سینمای ملی و نگاه های متفاوت

نزدیک شدن روزهای برگزاری بیست و چهارمین جشنواره فیلم فجر، بحث داغی را درباره تعریف سینمای ملی و موانع بر سر راه آن به راه انداخته است.

کد خبر: ۸۵۴۹۹

ابراهیم وحیدزاده که بتازگی کارگردانی فیلم «شام عروسی» را به پایان رسانده است ، درباره لزوم سینمای ملی به فارس می گوید: باورها و سنتهای ما در چیزی که اسمش را فرهنگ ایران می گذاریم ، باید به تصویر کشیده شود.
سیدهادی منبتی ، مدیر گروه فیلم و سریال شبکه تهران هم از منظر دیگری به این ماجرا نگاه می کند: سینمای ملی ، سینمایی است که هویت ملی مردم ایران را به بقیه مردم جهان منتقل کند و بنابر این قاعدتا باید رنگ و بوی هویت ملی داشته باشد.
کمال تبریزی ، کارگردان سینما در این باره عقیده دارد که افزایش نیافتن بودجه سینما نه تنها با شعارهای فرهنگی سنخیت ندارد، بلکه در تضاد با آن هم قرار می گیرد و این تناقض و تفاوت حرف با عمل را به ذهن متبادر می کند.
او با اشاره به این که کمبود بودجه ، سینمای ملی را تحت تاثیر قرار خواهد داد، اضافه کرد: اگر تغییری در وضعیت بودجه ایجاد نشود، ناچار باید راههای دیگری را برای کمک به سینمای ملی امتحان کنیم و به سمتی برویم که این سینما بتواند روی پای خود بایستد و محتاج کمکهای دولتی نباشد. البته در این صورت ، این سینما نیازی به تصمیمات دولتی نیز نخواهد داشت.
کارگردان «مارمولک» با تاکید بر این که سینماگران معتقد به این سینما باید تمام تلاش خود را برای پیدا کردن هویت مستقل به کار گیرند، پیشنهاد کرد: ما باید محدوده آزادی سوژه ها را بیشتر کنیم و از کلیشه های مرسوم فراتر برویم تا انواع فیلمهای مورد نیاز این سینما ساخته شود.
منوچهر محمدی ، تهیه کننده نام آشنای سینما هم تاکید می کند که باید از سینمای ملی و دست اندرکارانش در حد امکانات سینما توقع داشت و اگر این امکانات در سطح پایینی باشد، نمی توان به موفقیت کامل این سینما امیدوار بود.
این تهیه کننده که مدیریت برنامه ریزی افتتاحیه و اختتاحیه جشنواره فجر را هم بر عهده دارد، بااشاره به بحث منابع انسانی تاکید می کند که حجم تولیدات سینما با تعداد نیروی انسانی موجود در آن مطابقت ندارد.
محمدی اضافه می کند: وقتی بحثهای زیرساختی حل نمی شوند، نمی توان از سینمای ملی حرکت بالنده ای را توقع داشت.