باجناق‌کشی در خانه پدرزن

حامد 25 سال بیشتر ندارد و اعدام برایش یک کابوس است. او می‌گوید قتل را مرتکب نشده است، کسانی که در پرونده حامد مسوولیت دارند، می‌گویند این یک ادعا برای دور شدن از مجازات است.

حامد به سوالاتی در مورد قتل انجام شده این‌طور پاسخ می‌دهد:

چند سالی می‌شد البته او زودتر از من وارد این خانواده شده بود.

بد نبود. در حد 2 باجناق با هم رابطه داشتیم، من از بعضی کارهای او خوشم نمی‌آمد، اما رابطه بدی هم با هم نداشتیم.

در زندگی من دخالت می‌کرد او می‌خواست با کارهایش رابطه من و همسرم را به هم بزند و من از این کار اصلا خوشم نمی‌آمد.

هر بار که من و همسرم با هم درگیر می‌شدیم. او دخالت می‌کرد، تصورش این بود که چون از من بزرگ‌تر است باید هر طور که دوست دارد با من رفتار کند. از این‌که نصیحتم می‌کرد خوشم نمی‌آمد.

آن روز با همسرم به خاطر مساله حجابش درگیر شدم و باجناقم دخالت کرد.

آن شب در خانه پدر همسرم مهمانی خانوادگی بود. همسرم حجابش را برداشت و من ناراحت شدم و گفتم که باید حجابت را رعایت کنی. گفتم دوست ندارم بدون حجاب باشد. همسرم توجهی نکرد و گفت که به تو ربطی ندارد من حجاب ندارم.

وقتی با همسرم دعوا کردم او به من گفت این کار را نکن. گفت که جمع خانوادگی است و ایرادی ندارد. از این‌که در رابطه‌ام با همسرم دخالت کرد عصبانی شدم و به او گفتم که به او اجازه این دخالت را نمی‌دهم. همین هم باعث درگیری بین ما شد.

نمی‌دانم چرا اینقدر عصبانی شدم و به سمت او حمله کردم.

با چاقو او را نزدم. من فقط کتکش زدم یادم نمی‌آید که این کار را کرده باشم.

به یاد ندارم این کار را کرده باشم. این تهمتی است که به من زده‌اند.

همه اعضای خانواده بودند و می‌خواستند که ما را جدا کنند.

کسی را متهم نمی‌کنم، اما به یاد ندارم که من چاقو زده باشم.

نه کسی چاقو نداشت من هم چاقو نداشتم.

نه این درست نیست.

در آن زمان هر چه به من می‌گفتند انجام می‌دادم. حال خوبی نداشتم. نمی‌دانم چرا صحنه قتل را بازسازی کردم و حالا این‌طور گرفتار شدم.

از اتفاقی که افتاده بشدت ناراحت است. او من را نبخشیده و فکر می‌کنم حق دارد. البته تاکید می‌کنم که من چاقویی به باجناقم نزدم و اگر چاقو باعث مرگ او شده است پس قتل کار من نبوده است.

نمی‌دانم چه بگویم. آنها همه من را متهم می‌کنند در حالی که به یاد ندارم چنین کاری را کرده باشم.

به خاطر درگیری که با پسر آنها داشته‌ام خیلی متاسفم. هرگز قصد نداشتم او را بکشم و این موضوع خودم را بیشتر از هر کسی ناراحت می‌کند. با این‌که اختلافاتی با مقتول داشتم، اما او مرد خوبی بود و دوست نداشتم خانواده‌اش را عزادار کنم.

از اولیای دم درخواست دارم من را ببخشند حتی اگر این قتل را من مرتکب شده باشم در حالت عادی نبودم و به عمد این کار را نکردم. این یک اتفاق بود. از آنها خواهش می‌کنم به جوانی من رحم کنند و مرا قصاص نکنند. به زندگی همسرم و خانواده‌ام فکر کنند. آنها هم با من نابود می‌شوند.