آستانه تحمل جامعه، پایین است

نمی‌دانم این چه عارضه‌ای است که به جان ما افتاده؛ هر کس که درباره هر شهر و قومیت یا هر حرفه و صنفی، چیزی می‌سازد یا می‌نویسد، اعتراض هایی را سبب می‌شود.

من از همین عزیزانِ پزشک سوال می‌کنم که‌‌ آیا این موارد وجود ندارد؟ این کارها از برخی از این آقایان و خانم‌ها سر نمی‌زند؟ آخر این چه واکنش و چه سر و صدایی است که به پا شده است.

در هر خانواده‌ای صحبت از این قشر می‌شود، بحث از زیاده خواهی برخی از افراد در این صنف است. اینها را نمی‌توان کتمان و پنهان کرد.

مثلاً سریال دیگری ساخته می‌شود گروهی اعتراض می‌کنند که چرا فلان لهجه را آورده‌اید؟! البته که این کار، نقص دارد اما باید تحمل کنیم و سعه صدرمان را بالا ببریم تا این بلیه از بین برود.

گویی تنها صنفی که در موارد مشابه، هیچ سخنی نمی‌گوید، خبرنگاران و روزنامه نگاران هستند که در چندین مورد، مورد حمله‌های تند قرار گرفتند اما هیچ موضعی نگرفتند و تحمل کردند.

علی اکبر قاضی زاده - روزنامه نگار و استاد دانشگاه / روزنامه ایران