تلاش برای شاد کردن مردم

پس از طی مسیری کوتاه وارد اتاق فرمان استودیوی پخش رادیو تهران شدم.

قربانی، تهیه‌کننده برنامه کنار مهدی یونسی، صدابردار برنامه سی‌دی‌های برنامه‌های تولیدی و موسیقی‌های برنامه را برای پخش هماهنگ می‌کرد.

تیم جوان و باانرژی

رضا قربانی، تهیه‌کننده برنامه که حدود 23 سال است که در رادیو کار می‌کند، می‌گوید: برنامه عصر بخیر تهران توسط 2 تیم برنامه‌ساز تهیه می‌شود که هر هفته اجرای برنامه به عهده یکی از این تیم‌هاست. این هفته سردبیر و نویسنده برنامه رضا ساکی است. از این که بچه‌های تیم، جوان و باانرژی هستند بسیار خوشحالم، چون همین شادابی و انرژی به شنوندگان برنامه عصر بخیر تهران در ساعات پایانی روز هم منتقل می‌شود.

قربانی همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که برنامه هفته آینده به تهیه‌کنندگی اسماعیل باستانی و سردبیری بشیر جعفری‌نیا و گویندگی سیما رستگاران ارائه می‌شود.

با هم همدل هستیم

حدود دو دقیقه به شروع برنامه زمان داریم که متوجه ورود شتاب‌زده جوانی به پخش می‌شوم. او با گفتن سلام، سلام بلافاصله وارد استودیوی پخش می‌شود و میکروفن خود را تست می‌کند.

برنامه راس ساعت 16 با سلام و احوالپرسی آوید‌بزرگی، گوینده برنامه شروع می‌شود.

رضا ساکی هم پس از سلام و عصربخیرگویی با شنوندگان ضمن شکایت از ترافیک عصرگاهی تهران، موضوع برنامه امروز را که معرفت است، بیان می‌کند و از مردم می‌خواهد در این مورد نظر خود را از طریق پیامک یا تماس تلفنی با برنامه در میان بگذارند.

دقایقی بعد ساکی وارد اتاق فرمان می‌شود و با من شروع به صحبت کرده و خود را این گونه معرفی می‌کند: رضا ساکی، سردبیر برنامه عصر بخیر تهران و بچه خرم‌آباد هستم.

او می‌گوید: کارم را سال 81 از رادیو خرم‌آباد شروع کردم، سپس وارد رادیو جوان شدم و از  سال 86 هم در رادیو تهران مشغول به کار هستم.

برنامه عصر بخیر تهران از مهرماه امسال هر روز از ساعت 16 الی 18 به صورت زنده از رادیو تهران پخش می‌شود و یک مجله شنیداری ـ رادیویی است که به موضوعاتی همچون ورزش، طنز، تاریخ معماری تهران و دیگر مسائل روز می‌پردازد و ما سعی می‌کنیم از طریق این برنامه با مردم درددل کنیم و با آنها همدل باشیم.

برای نیل به این هدف هم لازم است ابتدا بین اعضای عوامل برنامه‌ساز، صمیمیت و یکدلی به وجود آوریم. به هر میزان که فضای برنامه دوستانه و شاد باشد تعامل و مشارکت شنوندگان با برنامه بیشتر خواهد شد.

او معتقد است برنامه زنده عصر بخیر تهران دارای نشاط، شادابی، طراوت و پویایی لازم برای برانگیختگی حس شادی و شعف در شنوندگان است.

ساکی می‌افزاید: این را براساس صحبت‌های مخاطبان برنامه می‌گویم، زیرا شنوندگان عقیده دارند تلاش ما برای رفع خستگی آنان در پایان روز و تحمل ترافیک عصرگاهی تهران موثر واقع شده است و چون ریتم برنامه با زندگی روزمره مخاطب متناسب است، برنامه توانسته جایگاه خود را بین مردم پیدا کند. هدف اصلی عوامل برنامه‌ساز ارائه برنامه‌ای شاد و مفرح برای مخاطبان رادیوست.

حاشیه‌پرداز نیستم

مجری و گزارشگر بخش ورزشی رادیو تهران که با این برنامه نیز همکاری دارد، می‌گوید: محمد میر هستم.چهار سالی است در رادیو فعالیت دارم. ابتدا در بخش‌های دیگر رادیو کار می‌کردم، ولی به دلیل علاقه شخصی خودم وارد بخش ورزشی شدم که فکر می‌کنم در این قسمت موفق‌تر از دیگر بخش‌ها هستم.

محمد میر اضافه می‌کند: در برنامه عصر بخیر تهران سه بخش ورزشی هر روز پخش می‌شود که در مورد بازی‌هایی که در آن روز انجام می‌شود خبرهایی را به اطلاع شنوندگان می‌رسانم. این برنامه به یک ورزش خاص تعلق ندارد و براساس جذابیت موضوع به بررسی خبرهای ورزشی همه رشته‌ها در ایران و جهان می‌پردازیم.

در ضمن به مسائل حاشیه‌ای ورزش خیلی اهمیت نمی‌دهم، چون خودم اهل حاشیه‌پردازی نیستم، مگر مساله‌ای حاشیه‌ای مطرح شود که خیلی برای مردم مهم باشد. در این صورت در برنامه آن را عنوان می‌کنم.

از هشت‌دری تا پنج‌دری

نصرالله حدادی، محقق و پژوهشگری است که همزمان در سه رسانه نوشتاری، دیداری و شنیداری فعالیت چشمگیری دارد. برای نمونه در برنامه «سلام تهران» تلویزیون و برنامه‌های صبحگاهی و عصرگاهی رادیو تهران به معرفی و بیان تاریخ و آداب و رسوم مردم تهران می‌پردازد.

در برنامه عصر بخیر تهران، حدادی به گونه‌ای دیگر تهران را می‌بیند و با مخاطبان این برنامه گپ و گفت می‌کند. در این برنامه حدادی به ساختمان‌های قدیمی تهران می‌پردازد، به شیوه معماری، نوع کاربری ساختمان، تاریخ ساخت و این که ساختمان به سفارش چه شخصی و به چه منظوری ساخته شده. برخی از این ساختمان‌ها به موزه تبدیل شده و برخی دیگر کاربری‌های دیگری دارند.
 
به گفته حدادی، آنچه اهمیت دارد این است که روز‌ها از پی یکدیگر می‌گذرند و تاریخ را می‌سازند. ما از گذشتگان سخن می‌گوییم و آیندگان از ما می‌گویند. پس کاری کنیم که نسل‌های آینده به نیکی از ما یاد کنند و از تاریخ درس عبرت بگیریم. هر آثار تاریخی که در جای‌جای ایران مرمت و بازسازی ‌شود، در واقع صفحه‌ای از تاریخ و تمدن غنی ایرانی ـ اسلامی ما و هویت فرهنگی ما حفظ می‌شود.

نگاه برعکس

میثم عبدی قبل از ورود به رادیو، کارگردان تئاتر بود. او درباره خودش چنین می‌گوید: لیسانس بازیگری دارم. 9 سالی است در رادیو تهران هستم. با محیط و فضای رادیو تهران اخت شده‌ام و به گونه‌ای اینجا را خانه خود می‌دانم.

از او می‌پرسم چه بخشی را اجرا می‌کند که در جواب گفت: هر جای برنامه که وقت خالی پیدا شود من ازخودگذشتگی نشان می‌دهم و وقت برنامه را پر می‌کنم. (با خنده نگاهی به رضا ساکی می‌کند)

عبدی به این نکته اشاره می‌کند که مجری ـ بازیگر هستم. قسمت طنز برنامه را اجرا می‌کنم و این که چقدر موفق هستم به شنوندگان برنامه بستگی دارد، زیرا طنز از دیدگاه‌ها و زاویه‌های مختلف نگاه کردن به پیرامون خود و مسائل روز است. من سعی می‌کنم نگاهی برعکس به موضوعات روز داشته باشم. به نظرم تقابل دو عامل متضاد طنز را می‌سازد که همین تضاد باعث واکنش خنده در ذهن مخاطب می‌شود. خیلی از کارهای من بداهه است و از قبل چیزی را طراحی نمی‌کنم.

عبدی به من اشاره می‌کند و می‌گوید: به من‌من کردن‌های من و دیگر دوستان توجه نکنید. اینها همگی شوخی است. در این برنامه کارها به شخص وابسته نیست، بلکه با تفاهم و همفکری گروه کارها پیش می‌رود. ولی شوخی و خنده چاشنی کار است.

آوید بزرگی، گوینده برنامه می‌گوید: سال 84 وارد رادیو شدم و اولین کارم را هم در رادیو تهران اجرا کردم. با رادیو‌های دیگر قبلا همکاری می‌کردم، ولی هم‌اکنون فقط در رادیو تهران فعالیت دارم. رادیو تهران را دوست دارم ولی فاصله زیادی با محل زندگی من دارد و تنها مشکل من همین دوری راه و ترافیک سطح شهر است. ولی وقتی وارد حیاط رادیو تهران می‌شوم احساس خوبی دارم.

در ضمن وقتی به صحبت افراد قدیمی و پیشکسوت گوش می‌سپارم و این که روزگاری در ساختمان ارک رادیو چه بزرگانی کار می‌کردند از خود سوال می‌کنم آیا من می‌توانم همچون آنها از طریق میکروفن رادیو که به گفته استادان من حرمت و قداست دارد با مخاطب رادیو ارتباط خوبی برقرار کنم؟ آیا من این شایستگی را دارم که در استودیویی برنامه اجرا کنم که روزی صداهای ماندگار رادیو برنامه اجرا می‌کردند؟ جواب این پرسش‌ها مسوولیت من و همکارانم را زیاد می‌کند.

بزرگی می‌گوید: حواسم پیش برنامه است و بیش از این فرصتی برای صحبت کردن ندارم. وارد استودیوی پخش می‌شود و برنامه را ادامه می‌دهد.

رضا ساکی در وسط اجرای برنامه با خنده می‌گوید: همه‌کاره برنامه من هستم. برنامه را همین جا تمام کنیم و برویم خانه.

 آوید بزرگی در جواب می‌گوید: همه‌کاره برنامه تکلیف ما را روشن کنید؛ بمانیم یا برویم؟

سیما پویا