فریز 50 درصد از منابع بانک‌ها

یکی از مشکلاتی که باعث می‌شود این کار به وقفه بیفتد، دارایی‌هایی است که به بانک‌ها ارث رسیده است. دولت برخی شرکت‌ها را بابت رد دیون به بانک‌ها و بخش‌های دیگر واگذار کرده و به دلیل این‌که این شرکت‌ها اکنون سودده نیستند، نقد کردن آن کمی مشکل و زمان‌بر است.

یکی از اقداماتی که می‌توان در این زمینه انجام داد، پایین آوردن قیمت این دارایی‌هاست. به این معنا که قیمت کارشناسی آن کمی نزول کند تا نقد‌شوندگی آن آسان شود.

از دیگر راه‌هایی که پیش روی بانک‌ها قرار دارد این است که این دارایی‌ها با قیمت روز به دولت برگردانده شود و دولت فکری به حال شرکت‌های خود کند که این روش کمی پیچیده است و با توجه به شرایط فعلی دولت که از درآمد بالایی برخوردار نیست، مشکل به نظر می‌رسد.

اکنون 50 درصد منابع بانک‌ها فریز شده که بخشی از آن مربوط به این دارایی‌هاست. بانک به جای این‌که تسهیلات را به بخش تولید بدهد، به بنگاه‌ها و زیرمجموعه خود پرداخت می‌کند که با توجه به رکود بنگاه‌های اقتصادی، سودهای کلان روی آن کشیده می‌شود و این پول به نوعی هدر می‌رود.

به این دلیل که تسهیلات به بخش تولید عرضه نشده و بنگاه‌های زیرمجموعه بانک هم که وام دریافت می‌کنند توانایی بازپرداخت آن را ندارند و این پول در این منبع قفل می‌شود که تبعات زیادی را در جامعه به دنبال دارد که رکود یکی از آنهاست.

اگر دارایی‌های بانک نقد شود، قدرت مالی بانک افزایش می‌یابد. این شرکت‌های بدون سود علی‌رغم میل باطنی بانک، به آنها واگذار شده و نباید در همان زمان این کار صورت می‌گرفت.

بخش دیگری از منابع بانکی مطالبات معوق و بخشی هم مربوط به ذخیره‌های قانونی است. قطعا هرچقدر از این بخش‌ها آزادتر شود، شاهد بالا رفتن قدرت وام‌دهی هستیم و رونق بیشتری را شاهد خواهیم بود. دولت و بانک مرکزی می‌توانند با آزادسازی بخشی از این منابع، به رونق اقتصادی کشور و تحریک تقاضا کمک کنند.

دکتر هادی قوامی - عضو شورای پول و اعتبار