سپاس از مردم بزرگوار مصر

به گزارش ایسنا، عبدالباری عطوان، مدیر مسئول روزنامه‌ فرامنطقه‌ای القدس العربی در تحلیلی تحت عنوان "سپاس از مردم بزرگوار مصر" آورده است:

«زیباترین سخنرانی که من در طول زندگیم شنیده‌ام سخنرانی عمر سلیمان، معاون حسنی مبارک، رئیس جمهور سابق مصر بود که خبر کناره‌گیری مبارک و واگذاری مسئولیت کشور به نیروهای مسلح را مطرح کرد و بدترین خبری که شنیدم نیز سخنرانی دو شب پیش مبارک بود که اعلام کرد، اختیاراتش را به سلیمان واگذار کرده است.

سخنرانی 12 کلمه‌ای عمر سلیمان دل بیش از 350 میلیون عرب و یک و نیم میلیارد مسلمان در سراسر جهان را که منتظر لحظه تاریخی سقوط دیکتاتوری مبارک و آغاز روند تغییرات دموکراتیک در این کشور بودند، خنک کرد.

مبارک نه تنها به شکلی شایسته آن طور که می‌خواست و برای آن برنامه‌ریزی کرده بود از حکومت خارج نشد بلکه در پایان دوره ریاست جمهوری‌اش نتوانست همانند دیگر دیکتاتور‌های منطقه مقابل انقلاب جوانان مقاومت کند.

سخنرانی آخر مبارک سرشار از غرور بود و از تفکر واپس‌گرا و ناتوانی وی از درک حقایق موجود و ارزیابی و درک درست خواسته‌های مردم پرده برداشت. اگر من نویسنده متن سخنرانی مبارک بودم به او توصیه می‌کردم که از مردم مصر عذرخواهی کرده، در برابر آنها متواضع باشد، از آنها اجازه بگیرد، به آنها بگوید که مریض و مبتلا به سرطان پانکراس است و تنها چند هفته و یا چند ماه را پیش رو دارد و می‌خواهد آخرین روزهای عمرش را پیش از آنکه به خاک سپرده شود، در خاک کشورش بگذراند.

من امیدوار بودم که مبارک پیش از خداحافظی با زندگی، از ملتش خداحافظی کند و اعلام کند میلیارد‌ها دلاری را که از عرق جبین فقرا سرقت کرده، صرف پرداخت بدهی‌های مصر، ساخت بیمارستان، دانشگاه، مدرسه و طرح‌های سرمایه‌گذاری جهت ایجاد فرصت شغلی برای صدها هزار مصری بیکار می‌کند، اما وی چنین کاری نکرد و خدا برای او پستی، ذلت و پایانی حقارت آمیز را رقم زد.

دستاورد ملت مصر بزرگ و جشن‌های بر پا شده در این کشور بزرگتر بود. مردم بزرگوار مصر یک معجزه را محقق ساخته و یک دیکتاتوری را با عزم و اراده قدرتمند خود و استقامتی مثال زدنی در برابر حکومتی سرکوبگر در جهان سوم ریشه‌کن کردند.

سقوط مبارک و نظامش، سقوط کامل یک مرحله و سقوط آنچه که محور میانه‌رو منطقه نامیده می‌شود بود، سقوط توافقنامه کمپ دیوید و تمامی الحاقیه‌های آن که اعراب و مسلمانان را خوار و ذلیل کرد. پایان حکومت مبارک، پایان مرحله درازدستی‌های اسراییلی است که حکومت‌های عربی را به زانو درآورده و آن را وادار به صلح و چشم پوشی از مساله‌ فلسطین کرده بود.

این انقلاب مردمی فرخنده، مصر را به خودش و به تمامی اعراب بازگرداند آن هم به عنوان یک کشور کلیدی و مهم که نقشی اساسی را در تدوین‌ معادله‌ قدرت در منطقه ایفا می‌کند. این انقلاب مرحله جدیدی را ایجاد کرده و عزت را به ملت مصر بازگرداند و همانند آنچه که پس از انقلاب ژوئیه 1952 صورت گرفت، آنها را به جایگاهشان بین ملت‌ها بازگرداند.

انقلاب ژوئیه را ارتش مصر رهبری کرد و مردم مصر از آن حمایت کردند و به پیروزی رسید اما انقلاب 25 ژانویه را مردم مصر به پا کردند و نیروهای مسلح نیز به زیباترین شکل از آن حمایت نمودند.

ارتش بزرگ مصر که در تمامی جنگ‌ها علیه تجاوزگری‌های اسراییل شرکت کرد،‌ این بار خواستار بازگرداندن جایگاه و نقشش، تحقق توازن استراتژیک در منطقه، یاری رساندن به ملتش و پیروزی ملت‌های عرب در نبرد علیه دیکتاتوری‌های فاسق و حامی طرح‌های آمریکا و اسراییل در منطقه شد.

ما از دیگران نمی‌خواهیم که اقدام به اصلاحات نمایند زیرا امکان اصلاح دیکتاتوری‌های مستبد وجود ندارد و برای آن‌ها جایگزینی جز حذفشان نیست و هر کسی که به ملتش ظلم نموده، آزادی آنها را سلب نماید و ثروت‌هایشان را غارت کند، نباید به حکومت ادامه دهد بلکه باید برای محاکمه به دادگاه عادلانه‌ مردمی ارجاع داده شود تا برای هر قطره‌ی خونی که به ناحق ریخته محاکمه گردد.

سوالی که اکنون بین همه مطرح است این است که دیگر امت عربی که پرچم انقلاب را از مصر تحویل خواهد گرفت و سومین دیکتاتور عربی که مجبور به تسلیم در برابر انقلابی‌های جوان خود خواهد شد کیست؟

ما از همان آغاز انقلاب مصر گفتیم که اراده‌ ملت قوی‌تر است و جوانان این ملت صاحب حق بوده و پیروز می‌شوند لذا پیروزی آنها برای ما غافلگیر کننده نبود.

و در نهایت سپاس از مردم بزرگوار مصر، سپاس از دامن پاک مادرانی که جوانان میدان التحریر و دیگر میادین مصر را پرورش داد و سپاس از روزنامه‌نگاران و خبرنگاران شریف مصری که طرف ملتشان و خواسته‌ عادلانه آنها را گرفته و با ادامه دروغ‌گویی و گمراه‌سازی مردم مخالفت کردند.»