رادیو،رسانه ای جدی است

پدرام کریمی ، متولد،1355 فارغ التحصیل رشته ادبیات نمایشی است وی از ابتدای تاسیس شبکه رادیویی جوان ، به عنوان نویسنده و بازیگر در این شبکه حضور داشته است

کد خبر: ۵۷۶۳

از جمله برنامه هایی که او نویسندگی بعضی از بخشها و بازیگری در آنها را به عهده داشته است می توان به زنگ طراوت ، سلام جوان ، طنین جوان ، سلام نوروز، عید خوبان اشاره کرد. جدای از فعالیت های رادیویی ، پدرام کریمی در چند سریال تلویزیونی از جمله بازگشت پرستوها )شبکه 2 (، راهی به سوی خانه )شبکه یک(، آسمان آبی )شبکه 1(، این دادگاه نیست )شبکه 5 ( و دستی برای دوستی )شبکه سحر( به عنوان بازیگر حضور داشته است با او درباره تفاوت برنامه های ترکیبی و نمایشی ، عناصر نمایشی موثر در بازیگری رادیویی ، سیاست های صدا و سیما درباره رادیو گفتگو کرده ایم که می خوانید:در بازیگری رادیویی کدام یک از عوامل نمایشی اهمیت بیشتری دارد؛ خلق تیپ ، تغییر صدا یا خلق شخصیت؛هر یک از این موارد، کارکرد ویژه خود را دارند؛ اما صدا ابزار اصلی یک بازیگر رادیویی است و انعطاف و قابلیت صداسازی از ویژگی هایی است که اگر با اطلاعات علمی و آشنایی با هنر بازیگری تلفیق شود، کارایی مطلوبی به دست خواهد داد.جنگ ترکیبی و نمایش ، از لحاظ نوع اجرا و هماهنگی در بازیگری ، چه تفاوتی با هم دارند؛جنگ ترکیبی ، عنوانی است که معمولا به برنامه های طنز و آیتم های نمایشی اطلاق می شود. تفاوت این برنامه ها با نمایش های رادیویی ، در ارائه انواع تیپ و صداسازی های متعدد است به عبارتی دیگر، در جنگهای رادیویی ، اشخاص نمایش به شکل تیپ ، مطرح می شوند؛ اما در گونه های دیگر، بیشتر اشخاص نمایش ،شخصیت یا تیپ شخصیت هستند.در متن نمایش رادیویی ، اهمیت گفتار و دیالوگ به جای شرح و توصیف صحنه ، چگونه طرح می شود؛زبان ارتباطی در رادیو، به دو بخش کلام و صدا تقسیم می شود از جمله کارکردهای ویژه این دو، توصیف ، شرح صحنه ، انتقال معانی و نیز کمک به تبدیل عینیت ها به ذهنیت هاست کارکرد صدا به خوبی روشن است ، اما در کلام ، روند گفتار آن هم به صورت غیرمستقیم به مخاطب منتقل می شود سایر ویژگی های دیالوگ نویسی در ادبیات شنیداری نیز، مانند ادبیات دیداری است.بیشتر اعضای خانواده رادیو فکر می کنند که در سیاستگذاری های کلی صدا و سیما، تلویزیون نسبت به رادیو از اهمیت بیشتری برخوردار است درباره این طرز تلقی توضیح دهید.برتری رسانه تلویزیون به دلیل کثرت مخاطب نسبت به رادیو، امری طبیعی است ؛ اما موضوع اصلی این است که رادیو مخاطب ویژه ای دارد و این نکته ای است که در جهت گیری ها و حمایت های مالی مناسب ، از سوی مسوولان فراموش می شود و البته این در حالی است که آسانی و ارزانی استفاده ، قدرت انتقال سریع اطلاعات رادیو را به عنوان رسانه ای جدی معرفی می کند.به نظر می رسد که بازیگران و هنرمندان قدیمی رادیو تا حدودی از حضور موثر خود در این عرصه کاسته اند.اگر منظورتان از قدیمی ها، آدمهای باسابقه است ، من برخلاف شما، معتقدم قدیمی ترین آدمها را رسانه رادیو دارد؛ اما اگر منظور از قدیمی ها، اشخاصی هستند که استعداد، علم و تجربه را با هم دارند، من هم موافقم و به نظرم این معضل صرفا جنبه مالی دارد؛ چون اصولا رادیو رسانه ای است که بازدهی مالی ندارد؛ به همین دلیل نه هنرمندان و نه مسوولان ، توجه ویژه ای به آن ندارند.سالانه نیروهای مستعد و جوان بسیاری ، از دانشگاههای سراسر کشور فارغ التحصیل می شوند؛ آیا آنها نمی توانند بخشی از نیروی مورد نیاز رادیو را تامین کنند؛هر سال به طور متوسط100 نفر از دانشگاه های مختلف هنری )نمایشی ( فارغ التحصیل می شوند؛ اما نه تنها بازار کاری برای آنها وجود ندارد، بلکه هیچ یک از نهادهای مربوط نیز گام موثری در این زمینه برنداشته است . بنابراین شایسته است صدا و سیما با تدبیر سیاست های مناسب ، در جلب و جذب استعدادهای جوان و اندیشه های نو، پرچمدار این حرکت ضروری باشد.