هدر رفت سرمایه از معضلات جدی کشور ماست. قابلیت‌های اقلیمی ایران در پرورش گل و گیاه ازجمله سرمایه‌هایی است که نادیده گرفته می‌شود و چه‌بسا این فرصت طلایی در آینده‌ای نه‌چندان دور ـ به واسطه مشکلات زیست‌محیطی در حال رشد ـ آنقدر کمرنگ شود که دیگر قابل توجه نباشد. در حالی که اروپا از قرن شانزدهم، پرورش گل‌های بومی ایران ازجمله لاله واژگون را آغاز کرده و کشورهایی همچون نیوزیلند، تایوان، چین، ترکیه، زیمبابوه و موزامبیک ـ که اغلب در گروه کشورهای در حال توسعه شناخته می‌شوند ـ سهم بالایی از بازار صنعت گل و گیاه جهان را به خود اختصاص داده‌اند. در مقابل ایران با وجود 8000 گونه گیاهی که 1800 واحد آن بومی هستند، سالانه به جای یک میلیارد دلار فقط 30 تا 40 میلیون دلار درآمد دارد.