المپیک میدان نبرد شجاعان است

تیم ملی والیبال برابر آرژانتین در نخستین مسابقه خود در المپیک، از فضای شجاعانه بازی در رقابت‌های خاص المپیکی به دور بود و سیمای تیمی که رقابت‌های متعدد جهانی را پشت سر گذاشته است در چهره اش پدیدار نبود. تیم طراوت نداشت و پیروزطلب نبود. المپیک یک آغاز است در حالی که با این نوع رفتارهای برخی بازیکنان در قبل و حین بازی آنچه به بیننده القا می‌شود تصویری از نفراتی بدون حس جاه طلبی است با این پیام که می‌خواهند به همگان بگویند پیش از المپیک به آمال و آرزوهای والیبالی خود رسیده اند و اینک در قبال والیبال در المپیک وظیفه‌ای ندارند. برخی بازیکنان والیبال ایران انگار با آن همه رقابت‌های لیگ جهانی و جام جهانی اقناع و اشباع شده باشند در میدان مسابقه توپ زدند و از همه مهم‌تر و شاید بدتر، نقش سرمربی تیم ملی بود که برابر قدرت تحلیل و بازیخوانی هموطنش در تیم مقابل کم آورد. والیبال ایران در نخستین بازی تاریخ المپیک به نمایش درنیامد و توقع دیدن بازی خوب با هر نتیجه‌ای اصلا بیجا نیست.

محمد رضاپور

ورزش