بله از پشت مانیتور

کمی که به دور و برت نگاه کنی ، یا به وسایلی که داخل خانه یا محیط کارت استفاده می کنی ، دقیق شوی ، می بینی تفاوت زیادی وجود دارد میان ایران امروز با ایران 50سال پیش ؛ اما تنها جنبه های بیرونی زندگی ما نیست

کد خبر: ۳۳۹۲۰

که تغییر کرده ، دگرگونی و تغییر در شخصی ترین و خصوصی ترین جنبه های درونی زندگی ما نیز ریشه دوانیده است تا جایی که ازدواج های تنظیم شده دیروز، جای خودرا به همسر گزینی آزاد داده است.
همسرگزینی آزاد در اصطلاح ، ازدواجی است بر مبنای عشق و با اختیار و انتخاب خود فرد، در حالی که ازدواج تنظیم شده ، پیوندی است براساس قراردادهای میان 2 خانواده.

کسی امروزه انتظار ندارد یک جوان به شیوه قدیمی و به سبک پدربزرگ ها و مادربزرگ هایش ازدواج کند؛ اما ازدواج اینترنتی روش جدیدی است که خیلی در جامعه ما پذیرفته نیست. آمارها می گویند 6/52 درصد کاربران تهرانی اینترنت بین 21 تا 25 سال ، 9/10 درصد بین 26 تا 30 سال و تنها 6/5 درصد بین 30 تا 40 سال سن دارند و این یعنی اکثریت کاربران اینترنت در تهران ، در سن ازدواج هستند.
تنها کافی است سری به سایتهای مختلف بزنی تا ردپایی از ازدواج اینترنتی ببینی: از آگهی مخصوص همسریابی تا بحثهای داغ داخل چت روم ها! «پسر عموی یکی از رفقام که من و رفیقم اون رو معتاد اینترنت کرده بودیم ، با یه کارت 15ساعته ، داره ازدواج می کنه! همسرش رو هم از توی اینترنت پیدا کرده...».
اگرچه این اولین باری نیست که موضوع ازدواج هایی خارج از عرف رایج جامعه ، مطرح می شود و در نشریات سالهای پیش از انقلاب مجلات دهه 40 و 50 بوفور به آگهی های همسریابی برمی خوریم ، منتهی امروز، افزایش تقاضا و ثبت نام در سایتهای همسریابی می تواند هشداردهنده باشد.
مجلات قدیمی را که ورق بزنی ، عکسهای دختران و پسران جوانی را می بینی که با ردیف کردن یک سری خصوصیات مثبت درباره خود، مشخصات همسر دلخواه و آرمانی شان را هم مطرح می کردند؛ تفاوت امروز و دیروز شاید تنها در تغییر وسیله ارتباطی باشد و اینجاست که می بینی همه چیز از همان نیاز ابتدایی بشر به ارتباط داشتن با دیگران ، شروع شده است.
به گفته جامعه شناسان ، ارتباط نیاز درونی همه انسان ها در طول تاریخ بوده است که به اجتماعی شدن و فرهنگ پذیری آنها کمک می کند؛ اما چیزی که اغلب در این میان فراموش می شود، نوع ارتباط است.
دکتر عباسی ، جامعه شناس در این باره می گوید: «برخی از جوانان ، یک ارتباط ساده و دوستانه را با یک عشق افلاطونی اشتباه می گیرند. نتیجه هم از همین ابتدا معلوم است: سرخوردگی و شکست در ازدواج!».
وی همچنین می افزاید: «دهه 80، دهه بحران های اجتماعی در کشورمان است. بحران طلاق ، بحران اعتیاد، بحران ازدواج ، صرف نظر از بالا رفتن سن ازدواج و نیز تعداد دختران در سن ازدواج ، نسبت به پسران ، تغییر در عادات همیشگی برای انتخاب همسر هم به نوعی بحران به حساب می آید.
افزایش موسسات همسریابی اینترنتی ، در کنار دوست یابی های اینترنتی که گاهی اوقات منجر به ازدواج می شوند، تبعات منفی زیادی دارد. فراموش نکنیم که همه استفاده کنندگان از اینترنت ، از طرف مقابل خود که اطلاع چندانی هم از وضعیت زندگی او ندارند، یک چهره مجازی در ذهن خود می سازند.
چهره ای اغلب مثبت، که با واقعیت فاصله زیادی دارد». دکتر سید وحید عقیلی، مدرس ارتباطات نیز در این زمینه می گوید: «پایه های ارتباطات اینترنتی در فرهنگ ما جا نیفتاده است.
بنابراین بدون در نظر گرفتن موارد استثنائ، ازدواج ها و دوستیابی های اینترنتی با شکست مواجه خواهد شد». به گفته این استاد دانشگاه ، ناهنجاری های اقتصادی و اجتماعی موجود، علتی است تا جوانان به طور غیرطبیعی با پدیده چت و دوست یابی های اینترنتی آشنا شوند، در حالی که هنوز فرهنگ استفاده از آنها، آن طور که باید در جامعه ما جا نیفتاده است.» و این یعنی فراموش نکنیم که اینترنت ، خود به خود وسیله ارتباطی نامناسبی نیست ؛ همه چیز، به نوع استفاده ما از آن بستگی دارد.
پیش زنان و مردان نسل اول و دوم ، از ازدواج که صحبت کنی ، همگی بلافاصله یاد عروسی های خود می افتند؛ ازدواج هایی بر مبنای خواستگاری های کاملا سنتی با حضور اکثر بزرگان فامیل ، از عمه مادری گرفته تا عموی پدری!
حاج علی - م، صاحب یک بنگاه معاملات ملکی در خیابان کارگر، با خنده می گوید:«وقتی ازدواج کردیم ، نه ما عروس را دیده بودیم ، نه او ما را دیده بود. پدر و مادرهایمان دیده بودند و پسندیده بودند. حالا این صیغه ازدواج کامپیوتری(!) که شما می گویید حتما جدید است. منتهی من هیچ وقت اجازه نمی دهم نوه هایم با آدمهایی که این طوری با آنها آشنا شده اند، ازدواج کنند.»
عباس - پ، کارمند بیمه هم می گوید:«نه! نمی گذارم پسرم با دختری ازدواج کند که از توی اینترنت پیدا کرده! ازدواج که شوخی نیست. باید سراغ کسی بروی که سالهاست می شناسی!»
اما سعیده - ف، دبیر بازنشسته آموزش و پرورش نظر دیگری دارد: «خب ، این هم یک نوع آشنایی است . حتی می تواند به ازدواج منجر شود. البته در صورتی که دو طرف درباره گذشته همدیگر به قدر کافی اطلاعات کسب کنند».
با تمام این تفاسیر، آمارها خبر از رشد 1/4 درصدی جمعیتی جوان کشور می دهند. رحیم عبادی ، رئیس سازمان ملی جوانان در این باره می گوید: «از سال 76 تا 82 سالانه 150 هزار نفر و به طور کلی بیش از یک میلیون و 200 هزار جوان از ازدواج محروم مانده اند».
وی در ادامه می گوید: «شکل گیری پدیده جوانی در کشور و علاقه به تحصیل و کسب شغل مناسب سبب شده است سن ازدواج جوانان به تاخیر بیفتد. به نحوی که در حال حاضر سن ازدواج پسران از 25 به 27 و دختران از 5/18 به 5/22 سال رسیده است.
در نتیجه فاصله سنی زوجها، کم و تاخیر در ازدواج به مساله ای جدی در جامعه تبدیل شده است.» در این میان ، گرچه آمار دقیقی از تعداد ازدواج های مبتنی بر آشنایی از طریق اینترنت وجود ندارد، اما سایت روشنگری ، به نقل از دکتر کیهان نیا مشاور خانواده می نویسد: «در سالهای اخیر ازدواج های اینترنتی و خیابانی ناشی از عشقهای دبیرستانی و معمولا در سنین پایین تر از 22 سال افزایش یافته است که براساس آمار 95 درصد این گونه ازدواج ها ناموفق هستند».
در هر حال بالا رفتن سن ازدواج در کنار افزایش تعداد مجردان در جامعه ، نگرانی هایی را هم برای تعدادی از جوانان و هم خانواده هایشان به وجود آورده است و در نهایت منجر به این شده که گروهی به پدیده «پیدا کردن همسر دلخواه» دست بزنند. پیدا کردن همسر از طریق اینترنت گرچه پدیده متعارفی نیست ، ولی حداقل با تعامل ها و ارتباطات دوجانبه و شناخت بین طرفین می تواند تا حدی میان خانواده ها پذیرفته شود.
فراموش نکنیم ازدواج بدون شناخت قبلی ، چه به صورت اینترنتی و چه به صورت های دیگر، تضمینی برای خوشبختی نیست!

یک سایت جالب و قانونی

سایت www.ardabili.com مدتی است که فعالیت خود را شروع کرده است. جعفر ساوالان پور اردبیلی ، صاحب این سایت ، کار خود را با تاسیس انجمن پیوند دانشجویی در دانشگاه آغاز کرد و با راه اندازی سایت اینترنتی و همیاری تعدادی از دانشجویان به کار خود توسعه بخشید.
وارد سایت که می شوی ، عکسی از یک روحانی می بینی. این روحانی کسی نیست جز استاد اردبیلی ، صاحب سایت.
نحوه ثبت نام در این سایت بسیار ساده است. باید مشخصات خودت را بنویسی و به تعدادی پرسش ، پاسخ بدهی. این فرم اول است. با پرکردن این فرم و ارسال آن در فهرست انتظار قرار می گیری.
از این مرحله به بعد، تمام کارها به صورت حضوری و زیر نظر مدیریت سایت صورت می گیرد. حجت الاسلام اردبیلی ، در گفتگو با یکی از روزناه ها می گوید: «گاهی اوقات مشاوره ها به چندین گروه کشیده می شود. حتی اگر دو طرف ماجرا به هم علاقه مند نیز باشند و شرایطشان از هر جهت با یکدیگر همسو باشد، اما باز هم من در این کار وسواس دارم و تا زمانی که صددرصد از موفقیت ازدواج مطمئن نباشم ، اجازه این وصلت را نمی دهم».
فرم شماره دو، شامل سوالات خصوصی است که به همین دلیل روی سایت قرار نمی گیرد و باید به صورت حضوری به آنها جواب بدهی.
حجت الاسلام اردبیلی همچنین می گوید: «من پیش از آن که به مساله ازدواج اعتقاد داشته باشم ، به مشاوره قبل و بعد از ازدواج ایمان دارم. ما نباید دنبال زیادکردن آمار ازدواج باشیم ، بلکه باید پیگیر یک ازدواج صحیح و انتخابی مناسب باشیم ».
حدود 92 درصد از کسانی که به این سایت ، برای تکمیل فرم مراجعه کرده اند، مدرکی بالای لیسانس دارند و حدود 94 درصد از این افراد در سطح جامعه بنا بر کار و موقعیت خود شناخته شده هستند. جالب تر این که طبق آمارهای ارائه شده ، این سایت اینترنتی ، بیش از 1600 نفر را به ازدواج هم درآورده است.

مواظب بیراهه ها باش

اما همیشه همه چیز این طور قانونی و از روی اصول صورت نمی گیرد. سایتهای دیگر موجود در اینترنت با عناوین جذاب و شماره های فریبنده از جمله «تضمین یک ازدواج موفق!» همیشه گزینه هایی برای گمراهی هستند.
در این سایتها هم می توانی فرمهای همسریابی پر کنی ؛ منتهی زیاد به درستی اطلاعاتی که بقیه کاربران گذاشته اند اعتقاد نداشته باش.
«نام:...
سن: 22 سال
شغل: دانشجو
محل سکونت: تبریز
مشخصات اخلاقی: مهربان ، خوش اخلاق ، از آدمهای سیگاری متنفرم!
مشخصات فرد موردعلاقه: قد بلند لیسانس درآمد بین 150-200هزار تومان!»
بله همه چیز به این راحتی است. فکر می کنی چقدر می شود روی این اطلاعات حساب کرد؛!