jamejamonline
ورزشی سایر کد خبر: ۴۵۲۳۱۷   ۲۸ دی ۱۳۹۰  |  ۰۸:۴۸

قهرمان بازی های آسیایی دوحه:

با طلای 2014 از بوکس می‌روم

روزی که علی مظاهری در بازی‌های آسیایی دوحه نفر سوم جهان را برد و مدال طلا را بر گردن آویخت خیلی‌ها از یک بوکسور آینده‌دار سخن به میان آوردند و با تمجید از فیزک و تکنیک این مشتزن 91کیلوگرمی، حتی عنوان کردند طلسم مدال نگرفتن در مسابقات جهانی هم بالاخره توسط وی شکسته خواهد شد.

اما سال‌ها گذشت و مظاهری نتوانست به این مهم دست یابد. این ستاره بوکس حالا در 28 سالگی به تیم ملی بازگشته تا در شرایطی سخت خود را برای کسب تنها سهمیه وزن 91 کیلوگرم آسیا در المپیک آماده کند.

رفت و آمدهای این بوکسور و انتظاراتی که همواره از او می‌رود زمینه‌های گفت‌وگوی ما را با مظاهری فراهم آورد.

یک سال دور از اردوهای تیم ملی بودید و حالا در تیم ملی به سر می‌برید؛ آیا شرایط نسبت به قبل عوض شده؟

من همانطور که گفتید یک سال بوکس را کنار گذاشتم. البته منظورم این است که از تیم ملی رفتم، ولی تمرینات خود را ادامه دادم. بعد از جام جهانی دیدم شرایط خوب است، آمدم و در مسابقات انتخابی شرکت کردم؛ چون حرف اول مسوولان فدراسیون و تیم ملی این بود که همه باید در قهرمانی کشور ـ آبادان ـ حاضر باشند من هم رفتم و همه را بردم. بعد هم در اردوها شرکت کردم و با تیم ملی اکراین هم مسابقه دوستانه داشتیم. فکر می‌کنم آن انتظاراتی را که کادر فنی تیم ملی از من داشتند، تا حدی برآورده کرده‌ام.

اما در این حد فاصل، مسابقات جهانی باکو را از دست دادی، حسرت این فرصت را نمی‌خوری؟

فکر کردن به این مسابقات برایم خیلی سخت است. مخصوصا وقتی می‌بینی کسی که از آسیا سهمیه گرفت اصلا بوکسوری نبود که روی او کسی حساب باز کند ، ولی بوکسور چینی سوم جهان شد و شگفتی بزرگی هم خلق کرد.فکر می‌کنم اگر در این مسابقات حضور پیدا می‌کردم و شرایط خوبی داشتم براحتی می‌توانستم سهمیه المپیک را کسب کنم.

واقعا کسی به درستی نفهمید علی مظاهری چرا از تیم ملی رفت و چه شد بعد از یک سال برگشت؟

قبل از بازی‌های آسیایی گوانگجو روی من فشار خیلی زیادی بود.همه می‌گفتند یک مدال طلا برای من کنار گذاشته‌اند. خودم هم می‌گفتم باید طلا بگیرم، حتی به این فکر می‌کردم که اگر طلا بگیرم بعد از المپیک لندن بوکس را کنار بگذارم. من بازی با سوریه را باختم و برنز گرفتم در حالی که برنده بودم. خیلی از کارشناسان می‌گویند حق مرا خوردند، هر کسی یک چیزی می‌گفت و روحیه‌ام را باخته بودم. من پنج تورنمنت بزرگ قبل از گوانگجو داشتم که در همه آنها به فینال رفتم. کلاس همه آنها از بازی‌های آسیایی بالاتر بود، برای همین باورم نمی‌شد که در گوانگجو شکست بخورم. هنوز هم حسرت آن مسابقات را می‌خورم. حالا خودم را آماده کرده‌ام تا در مسابقات انتخابی المپیک از این مشتزن سوری انتقام بگیرم.

اما حریف بدی هم نمی‌تواند باشد به خصوص این که طلای قهرمانی آسیا را هم دارد.

نه واقعا بد نیست، او در همین تورنمنت اخیر پاکستان هم طلا گرفت. در مسابقات 2011 قهرمانی آسیا من نبودم، ولی او طلا گرفت. کسی که تا این حد خود را بالا می‌کشد باید خیلی خوب باشد، ولی یک مسائلی هم وجود دارد؛ رئیس کمیته داوران بوکس آسیا یک سوری است و در مواقع حساس داوران به داد او می‌رسند.

شرایط تیم ملی را در فاصله سه ماه تا انتخابی المپیک چطور می‌بینی؟

تمرینات خیلی خوب است و بچه‌ها از جان مایه می‌گذارند. فدراسیون هم سنگ تمام گذاشته است، همان اردوهایی که قبل از دوحه و گوانگجو داشتیم ، الان هم داریم. فدراسیون در حد توانش کارها را پیش می‌برد، حقوق بچه‌ها هم پرداخت می‌شود تا فکر و ذکرشان فقط اردو و تمرین باشد. به‌هرحال ما تورنمنتی را در پیش داریم که تمام قدرت‌های آسیا به آنجا می‌آیند.

اکراین تیم سوم خود را به تهران آورده بود. چنین تیمی چقدر برای ما مفید است؟

آنها قهرمان جهان هستند، بوکس اکراین عالی است؛ مثل این می‌ماند که یک تیم کشتی ایران برود برزیل یا یک تیم فوتبال برزیل بیاید اینجا اردو بزند. حتی اگر نوجوان‌های اکراین هم بیایند برای ما ایده‌آل است. چند تا از مدال‌آوران اروپایی هم با آنها به تهران آمده بودند. ما دو بازی با ‌آنها داشتیم. ابتدا تیم اصلی بازی کرد که برد و بعد تیم دوم کشورمان که بازنده شد. من هم در روز اول هفت بر یک حریفم را بردم.

قبول دارید فشار روی تیم ملی برای کسب سهمیه بیشتر خیلی زیاد است؟

بله این موضوع را می‌پذیرم. ما در المپیک قبلی سه سهمیه داشتیم، حالا اگر بیشتر نشد دست‌کم همان تعداد را باید کسب کنیم. در این مدت هرچه خواستیم در اردوها مهیا شده و باید سهمیه کسب کنیم.

فکر می‌کنی چند تا سهمیه نصیب تیم ملی می‌شود؟

مظاهری: الان بالاترین قرارداد در لیگ 12میلیون تومان است که آن هم مشخص نیست همه پول را به بازیکنان بدهند، خود من هنوز هم 2.5 میلیون تومان از قرارداد فصل قبل را دریافت نکرده‌ام

ما در چند وزن شانس‌های خوبی داریم. در وزن 56 کیلو سهسهمیه وجود دارد. در 64 کیلوگرم هم چهار نفر از آسیا به المپیک می‌روند. در 69 کیلو هم سه سهمیه و در 75 کیلو پنج سهمیه وجود دارد، بنابراین بچه‌ها شانس دارند؛ اما دروزن من و فوق‌سنگین فقط یک نفر به المپیک می‌رود.

با این حال باید گفت کار شما از همه سخت‌تر است، بویژه که انتظارات بیشتری از علی مظاهری می‌رود.

من فقط باید طلا بگیرم، اما شانس و اقبال را در این کار دخیل می‌دانم. به‌هرحال تکلیف مشخص است و باید بهترین فرد برگزیده شود. شرایط دقیقا مثل چهار سال پیش شده است. تمام سعی من این است که دومین المپیک متوالی را تجربه کنم و ان‌شاءالله هم با مدال برگردم. برنامه من این بود که بعد از المپیک لندن بروم، ولی می‌خواهم بازی‌های آسیایی 2014 کره‌جنوبی را هم باشم و بعد از این که طلا گرفتم با دنیای قهرمانی خداحافظی کنم، تا آن موقع هستم.

با توجه به میزبانی قزاق‌ها احتمالا باید روی بوکسور این کشور حساب بیشتری باز کنید.

به هرحال قزاق‌ها صاحب سبک هستند و مافیای بوکس دارند. سال 2009 من به حریف قزاقم با یک امتیاز اختلاف باختم بعد از آن با هم رودررو نشدیم. سخت‌ترین حریفم همان قزاق است. من به سوریه در گوانگجو باخته‌ام ولی او را این بار می‌برم.

لیگ بوکس هم شروع شد، ولی خبری از لژیونر شدن شما و چند نفر دیگر نیست.

من یک دعوتنامه از آلمان داشتم که به مسابقات نیمه‌حرفه‌ای برمی‌گشت. من به خاطر تیم ملی و اردوها نرفتم. لیگ ما تازه استارت خورده و این رقابت‌ها باعث می‌شود تا همه بوکسورها در شرایط مسابقه باشند؛ البته کم و کاستی‌هایی هم وجود دارد و نباید همه چیز را به گردن فدراسیون انداخت. باشگاه‌ها باید سرمایه‌گذاری کنند، الان بالاترین قرارداد در لیگ 12میلیون تومان است که آن هم مشخص نیست همه پول را به بازیکنان بدهند، خود من هنوز هم 2.5 میلیون تومان از قرارداد فصل قبل را دریافت نکرده‌ام.

نسل بعدی بوکس ایران را چطور ارزیابی می‌کنید؟

ما یک مربی به نام دیمیتری داشتیم که چند بوکسور خوب تحویل بوکس ایران داد. آسه بال هم همین‌طور، ولی متاسفانه آخرین مربی اکراینی که در گوانگجو هم سرمربی تیم ملی بود هیچ تغییری ایجاد نکرد، او جوانگرایی در تیم ملی انجام نداد تا اگر ستاره‌ها رفتند برایشان جایگزینی وجود داشته باشد. به نظرم تیم ملی بعد از المپیک به یک تغییر کلی احتیاج دارد و باید برنامه‌ریزی تازه‌ای کرد، ما چند تا جوان داریم که خوب هستند و باید روی آنها سرمایه‌گذاری کرد.

علی رضایی -‌ جام‌جم

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

AFC سیاست زده ترین کنفدراسیون دنیا

AFC سیاست زده ترین کنفدراسیون دنیا

 شاید این سوال اهالی فوتبال و به ویژه هواداران پرسپولیس بی جواب بماند که آیا مستحق‌تر از پرسپولیس برای میزبانی گروه E رقایت های لیگ قهرمانان وجود داشت؟

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر