حضور مردم ‌و بار امانت سنگین‌ مسئولان

واقعیت این است که اگر از نهم اسفند ماه و آغاز جنگ تحمیلی سوم علیه ایران، تنها مقاومت نظامی وجود داشت اما مردم در خیابان‌ها و صحنه حاضر نمی‌شدند، غلبه بر حجم گسترده توطئه‌ها و فشارها ممکن نبود. حضور مردم، چه در دوران جنگ و چه پس از آتش‌بس، نقشی کمتر از بازدارندگی نظامی، موشک‌ها و پهپادها نداشته و ندارد. این حضور مردمی صرفا یک حرکت نمادین نیست؛ بلکه عاملی تعیین‌کننده در حفظ انسجام داخلی و خنثی‌سازی پروژه‌های دشمن برای ایجاد آشوب و جنگ داخلی در کشور است. دشمن زمانی که حضور گسترده مردم را در میدان مشاهده می‌کند، پیام روشنی دریافت می‌کند مبنی بر این‌که ملت ایران متحد و آماده دفاع از کشور خود هستند. از سوی دیگر، همین حضور به مسئولان و سایر اقشار جامعه روحیه و دلگرمی می‌دهد.رهبر انقلاب نیز بر همین مساله تأکید کردند که مقاومت مردم و حضور آنان در صحنه، هم برای دشمن پیام دارد و هم برای مسئولان الهام‌بخش است. این حضور در واقع مسئولیت مسئولان را سنگین‌تر می‌کند؛ چه در میدان و چه در عرصه دیپلماسی. مسئولان باید تا آخرین لحظه برای دفاع از ملت و کشور ایستادگی کنند و از همین روحیه مردم الهام بگیرند. مردم در این بیش از ۸۰ روز، عملا در صحنه حاضر شده‌اند تا پشتوانه میدان و مسئولان باشند و راه ایستادگی را باز نگه دارند.در کنار این مساله، نباید از مشکلات معیشتی و اقتصادی مردم غفلت کرد. جنگ در همه کشورها و در طول تاریخ، همواره آسیب‌های اقتصادی و اجتماعی به همراه داشته و ایران نیز از این قاعده مستثنا نیست. با این حال، مساله اصلی آن است که آیا همه دستگاه‌های حکمرانی کشور متناسب با شرایط جنگی عمل می‌کنند یا خیر.گاهی این احساس به وجود می‌آید که اگرچه در میدان و خیابان‌ها شرایط جنگی کاملا محسوس است، اما در برخی دستگاه‌ها و سازمان‌های اداری، همچنان روال گذشته و بروکراسی معمول ادامه دارد؛ گویی کشور در شرایط عادی قرار دارد. این وضعیت با اقتضائات جنگ همخوانی ندارد. همان‌گونه که میدان جنگ اقتضائات ویژه خود را دارد، اداره کشور در شرایط جنگی نیز نیازمند تصمیم‌گیری سریع، انعطاف‌پذیری و کنار گذاشتن روندهای فرسایشی اداری است.اگر قرار است مردم با تمام توان در میدان بایستند و هزینه مقاومت را بپردازند، دستگاه‌های اجرایی و اداری نیز باید خود را با شرایط جنگی تطبیق دهند تا فشار مشکلات معیشتی بر مردم کاهش پیدا کند. امروز بیش از هر زمان دیگری، مسئولان باید بدانند که حضور مردم در صحنه، فقط یک حمایت نیست؛ بلکه امانتی است که مسئولیت آنان را برای خدمت، کارآمدی و ایستادگی دوچندان کرده است.