تلویزیون برایم منبع الهام است

نه کاملا! هنوز هم فکرها و چیزهای خیلی زیادی در ذهن است که نتوانسته‌ام آنها را به انجام برسانم و احساس می‌کنم باید آنها را هر چه سریع‌تر انجام دهم. شاید یک روز وقت انجام دادن آنها را پیدا کنم!

آرزوهای برآورده نشده زیادی دارم، ولی خیلی سخت است بخواهم درباره‌شان صحبت کنم و روی آنها انگشت بگذارم؛ اما می‌توانم بگویم آنچه امروز برایم اهمیت زیادی دارد، سال قبل اهمیتی نداشت.

در وهله اول به دلیل بالا بودن کیفیت برنامه‌های آن و دلیل دوم را باید در شتاب زیاد تحولات و رویدادهای اجتماعی جستجو کرد. در اوضاع و احوال کنونی که همه چیز به سرعت برق می‌گذرد، خیلی مهم است که شما همه چیز را در سر زمان خودش در معرض دید عموم قرار دهید. یک فیلم سینمایی از زمان پیش‌تولید تا زمان نمایش عمومی با یک فاصله زمانی چند ماهه روبه‌روست که یک خلأ ایجاد می‌کند. ولی تلویزیون این محدودیت را ندارد و می‌‌تواند برنامه‌ای را در ساعات اولیه شب نمایش دهد که صبح همان روز تولید شده است. برای من، تلویزیون خشنودکننده‌ترین و خلاق‌ترین رسانه‌ای است که طی این مدت شناخته‌ام.

آدم همیشه نمی‌تواند به خواسته‌هایی که دارد برسد. اگر من چنین دیدگاهی درباره تلویزیون دارم، معنی‌اش این نیست که می‌توانم در انبوه کارهای تلویزیونی حضور داشته باشم. واقعیت امر این است که من بازیگر سینما هستم و باید رعایت و ملاحظه شغلم را بکنم. آدمی مثل من نمی‌تواند هرروز راه بیفتد و اینجا و آنجا برود و در نمایش‌های تئاتری و مجموعه‌های تلویزیونی بازی کند. همه ما موظف هستیم حرمت حرفه و شغلی را که داریم حفظ کنیم و در کار دیگر همکاران‌مان مداخله نکنیم. همان‌طور که دنیای تئاتر بازیگران خود را دارد، رسانه تلویزیون هم بازیگران خود را دارد که همه ما‌ آنها را به عنوان بازیگران تلویزیونی می‌شناسیم. اگر من و دیگر همکاران سینمایی وارد مجموعه‌های تلویزیونی شویم، آن وقت بازیگران تلویزیون چه کار کنند؟ تلویزیون بازیگران و کارگردانان خاص خودش را دارد که کارشان تولید مجموعه‌ها و برنامه‌های تلویزیونی است. آنها کارشان را خیلی خوب بلدند و مردم هم آنها را دوست دارند. در ارتباط با همکاری با تلویزیون تا آنجا که به ما بازیگران سینما مربوط می‌شود، می‌توانیم در نمایش‌های مسابقه‌ای تلویزیونی به عنوان مجری ظاهر شویم.

تجربه‌‌ای را که می‌خواستم از حضور در یک کار تلویزیونی پیدا کنم، با همان برنامه «کی می‌خواد پولدار بشه؟» کسب کردم. حضورم به عنوان مجری تلویزیونی اعتراض شدید همکارانم را به همراه داشت. آنها بحق می‌گفتند، من با این کار تماشاگران سینما را خانه‌نشین کردم و پای این جعبه جادویی کوچک نشاندم. صنعت سینمای هند به خودی خود هم با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کند و شاید درست نباشد که ما بازیگران سینما هم با کارهایمان به این مشکلات دامن بزنیم. در عین حال، جذابیت آن کار تلویزیونی من در این است که چون تک بود و تجربه مربوط به‌ آن دوباره تکرار نشد، حال و هوایی خاص و منحصر به فرد پیدا کرد. شاید اگر در کارهای بیشتری در تلویزیون شرکت می کردم، «کی می‌خواد پولدار بشه؟» نمی‌توانست تبدیل به آن پدیده‌ای بشود که در حال حاضر هست.

صد درصد! چه کسی می‌تواند بگوید فردا چه پیش خواهد آمد؟ آینده برای هیچ یک از ما قابل پیش‌بینی نیست.

چرا سالروز تولد آدم باید دلیلی برای تغییرات تازه باشد؟ اگر شما قویا احساس می‌کنید که وجود تغییرات لازم است، نیازی نیست منتظر بهانه‌ای مثل سالروز تولد باشید. هر روز زندگی برای ایجاد تغییر و دگرگونی، روز خوب و مناسبی است و من از هر فرصتی برای تازه شدن و تحقق بخشیدن به آرزوها و رویاهایم استفاده می‌کنم. برای این کار هیچ وقت به انتظار فرا رسیدن زمان و وقت خاصی نمی‌نشینم.