گفت‌و‌گو با مدیر پخش شبکه ورزش و رئیس فدراسیون ورزش ناشنوایان درباره پخش مسابقات قهرمانی جهان ناشنوایان از تلویزیون

قهرمانان بی‌صدا در تلویزیون

افتخارآفرینان خاموش

سالهاست او را می شناسم. دختریست محجوب ، کم حرف و اهل شیراز. او بسیار کم شنوا است و بیشتر از طریق لب خوانی صحبتهای دیگران را می فهمد. اصرار مسوولان مدرسه و خانواده اش ، نتوانست او را راهی مدارس استثنایی کند
کد خبر: ۹۹۷۴۵
و با هوش و ذکاوتی که از خود بروز داد توانست در مدارس عادی و همپای بچه های سالم درس بخواند.
اکنون او نقاشی چیره دست است که تابلوهایش مشتری های ویژه ای دارد. صفورا می گوید: تا به حال به هر آنچه در زندگی آرزویش را داشته ام ، رسیده ام ، مگر یکی.
عاشق ورزش شنا بودم و چندین بار برای آموختن این رشته مفرح به استخرهای مختلف مراجعه کردم ولی هیچ مربی حاضر نشد با وجود وضعیت شنوایی ام آموزش مرا به عهده بگیرد و با افسوس می افزاید: اگر در تهران بودم... شاید جالب باشد که بدانید در کشور ما، ناشنوایان تنها یک مجموعه ورزشی اختصاصی دارند که در خیابان دماوند «تهران» واقع شده است.
این مجموعه با مساحتی بالغ بر 14500مترمربع دارای سالنهای مختلف زمین چمن فوتبال استخر و سونا و سالن کشتی است و در نوع خود امکانات بی نظیری دارد. اما تکلیف بچه های ناشنوا در سایر استان ها چیست؛
پرویز سیروس پور، دبیرکل فدراسیون ورزشهای ناشنوایان می گوید: با توجه به این که در شهرستان ها، افراد عادی هم با مشکل کمبود سالن های ورزشی مواجهند، لذا در صورت وجود سالنی مناسب در یک شهرستان ، مسوولان مربوطه آن را در ساعات مرده در اختیار ناشنوایان قرار می دهند که حضور در چنین ساعاتی (7-8شب) در یک مکان ورزشی برای هیچ دختری مقدور نیست و پسران ما هم به سختی می توانند در آن وقت شب به ورزش بپردازند.
او می افزاید: بارها و بارها و در گذشته دور و نزدیک از سازمان تربیت بدنی خواسته ایم که حداقل در استان های بااستعداد، نسبت به احداث مکان های ورزشی ویژه ناشنوایان اقدام نمایند ولی متاسفانه تا امروز چنین چیزی تحقق نیافته است!
سیروس پور در ادامه می گوید: علی رغم استعداد بسیار بالای بچه های ناشنوا، کمبود اعتبار موجب شده تا ما فقط به سراغ رشته های مدال آور برویم تا اولا اعتبارات تخصیص یافته را هدر ندهیم و ثانیا در بازگشت حرفی برای گفتن داشته باشیم ولی با وجود تمام مدال آوری ها و موفقیت های درخشانی که ورزشکاران ناشنوا در طی سالهای اخیر داشته اند، زمان اهدای جوایز که فرا می رسد بین قهرمانان ناشنوا و سایر قهرمانان تبعیض بسیار قائل می شوند و هدیه های ناچیزی به آنها تعلق می گیرد!
او ضمن گلایه از مطبوعات و صداوسیما از من می پرسد: آیا تا به حال تصویری از اهدای مدال به یک ورزشکار ناشنوا را در تلویزیون دیده اید؛

سالن های خالی از تماشاگر
ورزشکاران ناشنوای ایران در کنار تمام مشکلاتی که در امر ورزش با آن مواجهند، از لحاظ تماشاگر هم واقعا مستضعفند! و در هنگام برگزاری مسابقات آنها تنها دانش آموزان مدارس استثنایی را برای تماشا به سالن می آورند و همین مساله نبود تماشاگر مهمترین دلیل برای عدم تمایل اسپانسرها، جهت سرمایه گذاری در ورزش ناشنوایان است.

در انتظار تحقق وعده های مسوولان
بچه های ناشنوا بیشتر از طبقه مستضعف جامعه هستند و همین مساله لزوم توجه بیشتر به آنها را می طلبد. پری فردی نایب رئیس فدراسیون ورزشهای ناشنوایان می گوید: حدود 20روز پس از انتصاب آقای علی آبادی به سمت ریاست سازمان تربیت بدنی ، در جلسه ای که با ایشان داشتیم ، ضمن تشریح مشکلات این بچه ها، نظر موافق ایشان را برای تخصیص اعتبار جهت احداث 2سالن ورزشی در جنوب و غرب تهران ، جلب نمودیم ولی با گذشت چندین ماه تاکنون هیچ خبری نشده است در حالی که مشکل بعد مسافت برای این بچه ها و بخصوص دختران ما تا حدی است که آنها به همین دلیل قید ورزش را می زنند و در خانه می نشینند.
خانواده های دختران ناشنوا بارها با مطرح نمودن مشکل امنیت تردد فرزندانشان در سطح شهر به ما گفته اند در شرایطی که دختران سالم در این شهر بزرگ در رفت وآمدهای روزانه شان با مشکلات جدی مواجهند شما چقدر توقع دارید دختری که نمی تواند حرف بزند و نمی شنود را از آن سوی شهر به سمت این ورزشگاه روانه کنیم؛
روی همین اصل و ضمن این که ما به آنها در این مورد حق می دهیم، از خانواده ها خواسته ایم که خودشان بچه ها را با وجود دوری راه و بالا بودن هزینه های آمد و شد به اینجا بیاورند و ما خودمان با هزینه فدراسیون ، پس از پایان کلاسها برای هر 3-4نفر آنها یک آژانس می گیریم تا با خیالی آسوده به خانه هایشان بازگردند.
خانم فردی با اشاره به اختصاص ساعت مرده ورزشگاه های شهرستان ها به ناشنوایان و به خصوص دختران مهمترین معضل در امر ورزش این بچه ها را کمبود بودجه و امکانات می داند و از مسوولان ورزش کشور تقاضای رسیدگی جدی جهت حل این مشکل اساسی را دارد.

ناشنوایان مستعد و آموزش های ویژه
دبیر کل فدراسیون ورزشهای ناشنوایان ، سازمان آموزش و پرورش استثنایی کشور را مهمترین منبع تغذیه برای این فدراسیون به لحاظ معرفی افراد مستعد، می داند و می گوید: متاسفانه به جهت عدم تعامل لازم بین این سازمان و فدراسیون ، ما با کمبود ورزشکار روبه رو هستیم.
او می افزاید: هر ساله و در فصل تابستان طرحی تحت عنوان استعدادیابی و پر کردن اوقات فراغت دانش آموزان ناشنوا را به اجرا در می آوریم و بچه ها می توانند با استفاده از کلاسهای رایگان این فدراسیون در رشته های مختلف ورزشی آموزش ببینند و ما در صورت مشاهده بچه های با استعداد آنها را تحت آموزش های ویژه قرار می دهیم تا بتوانند ان شاالله در آینده از اعضای تیمهای ملی ما باشند.
وی در پایان از خانواده هایی که فرزندان ناشنوا دارند می خواهد که به ورزش فرزندانشان توجه بیشتری نشان دهند و خاطرنشان می کند با وجود مشکلات فراوانی که ناشنوایان در کشور ما با آن دست به گریبانند، ورزش و کسب نشاط و شادابی جسمانی از یک سو و کسب مزایای پس از قهرمانی (ورود به دانشگاه بدون کنکور - کسب موقعیت شغلی مناسب) از سوی دیگر می تواند زندگی یک ناشنوا را به کلی متحول نماید.

5 هزار فوتبالیست ناشنوا، رقم کمی نیست
ورزشکاران ناشنوا تمام مشکلات ورزشکاران شنوا را دارند به اضافه مشکلات ویژه خودشان. نادر لطیفی سرمربی تیم ملی فوتبال ناشنوایان با بیان این مطلب می افزاید: با توجه به این که در تمام ایران ورزشکاران ناشنوا تنها یک ورزشگاه اختصاصی دارند که آن هم در یک گوشه تهران قرار گرفته، در عمل بچه های شهرستانی ما از کمترین امکانات ورزشی محروم مانده اند.
بیشتر آنها با مشکل زمین روبه رو هستند و تمریناتشان را در زمینهای خاکی و نامناسب انجام می دهند و من فکر می کنم حدود 5000فوتبالیست ناشنوا در رده های سنی مختلف ، نیازمند توجه بیشتری از سوی مسوولان ورزش کشور هستند.

در حاشیه
فدراسیون ورزشهای ناشنوایان ایران یک فدراسیون استثنایی است که ورزشکاران آن بایستی براساس قوانین و مقررات بین المللی حداقل از «55دسی بل» به بالا ناشنوایی داشته باشند تا بتوانند به عضویت این فدراسیون درآیند.
فدراسیون بین المللی ناشنوایان C.I.S.S از سال 1924میلادی (80سال قبل) کار خود را آغاز و در حال حاضر با عضویت 85کشور جهان بکار خود ادامه می دهد.
بازیهای آسیایی فدراسیون ناشنوایان هر 3سال یکبار و بازیهای المپیک آنان هر 4سال یکبار در یکی از کشورهای جهان صورت می گیرد.
ورزشکاران ناشنوای ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی از سال 1981تا 2005در بازیهای جهانی و المپیک 51مدال طلا 33نقره 20برنز و در بازیهای آسیایی 17مدال طلا 10مدال نقره و 3مدال برنز کسب کرده اند که در جای خود از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است.

زهره زیدی فرد
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها