بعد از نمایش‌های سراسر هیجان‌انگیز تراکتورسازی، لیگ برتر انتظار حضور پرماجرای یاران رسول خطیبی را هم در فصل آینده می‌کشد

تبریز، پایتخت جدید فوتبال ایران

راهیابی گسترش فولاد تبریز به لیگ برتر فوتبال کشور که در ایام تعطیلات نوروز و به لطف قهرمانی زودهنگام این تیم در گروه نخست لیگ دسته اول کشور شکل گرفت، تعداد تیم‌های آذربایجانی و به واقع باشگاه‌های شهر تبریز را در لیگ برتر به عدد 2 رساند. تراکتورسازی که امسال همچون فصل پیش در لیگ برتر خوش درخشیده و حتی در آسیا هم خوب نتیجه گرفته، فصل آینده در این لیگ یک همشهری و یاور آشنا خواهد داشت و با این که این دو تیم با یکدیگر بر سر عنوان تیم اول شهر تبریز و موفق‌ترین آذری لیگ برتر هم رقابت خواهند داشت، اما قطعا فوتبالدوستان آذری از این که بعد از سال‌ها نماینده نداشتن در بالاترین دسته لیگ کشور، دو نماینده در این عرصه خواهند داشت از شادی در پوست خود نمی‌گنجند.
کد خبر: ۵۵۲۵۳۱

در شایستگی آذربایجان برای این مهم براساس نمایشی که در سه فصل اخیر از تراکتورسازی در لیگ برتر و امسال از گسترش فولاد در «لیگ یک»‌ دیده‌ایم، کوچک‌ترین تردیدی وجود ندارد و به واقع آذری‌ها امسال در آستانه گسیل یک تیم دیگر هم به لیگ برتر قرار داشته‌اند و آن تیم شهرداری تبریز است که در گروه دوم این لیگ هرچند یک بازی حساس را در روز دهم فروردین با نتیجه 2 بر یک به رقیب بزرگ و اصلی‌اش استقلال خوزستان واگذار کرد، اما در هفته‌های منتهی به آن مسابقه حتی به صدر جدول گروهش هم ارتقا یافته بود. این در حالی است که تبریز تیم ماشین‌سازی ـ دیگر «قدرت» سنتی فوتبال این شهرـ  را هم در مسابقه‌های امسال لیگ دسته اول حضور داشته، اما این تیم برخلاف سایر نماینده‌های تبریز و در تضاد با گذشته روشن خودش امسال بسیار ضعیف کار کرده و قعرنشین گروه نخست لیگ دسته اول کشور شده است.

گسترش فولاد که با هدایت رسول خطیبی جوان لیگ‌برتری شده و شهرداری تبریز که با رهبری فراز کمالوند، سرمربی دو فصل پیش تراکتورسازی تا یک قدمی صعود به لیگ برتر پیش رفته، نشانه‌های پویایی دوباره فوتبال شهری هستند که بعد از قریب به یک دهه دوری از دوران اوجش، سرانجام حیات مجدد درخشانش را آغاز کرده و حتی همسو با تهران و اصفهان تبدیل به پایتخت فوتبال ایران شده است.

تبریز از فصل دوم لیگ برتر که تراکتورسازی از این لیگ سقوط کرد و لیگ یکی شد تا فصل دهم لیگ برتر که این تیم با صعود از لیگ دسته اول و از نو وارد لیگ برتر شد، هیچ نماینده‌ای در این لیگ نداشت و جای خالی‌اش از هر جهت احساس می‌شد، زیرا میزان شور و اشتیاقی که مردم این شهر و اهالی فوتبال آن به این ورزش و علاقه‌ای که به تیم‌های خود دارند ـ همان‌طور که خودتان نیز در این مدت دیده‌اید ـ غیرقابل وصف است.

امروز یکی از پایه‌های بزرگ و اصلی کار تراکتورسازی و سلاح عمده این تیم هوادارانش هستند که با غریو شادی و موج حمایت خود، تیم‌شان را متحول کرده و رقبا را تضعیف روحی می‌کنند و اگر این موضوع در سومین فصل حضور متوالی تراکتورسازان در لیگ برتر برای رقبای داخلی آنان قدری عادی شده و پذیرفته‌اند حتی در زمین خودشان تعداد طرفداران سرخ‌های تبریزی را بیشتر از حامیان خویش ببینند، برای آسیایی‌‌ها که برای اولین بار پذیرای تراکتور در جمع خود هستند، این امر نادر و شگفت‌انگیز است. اگر جز این بود الجزیره امارات با پیشینه چهار بار شکست‌نخوردن مقابل استقلال در سال‌های اخیر در دهه اول اسفند 91 آن‌گونه در تبریز پذیرای شکست یک بر 3 نمی‌شد. از تداوم و کار خوب ممتد تراکتورسازی در لیگ برتر ایران نیز همین بس که این تیم دو فصل پیش به رتبه پنجم رسید و فصل گذشته نایب‌قهرمان شد و امسال نیز حداقل می‌تواند روی رتبه سومی خود حساب کند. این در شرایطی است که حتی رفت‌وآمد مربیان (فراز کمالوند، امیر قلعه‌نویی و اینک تونی اولیویرا)‌ هم از کارایی تراکتور نکاسته و برعکس بر آن افزوده است.

سرنوشت و رتبه حاصله گسترش فولاد در فصل آینده که برای اولین بار لیگ برتر را تجربه خواهد کرد غیرقابل پیش‌بینی نشان می‌دهد، ولی می‌توان مطمئن بود با آمدن این تیم یک شور و وجد تازه به پیکر لیگ تزریق شده و یک روند جدید سرشار از حیات و اشتیاق به این مسابقه‌ها اضافه گشته و تیم دیگری آمده است تا سزاواری فوتبال آذربایجان را فریاد کند و مثل تراکتور‌سازی قله‌های رفیع تازه‌ای را تجربه نماید. البته دو‌تیمی‌بودن در لیگ برتر چیز تازه‌ای برای تبریز نداشت و این شهر فصل پیش نیز با حضور همزمان تراکتورسازی و شهرداری تبریز در این لیگ سر به آسمان می‌سایید و امیدها و آرزوهایش بسیار بود، اما شهرداری قدر خود را ندانست و به سبب نداشتن توازن کاری و تغییر‌دادن مکرر مربیانش سرانجام لیگ یکی شد و همان‌طور که قبلا گفتیم؛ امسال کوشیده است با تجدید سازمان خود و با استفاده از مربیگری کمالوند که به سبب دو سال کار در تراکتورسازی فضای کار در تبریز را بخوبی می‌شناسد، بسرعت به لیگ برتر برگردد و حتی اگر امسال موفق به انجام این کار نشود با این روحیات و با این بازیکنان تلاشگر و با خیل حمایت مردمی که پشت تیم‌های تبریزی و بویژه تراکتورسازی است، موفقیت فوق دیر یا زود شامل شهرداری و شاید یک تیم دیگر تبریزی هم بشود. در سال‌های اخیر که تعداد زیادی از تیم‌های تهرانی به شهرستان‌‌ها واگذار شده‌ است و شیراز از دو نماینده‌اش یکی (برق)‌ را دور از گذشته روشن‌اش و در قعر جدول لیگ یک می‌بیند و یکی از اصفهانی‌های لیگ (ذوب آهن)‌ نیز به‌سختی و بشدت از اریکه قدرت به زیر افتاده است، تبریز در رنسانسی تازه و در یک موج بیداری دوباره داستان استثنایی و سراسر هیجان تراکتورسازی و حالا ماجرای چشمگیر و غافلگیر‌کننده گسترش فولاد را مطرح کرده و نه‌تنها فوتبال آذربایجان را احیا کرده، بلکه به کل فوتبال ایران جانی تازه بخشیده است. از حالا می‌توان در انتظار نمایش‌های تازه و پرماجرا و بسیار جالبی از جانب یاران رسول خطیبی در لیگ برتر بود؛ نمایش‌هایی که مثل بازی‌های سه سال اخیر تراکتورسازی، لیگ برتر را غنی‌تر خواهد کرد.

وصال روحانی / جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها