گفتگو با عوامل برنامه «رنگین کمان »

چهره شما را هیچ کس نمی بیند. از خودتان برایمان بگویید تا بیشتر شما را بشناسیم .
آزاده معیری فرد هستم . 25سال سن دارم و فارغ التحصیل رشته نمایش از دانشگاه آزاد می باشم . کار عروسکی را یک سال پس از اتمام درسم در برنامه ای به نام «قصه های شبانه» آغاز کردم و بعد با برنامه «یکی بود، یکی نبود» همکاری کردم که نگار استخر این برنامه را برای شبکه جام جم تهیه می کرد.
شما معمولا از روی متن اجرا می کنید یا بداهه هم دارید؛
خیلی بداهه دارم . چون فکر می کنم «چرا» کودک درون خود من است که زبان باز کرده است . من معمولا متن را می خوانم و خیلی راجع به آن فکر می کنم و سعی می کنم آنها را با روحیه «چرا» تطبیق دهم .
بده بستان های «چرا» و «خاله نرگس» خیلی خوب است . چگونه باهم هماهنگ می شوید؛
ما گروه خوبی هستیم . کاملا باهم هماهنگ عمل می کنیم . اوایل که افشین و نیما حضور پررنگ تری داشتند، خیلی خوب کار می کردیم . زمانی متوجه شدم ، دیدم که شخصیت های نیما ، افشین و «چرا» تبدیل به 3دوست شده اند. با «خاله نرگس» هم معمولا پیش از کار صحبت می کنم . ما باید عکس العمل های مناسبی داشته باشیم ؛ چون برنامه زنده است ، اگر اتفاقی بیفتد، دیگر نمی توان آن را جبران کرد.
یعنی حین کار واقعا تعامل کافی میان شخصیت ها وجود دارد؛
حقیقت این است که در زمان کار باید کدورت های احتمالی را کنار گذاشت . ارتباط میان «چرا» و «خاله نرگس» مثبت است ؛ چون خود من به این نتیجه رسیدم که شخصیت «چرا» یک شخصیت مستقل از من است ؛ البته «خاله نرگس» هم این لطف را کرده است که «چرا» را به عنوان یک کودک دوست داشتنی بپذیرد.
«چرا» چگونه این قدر دوست داشتنی شد؛
نمی دانم ، کار خدا بود. من به بچه ها خیلی دقیق می شوم . نکات ریز آنها را می بینم و سعی می کنم آنها را در «چرا» پیاده کنم . مثلا گریه های دروغین او، یا آرام صحبت کردنش . البته کودک درون خودم از ابتدا خیلی فعال بوده است ، جدا شدن دوران کودکی از بزرگسالی هنوز برایم کابوس است .
چرا ویژگی خاص دارد. مثل «بوس چرایی» ، «آواز خواندن» و حتی خندیدن شما اینها را به «چرا» دادید؛
یکی از اتفاقات خوب «رنگین کمان» این بود که من و عروسک گردان «چرا» خیلی باهم هماهنگ شدیم . ما در طول کار هیچ تنشی با یکدیگر نداریم و این خیلی به پیشرفت کار کمک می کند. اگر «چرا» را 3قسمت کنیم ، یک قسمت آن صداست ، 2قسمت دیگر حرکات اوست . این خصوصیات به مرور و در یک کار گروهی به «چرا» افزوده شد. این عروسک مانند «پازلی» است که روز به روز کاملتر می شود.
شعر و آواز «آهویی دارم خوشگله» چگونه شکل گرفت و آیا در تکرار پخش آن عمدی وجود دارد؛
شعر آهو از سوی آقای علی راست گفتار تنظیم شده است . من در برنامه یکبار آن را اجرا کردم و بعد از آن با استقبال زیادی روبرو شد. شعر آهو شاد است و چون بچه ها شادی و تفریح را دوست دارند، از ما می خواهند مدام آن را تکرار کنیم.

عروسک گردان «چرا»: این عروسک بخشی از زندگی ما شده است

از خودتان بگویید و این که چگونه عروسک گردان شدید؛
من عارفه عباسی هستم . فارغ التحصیل گرایش بازیگری از دانشگاه سینما تئاتر. سال 70 وارد دانشگاه شدم و از سال 74 به صورت جدی کار عروسکی را آغاز کردم . الان هم 10ماه است که با «چرا» کار می کنم .
از طراحی حرکات «چرا» بگویید. باتوجه به این که او عروسک پرتحرکی است؛
ابتدا بگویم که اکنون «چرا» بخشی از زندگی گروه سازنده برنامه رنگین کمان شده است . این در حالی است که بار اولی که من عروسک «چرا» را در تلویزیون دیدم ، احساس کردم اصلا نمی توان با او ارتباط برقرار کرد؛ اما زمانی که برای کار به «رنگین کمان» دعوت شدم و دستم را داخل عروسک «چرا» کردم ، متوجه شدم او بسیار راحت است . بعضی وقتها «چرا» آنقدر جاندار و پرتحرک می شود که فکر می کنم اوست که دستهای مرا تکان می دهد.
به نظر شما چه عواملی به عروسک جان می دهد؛
خیلی چیزها مهم است . قیافه عروسک ، قابلیت انعطافش و از همه مهمتر ارتباط میان عروسک گردان و گوینده عروسک «آزاده» واقعا با صدایش به «چرا» شخصیت می دهد و البته من هم سعی می کنم با حرکات حساب شده تر او را جاندارتر کنم .
زمانهایی که خارج از استودیو می روید ، با ازدحام بچه ها چه می کنید؛
پخش «رنگین کمان» به صورت زنده است و این نوع کار ، گاهی اوقات دست و پاگیر می شود. «چرا» خیلی می توانست پیشرفت کند که در شرایط فعلی نمی تواند. وقتی بیرون از استودیو می رویم کار خیلی سخت تر می شود. حضور «چرا» در برنامه زیاد است و از این نظر فشار کاری من زیاد است . وقتی بیرون هستیم ، هرجا «چرا» هست بچه ها هم هستند و آن وقتهاست که نه دست و کتف برای من می ماند و نه گردن .
کار شما زیاد است ، اما هیچ وقت دیده نمی شوید و مردم شما را نمی شناسند. از این نظر چه احساسی دارید؛
خیلی خوشحالم ؛ چون راحت تر زندگی می کنم . می توانم هرجور که دوست دارم باشم.

بازیگر نقش افشین : بچه ها کارآگاه را بیشتر دوست دارند

شما نقشهای زیادی در «رنگین کمان» دارید. به همین دلیل ما می خواهیم خود شما را بشناسیم . از خودتان برایمان بگویید.
حسن عباسی هستم . متولد 1354 در استان مازندران . کار هنری ام را از سال 1367 با اداره تئاتر مازندران شروع کردم . سال 71 وارد تلویزیون این مرکز شدم . بعدها با شبکه جام جم همکاری داشتم و اولین کار زنده ام به عنوان بازیگر با «رنگین کمان» شروع شد و اولین نقشی که در این برنامه به عهده من گذاشته شد، نقش «افشین» بود.
چون برنامه زنده است و شما چند نقش را بازی می کنید ، چگونه خود را با این نقشها هماهنگ می کنید؛
من کار کودک را دوست دارم و سعی می کنم خودم را به فضای ذهنی کودکان نزدیک کنم . بچه ها از کارهای فانتزی استقبال می کنند و از میان شخصیت هایی که من اجرا می کنم ، به عقیده خودم بچه ها بیشتر کارآگاه را دوست دارند. من تلاش می کنم در کارآگاه رفتارهایی را که بچه ها دوست دارند، تشدید کنم . در دیگر نقشها نیز چنین است .
برای هر نقش ، صدای خاصی نیز دارید. صداها را خودتان طراحی می کنید یا تهیه کننده به شما پیشنهاد می دهد؛
طراحی لباس و گریم شخصیت ها به عهده خود من است ؛ البته از نظرات تهیه کننده نیز استفاده می کنم . درباره صدا نیز همین گونه است . من برای هر شخصیت یک صدای خاص را تعبیه کرده ام . ما سعی کرده ایم برای انتقال پیام به کودکان به جای صحبت کردن ، بازی کنیم . یکی نقش مثبت را ایفا کند و دیگری نقش منفی . تلاش ما بر این است که تاثیر بیشتری بر کودکان داشته باشیم و برنامه را باورپذیر کنیم .

طاهره آشیانی