قدرت وارونه تخیل در خدمت تلویزیون

پژوهش های علمی و آماری نشان می دهد که تماشای مستمر تلویزیون ، قدرت انسجام فکر و اندیشه منطقی را از میان می برد.
کد خبر: ۲۵۴۳۲
دنیای نقش بسته در صفحه تلویزیون دنیایی است دست دوم ، پرداخته شده و اغلب مخدوش . تصویری که تلویزیون از جهان خارج به ذهن ما منتقل می کند با واقعیت خارجی یکسان نیست . این تصویر ، انسان فعال و متفکر را به تماشاچی منفعل و راکد تبدیل می کند ، سرعت انتقال را از بین می برد، عکس العمل دفاعی و دماغی بدن را در برخورد با اطلاعات ، تضعیف می سازد و ایدز فرهنگی را نصیب انسان و جامعه می کند. بنابراین می توان در یک جمله گفت که بهره گیری پیوسته از تلویزیون موجب تغییر و دگرگونی در ادراکات و دریافت های انسانی می شود. واژه «اجتماع» ، حضور افراد جامعه در مکانی خاص را به ذهن متبادر می کند در حالی که «اجتماع» تلویزیونی را افرادی تشکیل می دهند که دور از یکدیگر و خارج از محدوده دید یکدیگر قرار دارند. جوانان امروز که با تلویزیون بزرگ شده اند زمانی که ناچار می شوند در یک اجتماع واقعی و نه تلویزیونی شرکت کنند غالبا نمی دانند چگونه رفتار کنند. دیدن رویدادهای اجتماعی از صفحه تلویزیون معیاری به آنان عرضه نکرده است که براساس آن صبر و تمرکز و آرامش ، استماع سخنان موافق و مخالف ، سکوت و یا حتی طریقه نشستن و لباس پوشیدن را در محافل و مجامع عمومی رعایت کنند. تلویزیون ابزار انتقال علم و دانش نیست بلکه وسیله ای است برای اطلاع رسانی . دانش و علم مقوله ای است دارای ارزش و اعتبار پایدار و تاثیری درازمدت ، در حالی که به ندرت دانش نوین را جایگزین دانسته ها و آموخته های قبلی خود می کنیم و بر اندوخته های پیشین می افزاییم . اما در مورد داده ها و اطلاعات ، وضع به گونه ای دیگر است . نو بودن ، جالب بودن و چند بعدی بودن یک اطلاع یا یک داده باعث می شود که اطلاع و داده قبلی از ارزش و اعتبار ساقط شده و جای خود را به اطلاعات جدید بسپارد. در حالی که «نو بودن» بر ارزش علمی مطلبی نمی افزاید؛ درست برعکس ، ملاک ارزیابی یک خبر به حساب می آید. نکته با اهمیت دیگر این که هر آنچه تلویزیون ارائه می دهد همزمان برای همه ارائه می شود. گروه بندی ها و طبقات اجتماعی و سنین متفاوت بینندگان و تفاوت های درک و شعور و سلیقه انسان ها در شکل و محتوای برنامه ها تاثیری ندارد و به علت این که برنامه های تصویری اغلب باید عامه پسند و همگانی باشند فاصله و مرز میان عالم و جاهل و دارندگان فرهنگ و شعور برتر با افراد عامی از میان برداشته می شود در حالی که کتاب و کتابخوانی بر دانش و قدرت فهم و اطلاعات افراد می افزاید. همچنین تلویزیون برداشت و استنباط ما را از «واقعیت ها» مخدوش می سازد. هر واقعه و هر ماجرایی امروزه دو بار رخ می دهد ؛ یک بار در عالم واقع و بار دیگر بر روی صفحه تلویزیون . صرف نظر از وجوه اختلافی که میان تبیین این ماجرا در عالم واقع و عالم تلویزیون وجود دارد، همین دوگانگی معنا، اثرات بی شماری بر ذهن و اندیشه و عواطف ما می گذارد. از آنجا که امکان بیان عقیده در تلویزیون برای همه انسان ها فراهم نیست ، افرادی که عقاید و نظر آنان خلاف آن چیزی است که مجری و سردمداران تلویزیون در سر دارند، چگونه می توانند از این وسیله برای بیان آزادانه عقاید و آرای خود بهره گیرند. همین جا یک تبعیض بزرگ میان گردانندگان تلویزیون به عنوان مهمترین پیام آور و قوی ترین وسیله ارتباط جمعی و دیگران به عنوان مخاطبان رخ می نماید و از همین رو پوپر، تلویزیون را خطر بزرگی بر سر راه آزادی و دمکراسی می داند. امروزه تاثیرات گوناگون رسانه های ارتباط جمعی موضوع مباحث گسترده ای است که در حال حاضر در اغلب کشورهای صنعتی جهان جریان دارد. تلویزیون ، قدرت تخیل و سازوکار خلاقیت های ذهنی را تضعیف می کند. بررسی ها و پژوهش های فراوان نشان می دهد که مطالعه نه تنها موجب فعالیت و خلاقیت مغز می شود، بلکه قدرت درک تصاویر و خیال پردازی را نیز افزایش می دهد. بر اساس مشاهدات پژوهشگران ، کودکانی که والدین آنها با فراهم ساختن کتابهای لازم و مناسب ، آنان را به خواندن وا می دارند، کودکانی که پدران آنها اهل مطالعه هستند و کودکانی که کمتر تلویزیون تماشا می کنند، به نسبت دیگر کودکان هم سن خود از قدرت اندیشه ، خلاقیت ذهنی و خیالپردازی بالاتری برخوردارند. عکس این واقعیت نیز به اثبات رسیده است ، کودکان پدرانی که اهل مطالعه نیستند تمایل کمتری به خواندن کتاب دارند. بنابراین رسانه های تصویری و الکترونی در درازمدت قدرت تفکر و همچنین توانایی تحلیل و تفسیر و تبیین افراد را کاهش می دهند و به مرور زمان قدرت تخیل و حافظه آنان را تضعیف می کنند. آن دسته از افرادی که در کنار رسانه های الکترونی ارتباط خود را با کتاب و نوشتار نیز حفظ کرده اند کمتر از کسانی که فقط با رسانه های نوشتاری در ارتباطند و بیشتر از اقشاری که فقط و فقط مخاطب رسانه های تصویری هستند، از قدرت فراگیری و بهره وری از اطلاعات و اندوخته های علمی برخوردارند. این تفاوت در سطح اندوخته ها و فهم مطالب ، خود عامل دیگری است که در درازمدت فاصله طبقاتی را در جوامع افزایش داده و شکاف میان سطوح مختلف اجتماع را عمیق تر می سازد. در چنین شرایطی است که دانایان داناتر و نادانان نادان تر خواهند شد.
newsQrCode
ارسال نظرات
مدرسه فراتر از نمره

در گفت‌وگوی اختصاصی روزنامه «جام‌جم» با معاون آموزش متوسطه وزیر آموزش‌وپرورش عنوان شد

مدرسه فراتر از نمره

نیازمندی ها