افغانستان و بحث نمایش فیلم

جام جم آنلاین: وضعیت کار تلویزیون های کابلی در کشور افغانستان ، مورد بازرسی مجدد قرار می گیرد.

کد خبر: ۵۵۱۱۹

ویدئو ، موزیک های موسیقی غربی ، فیلمهای هندی و حتی فیلمی مثل «ده فرمان» چارلتن هستون از جمله برنامه ها و فیلمهایی هستند که هر چند وقت یک بار نمایش آنها از تلویزیون های کابلی ، باعث ایجاد اعتراض می شود.
این بار یک قاضی سرشناس افغانی به نوع نمایش برنامه های هنری و سرگرم کننده در شبکه های کابلی اعتراض کرده است.
وی اعضای کابینه را تشویق به نظارت بیشتر دولتی بر روی برنامه های این شبکه ها کرده است.
این اعتراض در شرایطی صورت می گیرد که حدود 3 سال از سرنگونی حاکمیت طالبان می گذرد ، حکومتی که تماشای تلویزیون را برای اهالی کشور منع کرده بود.
تحلیلگران می گویند بحث اصلی در رابطه با نحوه فعالیت شبکه های تلویزیونی ، مربوط به یک نبرد وسیع تر بین گروههای مختلف اجتماعی در این کشور است.
در یک سوی این مساله دولت قرار دارد که می خواهد به شیوه طالبان عمل نکند و آزادی های فردی و اجتماعی اهالی را محترم بشمارد.
در طرف دیگر تفکری وجود دارد که شبیه تفکر طالبان است و خواهان جامعه ای بسته شبیه دوران طالبان است.
این تفکر ممکن است در ظاهر مخالفت خود با طالبان را نیز اعلام کند ، اما در عمل شبیه آنها فکر می کند. (در حقیقت برای جامعه ای که تازه از ستم طالبان رهایی یافته ، وجود چنین دیدگاه هایی که ریشه در گذشته ها دارد چیز عجیب و غریبی نیست) گروه سوم روشنفکران مسلمانی هستند که با رد دیدگاه تند و خشونت آمیز طالبان ، بر روی این نکته تاکید می کنند که افغانستان به عنوان یک کشور مسلمان ، باید رعایت مسائل اسلامی را کرده و از پخش فیلمها و برنامه هایی که در تضاد با فرهنگ عمومی جامعه قرار می گیرد ، خودداری کرد.
این گروه ، رهنمودهای لازم را به دستگاه های دولتی می دهد و به نوعی در مقام مشاوره ، دیدگاه های خوب و مثبتی ارائه می دهد.
فضل هادی شینواری قاضی دادگاه فدرال افغانستان از جمله روشنفکرانی است که در رابطه با نوع برنامه های شبکه های کابلی ، دیدگاه های خود را مطرح کرده است.
وی پس از انتخاب حامد کرزای به پست ریاست جمهوری از وی خواست در مدت ماه مبارک رمضان و دیگر روزهای عزای مذهبی ، پخش برنامه های موسیقی دار و بسیار شاد شبکه های کابلی را قطع کند.
در عین حال وی خواستار آن شد که دولت در رابطه با نحوه فعالیت شبکه های تلویزیونی کابلی یک قانون مدون تهیه کند ، قانونی که شبکه های کابلی موظف به اجرای مفاد آن باشند.
برای نگارش این قانون می توان از نظرات و دیدگاه های صاحب نظران مختلف بهره گرفت.
از سوی دیگر یک قاضی دیگر به نام وحید مژده به پخش فیلم «ده فرمان» اعتراض کرده است.
وی می گوید: «در این فیلم حضرت موسی با لباس کوتاه نشان داده می شود. او یکی از چهره های مقدس مذهبی است و اسلام احترام خیلی زیادی برای وی قابل است. این نحوه نمایش حضرت موسی غلط است.»
سعید محسنی ، مدیر شبکه تلویزیونی «تولو» (یک شبکه جدید تلویزیونی که «ده فرمان» را نمایش داد) می گوید هدف آنها از نمایش فیلم ، آشنا کردن بیشتر مخاطبان با یک دین الهی بوده و منظور خاصی در بین نبوده است.
در عین حال او اظهار امیدواری می کند که آزادی بیان مورد تهدید قرار نگیرد و بحث و گفتگوی دوطرفه بین مسوولان شبکه ها و روشنفکران هم چنان ادامه داشته باشد.
در همین حال خود او مسوولان رسمی را به این مساله متهم می کند که تلاش دارند صدای رسانه های متعدد و متنوع کشور را که سعی می کنند رویدادها و مسائل سیاسی روز کشور و جهان را مورد بحث و بررسی قرار دهند) خاموش کنند.
او می گوید: «وزیران می آیند و می روند اما یک رسانه آزاد وظیفه دارد که در دل رویدادهای مختلف کشورش حضور داشته باشد و به ملت و عموم مردم جامعه خدمت کند. اکنون وقت آن رسیده است که مردم در مسائل سیاسی و اجتماعی کشور خود مداخله کنند و نظرات خود را درباره مسائل مختلف به گوش مسوولان برسانند.»
برخی رسانه ها با نام بردن از مخدوم رحیم وزیر فرهنگ کشور ، ادعا می کنند که او ژانویه گذشته تلاش کرد تا ایستگاه های تلویزیونی را تحت کنترل خود درآورد و دیدگاه های خویش را به آنها تحمیل کند.
در عین حال مژده می گوید مخالفان نمایش فیلمهای هندی از شبکه های تلویزیونی آدمهایی تندرو هستند.
وی به این نکته اشاره می کند که این فیلمها محبوبیت خیلی زیادی در بین اهالی افغانستان (و بویژه جوانان) دارند.
در عین حال ، نمایش این فیلمها به خودی خود باعث محدودیت نمایش محصولات غربی می شود اما گروهی از دانشجویانی که مدتی قبل در یکی از خیابان های کابل دست به تظاهرات زدند ، عقیده دارند که برخی از فیلمهای نمایش داده شده از شبکه های کابلی «غیراخلاقی» هستند.
به گفته مژده: «در این نوع فیلمها خشونت در یک شکل غیرمنطقی به نمایش درمی آید و زنان مورد آزار و اذیت قرار می گیرند.عریان گرایی برخی فیلمها غیرقابل توجیه است و معلوم نیست چرا یک گروه به جان یک گروه دیگر می افتد و یکدیگر را لت و پار می کنند. این نوع چیزها مغایر با فرهنگ صلح طلب افغانی ها است.»
محمد هاشم پاکزاد ، مدیر شبکه «آریانا» (یکی از بیست شبکه تلویزیون کابلی فعال در کابل) می گوید فیلمهای سینمایی با هدف سرگرم کردن تماشاچی تهیه و پخش می شوند و تماشاگران مدت کوتاهی پس از تماشای فیلمها ، آنها را از یاد می برند.
بااین حال او اظهار عقیده می کند که یک قانون رسمی در این رابطه تکلیف همه را روشن خواهد کرد و شبکه های کابلی متوجه این نکته می شوند که چه چیزهایی را باید نمایش دهند و چه چیزهایی را خیر.
وی با صراحت می گوید: «من یک مسلمانم و در شبکه ام هیچ فیلم عریان گرایی را نشان نخواهم داد. اما بحث خشونت ، بحث دیگری است ، میزان نمایش خشونت در فیلمها باید مشخص شود. در عین حال همه ما باید این توطئه که می خواهد کشور را عقب مانده و تاریک نگه دارد ، مقابله کنیم.»