در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
میلا جوویچ و لوسی لو دیگر بازیگران مطرح فیلم هستند. کار گروه فیلمبرداری چند روز قبل در شهر نیویورک تمام شد. لوکیشنهای این شهر برای «دنیای آینده» خاص و ویژه بود. در داستان فیلم، این لوکیشن شباهت زیادی به شهر شلوغ و صنعتی معاصر نیویورک ندارد. خط محوری داستان فیلم، حال و هوایی دلهرهآور دارد و در فضای پستآپوکالیپسی سیر میکند. در شرایطی که تمدن بشری بر اثر یک جنگ ویرانکننده دستخوش نابودی شده، بازماندگان در تلاش هستند زندگی عادی خود را پی بگیرند. در چنین اوضاع و احوالی یک مرد جوان و یک ربات پناهگاه خود را ترک میکنند تا به کشف دوباره خویش برسند. جستوجویی که در این رابطه و در دل یک سرزمین تلفشده و خشک صورت میگیرد، آنها را وارد دنیایی تازه و عجیب و غریب میکند. داستان فیلم، بازتابدهنده وحشت عمومی مردم از یک جنگ جهانی است. شهری هم که در این داستان به نمایش گذاشته میشود، تلی از خاک است که بیننده را به یاد دوران باستان بشر و انسان اولیه میاندازد.
جیمز فرانکو در این باره میگوید: «همیشه از جنگ و ویرانگری آن حرف میزنیم و میگوییم جنگ چیز بسیار بدی است. بیشتر از هر کس، شما چنین صحبتهایی را از زبان سیاستمداران میشنوید. اما آنچه در عمل اتفاق میافتد، عکس این مساله است. یعنی تا اتفاق تازهای رخ میدهد، دولتها خود را آماده یک لشکرکشی نظامی میکنند. به دور و بر خود نگاهی بیندازیم. در بسیاری از نقاط جهان جنگ و درگیری وجود دارد و همزمان با آن، فریاد صلحخواهی سر میدهیم. این یک تناقض است. تلاشم از ساخت «دنیای آینده» این بود که در آن نشان دهم جنگ چه ویرانیهایی میتواند به وجود بیاورد و وظیفه ما در این رابطه چیست. سینما و فیلمها در کنار سرگرم کردن تماشاچی، وظیفه آگاهی دادن به او را هم دارند. ما وظیفه داریم دروغپردازیهای سیاستمداران دورو را برای تماشاگران فاش کنیم و فیلم تازهام قدمی کوچک در این راه است.»
کیکاووس زیاری
جامجم
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: