چرا بعضی خودروها در سربالایی بیش از دنده 3 نمی روند؟

به گزارش جام جم آنلاین، شاید شما با خودروهای شاسی‌بلند به سفر رفته باشید. این خودروها باوجود اینکه از توان پیشرانه قابل قبولی برخوردارند، در مسیرهای شیب دار و سربالایی ها نمی‌توانند سرعت بگیرند.

به‌عنوان‌مثال خودرویی مثل نیسان پاترول باوجود توان بسیار بالای موتور، نمی‌توانند در سربالایی‌ها با بیش از دنده 2 یا 3 حرکت کنند. این موضوع به 2 عامل اصلی مربوط می‌شود که نخستین عامل آن نحوه ساخت پیشرانه است.

پیشرانه خودروها برای کاربری خاص خود طراحی می‌شوند. این طراحی به معنی تقسیم توان سرعتی و قدرتی موتور می‌باشد. به‌عنوان‌مثال خودرویی نظیر تویوتا RAV4، طراحی سرعتی‌تری نسبت به تویوتا فورچونر دارد. زیرا RAV4 خودرویی است که برای مصارف شهری طراحی‌شده است و فورچونر برای مسیرهای خارج جاده‌ای.

عامل دوم، ضریب تقسیم گیربکس و یا دیفرانسیل است. این ضریب به این صورت است که برای هر یک از دنده‌ها عدد خاصی برای تفهیم تقسیم سرعت نسبت به قدرت وجود دارد و کاربری هر دنده را مشخص می‌کند.

بیایید این عدد را برای خودرو پراید توضیح دهیم؛ پس ابتدا به جدول تقسیم دنده‌ها نگاهی می‌کنیم:

این جدول بالا نگاه کنید. در ستون دنده 1، در برابر عدد 1، عدد 3.454 را می‌بینیم. هر چه عدد دوم بیشتر از عدد 0 باشد، نشان از قدرتی بودن دنده دارد. عدد 3.454 برای پراید، نشان از قدرتی بودن این دنده دارد و دلیل این مدعا، توان خوب حرکت این خودرو در دنده 1 حتی در مسیرهای سربالایی است.

از طرفی، در دنده 4، این عدد به زیر 1 کاهش می‌یابد که توجیه‌کننده این است که چرا اکثر پرایدها، در سربالایی‌ها به‌سختی با دنده 4 حرکت می‌کنند. البته گفتنی است که بخشی از این توان پایین، مربوط به حجم پایین پیشرانه خودروی پراید نیز هست و نمی‌توان همه مشکلات را به گردن گیربکس انداخت.

این اعداد را می‌توانید برای BMW X5 نیز بررسی کنید:

در X5، می‌توانید قدرت بسیار بالای دنده 1 و همچنین ترکیب قدرتی و سرعتی مناسب را در دنده‌ها حتی تا دنده 5 مشاهده کنیم که می‌تواند شتاب درحرکت بهتری را به راننده بدهد.

در بعضی از خودروها که مانند تندر90 اتوماتیک و 206 اتوماتیک که جعبه‌دنده خودکار 4 سرعته دارند، می‌توان این عارضه را در جاده‌های کوهستانی به‌خوبی درک کرد.