مقابل دوربین آمدم تا خودم را ببینم

بله، این‌طور هم می‌تواند باشد، چون به نظر من در کارهای ما معمولا شخصیت‌ها یا سیاه هستند یا سفید که این مساله منطقی نیست، چون انسان دارای وجوه زیادی است و ضمنا نقش‌های تکراری چیزی به من اضافه نمی‌کند؛ بنابراین تجربه آنها چندان کار قشنگ و دلپذیری نیست.

مسلما نسبت به گذشت تمام این سال‌ها من هم تغییراتی کرده‌ام؛ هم تجاربم بیشتر شده و هم دیدگاه‌هایم نسبت به زندگی و مسائل پیرامونم تغییر کرده است.

به هر حال، هر آدمی یک منش و رفتاری دارد، اما این مساله به این معنا نیست که همیشه و در هر نقشی من یکجور هستم، چرا که هر نقشی خصوصیات خاص خود را می‌طلبد. برای مثال، وقتی نقش ناصرالدین شاه را بازی می‌کردم قطعا آرامشی که شما به آن اشاره می‌کنید کمتر در آن وجود داشت یا حتی در سریال مدار صفر درجه از این آرامش خبری نبود، چون مقتضیات نقش آرامش نمی‌طلبید.

بله، همین‌طور است. پیش از این، کارهای ایشان را جسته و گریخته دیده بودم تا این که پیشنهاد بازی در این سریال را به من دادند و از نزدیک ایشان را ملاقات کرده و احساس کردم چقدر انسان شریف و کارگردان قابلی هستند.

بله، سهیلی‌زاده کارگردان بسیار محترم و سرشار از آرامش است که همین آرامش را به اعضای گروهش هم منتقل می‌کند.

بله، ما خیلی راحت نظرات‌مان را در ارتباط با نقش‌هایمان با ایشان در میان می‌گذاشتیم و اگر با فضای صحنه هماهنگ بود ایشان آن پیشنهاد را می‌پذیرفتند که از این نظر فضای کار بسیار دوستانه بود.

خیلی زیاد چون در این قصه آدم‌های مختلفی را می‌بینیم؛ از پولدار گرفته تا افراد قشر پایین. به نوعی می‌توان گفت اکثر آدم‌های جامعه در این قصه گنجانده شده‌اند برای همین کار بسیار واقعی جلوه می‌کند. هر کسی از افراد جامعه می‌تواند با دختران حوا ارتباط برقرار کند.

بله، خیلی زیاد اما به شرط آن که تاریخ به معنای درستش در سریال‌های تلویزیونی روایت شود. متاسفانه در بیشتر کارهای تاریخی امروزی، نویسنده و کارگردان تحلیل‌های خود را در کارهایشان به نمایش می‌گذارند. در صورتی که تاریخ و مسائل مربوط به آن دارای مستنداتی است که باید به ‌آنها وفادار بود، اما متاسفانه در سال‌های اخیر این اتفاق کمتر در کارهای تاریخی دیده می‌شود.

خیلی کم، چون گرفتاری‌هایی که در خانه تئاتر دارم فرصت این کار را برایم باقی نمی‌گذارد البته معمولا برای ارزیابی کارهای خودم‌ آنها را ضبط می‌کنم تا سر فرصت تماشا کنم.

سوال سختی است و نمی‌شود به راحتی به آن پاسخ داد. باید ببینم در نهایت مردم چگونه با این نقش ارتباط برقرار می‌کنند، اما به هر حال من تمام تلاش خودم را کردم تا این نقش را خوب اجرا کنم.

خیلی از مسائل در کیفیت یک اثر تاثیرگذار هستند؛ از تصویربرداری گرفته تا طراحی صحنه و حتی موسیقی. به هرحال، آثار نمایشی برگرفته از یک کار گروهی و دسته‌جمعی است و اگر چیدمان درست شکل بگیرد قطعا آن کار هم ماندگار خواهد بود.

تئاتر برای من هنوز هم یک عشق قدیمی است. هنر تئاتر ارزش و اعتبار خاصی برای من دارد. تئاتر هم یک نوع تفکر است که می‌تواند اندیشه‌ساز و فرهنگساز باشد، بنابراین می‌تواند اثرگذاری زیادی هم داشته باشد. از طرفی تئاتر یک کار هنری است و از این جهت هم جذابیت‌های خاص خود را دارد.

همیشه این همراهی برایم لذتبخش است، چراکه بازیگران نسل جوان سرشار از خلاقیت و انرژی هستند که باید با آموزش درست هدایت شوند. خوشبختانه بازیگران جوان امروزی انگیزه بالایی دارند که همین موضوع باعث ترقی آنها می‌شود، اما امیدوارم هیچ‌گاه بازیگران جوان ما آلوده شهرت و مسائلی از این دست نشوند.

کسانی که آگاهانه، متین و فکور با هر پدیده‌ای روبه‌رو می‌شوند.

شاید به نوعی دیده‌شدن رویای من برای ورود به سینما بود. چون در تئاتر بازیگر نمی‌تواند خودش را ببیند.

در ابتدای کارم طبیعتا خیلی زیاد، ولی به مرور این مساله به شکل یک عادت درآمد و دیگر آن جذابیت ابتدایی را برایم نداشت.

دقیقا نمی‌توانم پاسخ دهم. چون هرکدام جایگاه ویژه‌ای برایم دارند و هرکدام اگر در شکل درستش اجرا شود، مهم و ارزشمند است. ضمن این که هر دوی آنها کار هنری هستند و مرا راضی می‌کنند.

واقعا نمی‌دانم، اما فکر می‌کنم نقش ناصرالدین شاه در سریال امیرکبیر و البته سال‌های مشروطه بیشتر در ذهن مردم باقی مانده است.