کاران تلاش زیادی کردند تا نظام سیاسی ایران را تغییر دهند. در ششم می ، انجمن اقدام امریکا کنفرانس یک روزه مشترکی را با بنیاد اسرائیلی دفاع از دموکراسی ها و انجمن هادسون درباره ایران برگزار کرد. تمامی سخنرانان بشدت طرفدار اسرائیل بودند و بسیاری از آنان از ایالات متحده خواستند نظام سیاسی فعلی ایران را با یک دموکراسی جایگزین کند. طبق معمول ، چهره های برجسته نومحافظه کار انبوهی از مقالات درباره ضرورت تعقیب ایران نگاشتند ؛ به عنوان مثال ویلیام کریستول در 12 می در ویکلی استاندارد چنین نوشت: «آزادسازی عراق اولین نبرد بزرگ برای آینده خاورمیانه بود، ولی نبرد بزرگتر بعدی البته امیدواریم که نظامی نباشد برای ایران خواهد بود.»
دولت بوش تلاش کرد با تعطیل کردن برنامه هسته ای ایران ، به فشارهای لابی اسرائیل واکنش نشان دهد ؛ ولی واشنگتن موفقیت چندانی به دست نیاورده است و ایران نیز در دستیابی به یک زرادخانه اتمی مصمم به نظر می رسد. لابی اسرائیل نیز ضمن این که فشار خود بر دولت ایالات متحده را افزایش داده ، همه راهبردهایی را که در آستین دارد ، رو کرده است.
هم اکنون نامه های سرگشاده و مقالات و تفاسیر مطبوعاتی همه نسبت به خطر قریب الوقوع یک ایران هسته ای هشدار می دهند و به طور خیلی موذیانه به اقدامی پیشگیرانه در صورت شکست دیپلماسی اشاره می کنند. لابی همچنین کنگره را برای تصویب برنامه حمایت از آزادسازی ایران تحت فشار قرار داده است تا تحریم های فعلی علیه ایران را شدیدتر کند.
مقامات اسرائیلی هشدار می دهند در صورتی که ایران مسیر هسته ای خود را ادامه دهد ، ممکن است به اقدامی پیشگیرانه مبادرت کنند تا به این وسیله نظر واشنگتن را نسبت به چنین اقدام پیشگیرانه ای معطوف کنند. شاید بعضی ها استدلال کنند که اسرائیل و لابی اش ، درباره ایران چندان نفوذی بر سیاست ایالات متحده ندارند ، چون امریکا بنا به دلایل شخصی می خواهد مانع هسته ای شدن ایران شود. این مساله تا حدودی درست است ، ولی آرمان های هسته ای ایران چندان تهدید وجودی ای را برای ایالات متحده ایجاد نمی کند.
اگر واشنگتن توانست با اتحاد شوروی هسته ای ، چین هسته ای یا حتی کره شمالی هسته ای کنار بیاید ، بنابراین می تواند ایران هسته ای را نیز تحمل کند و دقیقا به همین علت است که لابی فشار مستمری بر ایالات متحده وارد می کند تا با تهران برخورد کند. با این که امکان اتحاد میان ایران و امریکا بسیار ضعیف است ؛ ولی در صورت نبود لابی ، خطمشی امریکا نسبت به ایران بسیار معتدل تر می بود و جنگ پیشگیرانه نیز گزینه ای جدی محسوب نمی شد.

خلاصه

جای شگفتی نیست که اسرائیل و حامیان امریکایی اش از ایالات متحده می خواهند با تمامی تهدیدکنندگان امنیت اسرائیل مقابله کند. اگر تلاشهای آنها برای شکل دهی کامل سیاست های ایالات متحده موفق شود ، تمامی دشمنان اسرائیل ضعیف یا سرنگون خواهند شد. اسرائیل خواهد توانست هر طور که می خواهد با فلسطینیان رفتار کند و ایالات متحده نیز تاوان کارهای اسرائیل را پرداخت خواهد کرد. حتی اگر ایالات متحده در تغییر شکل خاورمیانه با شکست مواجه شود و خود را به ورطه جنگ با اعراب و مسلمانان بیندازد ، در این صورت اسرائیل حمایت تنها ابرقدرت جهان را با خود خواهد داشت ؛ ولی برای واشنگتن بهتر این است که هرچه بیشتر از اسرائیل دوری کند یا بر اسرائیل برای برقراری صلح با فلسطینیان فشار آورد.