نمایشگاه نقاشی‌های مینا نوری در گالری اثر برپاست

عینک‌های تماشایی و داستان زندگی

ما دنیای‌مان را نمی‌شناسیم، دست‌کم اطراف‌مان را جستجوگرانه نمی‌بینیم‌. شاید از همین روست که از زندگی لذت بایسته را نمی‌بریم و آدم‌های این روزگار را به سرسری بودن و سرگشتگی و گم‌گشتگی متهم می‌کنیم. شاید همه ما به عینک نیاز مبرم داریم؛ عینکی که با دقت زیاد دنیای اطراف‌مان را نشانمان دهد.

کد خبر: ۷۳۱۳۵۵

این روزها گالری اثر نمایشگاهی متفاوت از مینا نوری دارد که ضرورت چنین عینک‌هایی را به مخاطبان یادآوری می‌کند. این عینک‌ها جادویی نیستند، ورای اشیا را نشان نمی‌دهند، این عینک‌ها فقط دقت می‌کنند و با بزرگنمایی آنچه پیرامون مان هست، ما را به چگونه دیدن دعوت می‌کنند.

سنجاق قفلی‌های مینا نوری در گالری اثر هم چشمگیر و تفکر برانگیز است. گویا او در عین درست دیدن، به وصل هم اشاره دارد. در دنیایی که جدایی‌ها و افتراق‌ها بیش از هر چیزی نمایان است، او از یک شیء بسیار غیرمعمول در فضای نقاشی به نام سنجاق قفلی بهره می‌برد تا بگوید « فاصله‌ها بس است.»

مینا نوری متولد ١٣٢٩ و فارغ‌التحصیل آکادمی هنرهای زیبای رم است و سالیان متمادی ا‌ست در زمینه‌های نقاشی، چاپ دستی، سیلوگرافی و کالوگرافی آثاری خلق می‌کند. او در حالی برای دومین بار آثارش را در نگارخانه اثر ارائه کرده که این نمایشگاه چهاردهمین نمایش انفرادی او محسوب می‌شود و جالب اینجاست که اولین نمایش انفرادی آثارش در سال ١٣٥٠ بوده است.

او در مجموعه اخیرش نقاشی را با تکنیک مونوپرینت (تک‌چاپ) همراه کرده و با ظرافت و دقتی مثال‌زدنی اشیای اطراف خود را به تصویر کشیده است. این بار اما اشیا بسیار نزدیکند و این تار و پود پارچه و عینک‌ها هستند که با جزئیات در معرض دید قرار گرفته‌اند. هنرمند تنها و هربار در کادری متفاوت، عینک را به تصویر کشیده است. در یک تصویر فقط دسته عینک را می‌بینیم و در تصویری دیگر یکی از شیشه‌هایش را و انتخاب این بخش‌ها در هر تابلو به او شخصیت و هویتی خاص و بیانگرا بخشیده است. عنصر دیگری که همراه عینک دیده می‌شود پارچه‌ با تار و پود باز شده و‌گاه پاره است که هر بار به شکلی متفاوت به عنوان پس‌زمینه یا بخشی از تصویر به کار رفته است. اتفاقا تعابیری متفاوت از همنشینی این دو عنصر برداشت می‌شود، آیا پارچه‌ها برای تمیز کردن شیشه عینک و درست دیدن آمده‌اند یا این پارچه‌ها نمودی از ریزه‌کاری‌های جهان هستی است که انسان باید به کمک چشم مسلح به عدسی عینک آنها را بازشناسد؟

در عین حال ارائه قاب‌بندی و کادر‌بندی‌های متفاوت از عینک‌ها، آنها را به مثابه انسان‌هایی بازتاب داده که هر کدام حرفی برای گفتن دارند. موجودی که برای بیان منظورش نیاز به وجود کامل ندارد و می‌تواند با بخشی از وجود خود، مقصود را بیان کند. عینک‌هایی که با پرداخت دقیق روی زمینه‌هایی غالبا روشن در قاب‌هایی کوچک قرار گرفته و مانند موجوداتی جاندار احساسات خود را بیان می‌کنند.

این نحوه برخورد با اشیا در بخش دیگری از نمایشگاه هم که با شخصیت دیگری مواجه می‌شویم، دیده می‌شود. سنجاق قفلی بزرگ، سوژه چند تابلوست که فضای متفاوتی با کارهای دیگر دارند. زمینه‌های تخت با رنگ‌های قرمز و سیاه و سفید بستری برای نشان دادن سنجاق قفلی و طنابی است که به نظر می‌رسد با هم درگیری دارند. اگرچه این کار‌ها تفاوت‌هایی با مجموعه عینک‌ها دارند، امـــا نگاه نقاش به بیانگری اشیا در هر دو مجموعه دیده می‌شود و نشان‌دهنده آن است که نقاش می‌تواند هر موجودی را به سخن درآورد، اگر بخواهد. آثار مینا نوری که پیش از این در دوسالانه‌ها و اکسپوهای هنری مهم بین‌المللی چاپ دستی حضور پررنگی داشته و در کشورهای مختلفی از جمله آمریکا، سوئیس، فرانسه، ایتالیا، هند و... بارها به نمایش گذاشته شده تا نهم آبان در نگارخانه اثر واقع در خیابان ایرانشهر، رو‌به‌روی خانه هنرمندان دایر است و علاقه‌مندان می‌توانند یکشنبه تا پنجشنبه ساعت ١١ تا ٢٠ و جمعه‌ها ١٦ تا ٢٠ (اثر شنبه‌ها تعطیل است) از این آثار دیدن کنند.