شوخی‌های بهمن جذاب است

درست است، من بیشتر نقش‌های تاریخی و جدی بازی کرده‌ام، اما علاقه‌مند ایفای نقش‌های مختلف در گونه‌های متنوع هستم. مسلما بازیگر دوست دارد نقش‌های مختلف را تجربه کند و ایفای یک نقش ثابت برایش جذابیتی ندارد. گرچه این علاقه‌مندی در من وجود داشت اما بیشتر نقش‌های پیشنهادی تاریخی و جدی بود. ایفای نقش‌های تاریخی دشواری‌های خود را دارد. البته در فیلم‌های سینمایی زخم شانه حوا و گزارش یک جشن نقش‌های متفاوتی بازی کردم، اما متاسفانه این دو فیلم خیلی دیده نشد. اما در تئاتر نقش‌های طنز بازی کرده‌ام که می‌توانم به نمایش‌های شکار روباه به کارگردانی علی رفیعی و عشق من به کارگردانی حامد بهداد اشاره کنم. اما در تلویزیون هیچ وقت نقش طنز به من پیشنهاد نشده بود. تا این‌که علیرضا امینی اجرای یک نقش طنز در سریال میلیاردر را به من پیشنهاد داد. وقتی با نقش‌ام در این سریال آشنا شدم، احساس کردم متن انسجام لازم را دارد و شوخی‌های آن حساب شده و مناسب است. خدا را شکر کردم که بالاخره یک کار طنز خوب تولید می‌شود و شرایط بازی من هم در آن فراهم شده است.

راستش وقتی بازی در این سریال را پذیرفتم، بیم داشتم مبادا بعد از دیده شدن این نقش، پیشنهادات به سمت نقش‌های طنز برود و دیگر خبری از نقش‌های تاریخی و جدی نباشد! متاسفانه این مشکل در سینما و تلویزیون ما وجود دارد که وقتی بازیگری در یک گونه، خوب ظاهر می‌شود بقیه پیشنهادهایی که به او می‌شود در همین راستا خواهد بود. به قول معروف کارگردانان معمولا بازیگران را براساس نقش‌هایی که قبلا مشابه آن را بازی کرده‌اند، انتخاب می‌کنند و از تخیل‌شان کمک نمی‌گیرند که آیا این بازیگر می‌تواند در گونه دیگری هم موفق باشد یا خیر. البته علیرضا امینی این خطر را کرد و نتیجه هم گرفت.

برای بازی در سریال میلیاردر از تخیل خودم، کارگردان و نشانی که در فیلمنامه برای این شخصیت وجود داشت بهره بردم، اما خودم سعی کردم این شخصیت را به گونه‌ای بازی کنم تا برای مخاطب قابل باور و شیرین باشد. کارگردان هم خیلی تشویقم می‌کرد و من هم ایده‌هایم را برای هر سکانسی که بازی داشتم، ارائه می‌کردم.

بیشتر علاقه‌مند بودم برای نقش‌‌ام رفتارهایی را انتخاب کنم تا به باورپذیری نقش کمک کند. به قول معروف رفتار سازنده این شخصیت را شکل بدهد و نه تکیه‌کلام خاص را. دوست داشتم با موقعیت‌هایی که به وجود می‌آورم، بیننده را به خنده وادارم نه با تکیه‌کلام.

نه، نگران نبودم. به خاطر تجربه‌ای که در تئاتر داشتم، خیالم راحت بود که مخاطب می‌تواند با نقش بهمن ارتباط برقرار کند. در واقع تجربه تئاتری‌ام به من خیلی کمک کرد. امیدوارم این نقش مورد استقبال مردم هم قرار بگیرد.

بله، او کارگردان خوش ذوقی است و طنز را می‌شناسد و دنبال طنز خلاقه است. در جلسه اول که با یکدیگر صحبت کردیم به او گفتم مجال و فرصت را در اختیار من بگذارید تا بتوانم این نقش را بخوبی ایفا کنم و پازل‌های نقش‌ام را بجا بچینم. همچنین مرتب با زامیاد سعدوندیان که بازنویسی فیلمنامه را بر عهده داشت، صحبت می‌کردم و ایده‌هایم را برای این شخصیت می‌‌گفتم. به عنوان مثال از او می‌خواستم موقعیت شوخی را برای من با برادرم تیرداد (نیما شاهرخ‌شاهی) در قصه فراهم کند یا با پدرم شوخی‌های خاصی داشته باشم. او هم این تلفیق را انجام می‌داد.